Kitap 2 · 12 Aralık

Genç Werther’in Acıları

Sevgili Wilhelm,

Bir haldeyim ki, o talihsizlerin içinde bulunmuş olmaları gerektiğine inanılırdı; kötü bir ruh tarafından sürüklendiklerine. Bazen üzerime çöküyor; bu ne korku, ne arzu—içimde, bilinmeyen bir kargaşa var, göğsümü yırtacak gibi, boğazımı sıkıyor! Ah! Ah! Ve sonra bu insan düşmanı mevsimin korkunç gece manzaralarında dolaşıyorum.

Dün akşam dışarı çıkmak zorunda kaldım. Aniden bir ılık hava geldi, duydum ki nehir taşmış, tüm dereler kabarmış ve benim güzel vadim, Wahlheim'den taşarak su altında kalmış! Gece on birde dışarı fırladım. Korkunç bir manzara, kayalardan fışkıran dalgaların ay ışığında döndüğünü görmek, tarlalar, çayırlar, çitler ve her şeyin üstünde, geniş vadinin yukarı ve aşağısında rüzgarın uğultusu içinde fırtınalı bir deniz! Ve ay tekrar ortaya çıktığında, kara bulutların üzerinde durduğunda, önümdeki dalgalar korkunç bir güzellikte parlayarak yuvarlanıp sesleniyordu: o an üzerime bir titreme geldi, bir özlem daha! Ah, kollarımı açmış, uçurumun kenarında duruyordum ve derinlere doğru nefes alıyordum! Aşağı!

Ve acılarımın, ıstıraplarımın oraya düşmesini kaybetmekteydim! Dalgalar gibi sürüklenmek! O!—Ve yerden ayağını kaldırmaya gücün yetmiyor, tüm ıstırapların sona eremiyor!—Saatim henüz dolmadı, bunu hissediyorum! Ah Wilhelm! İnsanlığımı vermek isterdim, o fırtınayla bulutları yırtmak, dalgaları yakalamak için! Ha! Ve belki bir gün mahkum olanlara da bu haz verilir mi?

Ve hüzünle, Lotte ile bir söğüt altında dinlendiğim o yere baktım, sıcak bir yürüyüşten sonra—o da su altında kalmış, neredeyse söğüdü tanıyamadım! Wilhelm! Ve onların çayırları, av köşklerinin çevresi! Şimdi ne kadar da bozulmuş durumda, akıntının hiddetinden bizim yazlığımız! Düşündüm. Ve geçmişin güneş ışığı içeri girdi, bir mahkuma sürüler, çayırlar ve onur görevleri hayali gibi. Ben durdum! Kendimi kınamıyorum, çünkü ölme cesaretim var. — Şimdi burada, bir yaşlı kadın gibi oturuyorum, çitlerden odun topluyor ve ekmeğini kapılardan alarak, sefil, neşesiz yaşamımı bir an daha uzatıp hafifletmeye çalışıyorum.