Kitap 1 · 8 Ağustos

Genç Werther’in Acıları

Sevgili Wilhelm,

Sana söylemek isterim ki, insanları dayanılmaz bir şekilde kınadığımda, bu kesinlikle senin hakkında değildi. Ben gerçekten senin de benzer bir görüşte olduğunu düşünmüyordum. Ve aslında haklısın. Ama bir şey, en iyi dostum! Dünyada ya ya da durumu çok nadirdir; duygular ve davranışlar, bir şahin ile bir kör burun arasındaki farklılıklar kadar çeşitlidir.

Bu yüzden, senin tüm argümanını kabul etmemi kötü karşılamayacaksın, ama ben yine de bu ya da o arasında bir yol bulmaya çalışacağım.

Ya, diyorsun, Lotte için umudun var ya da yok. İyi, ilk durumda onu elde etmeye çalış, dileklerinin gerçekleşmesini sağla; diğer durumda ise kendini toparla ve seni tüketen o acı verici duygudan kurtulmaya çalış. — En iyi dostum! Bu güzel bir şekilde ifade edildi ve — çabuk bir şekilde.

Ve o talihsizden, hayatı yavaş yavaş bir hastalıkla sona ererken, bir an da olsa acının bir bıçak darbesiyle sona ermesini istemek mümkün mü? Ve onu tüketen o dert, ona aynı zamanda kendini ondan kurtarma cesaretini de almaz mı?

Elbette, bana benzer bir örnekle karşılık verebilirsin: kim, tereddüt ve korkuyla hayatını tehlikeye atmak yerine, kolunu kestirmeyi tercih etmez ki? — Bilmiyorum! — Ve ben benzetmelerle oyalamayalım kendimizi. Yeter ki — evet, Wilhelm, bazen öyle bir an geliyor ki, içimde bir cesaret fışkırıyor, ve o an — nereye gideceğimi bilsem, belki giderdim.

Akşam

Bir süredir ihmal ettiğim günlüğüm bugün tekrar elime geçti ve nasıl olup da adım adım bu duruma girdiğime şaşırıyorum! Kendi durumumu her zaman bu kadar net görebilmişim ve yine de bir çocuk gibi davranmışım; şimdi de hala bu durumu bu kadar net görüyorum ve hiçbir iyileşme belirtisi yok.