11. bölüm
Hülya, yaşananların ardından büyük bir depresyonun içine sürüklenmişti.
Pişmandı.
Hem Yusuf’la yaşadıkları hem de Teoman’ı aldatmış olması zihnini her geçen gün biraz daha fazla yoruyordu. Üstelik Yusuf’un hâlâ evli olduğunu öğrenmesi, onu tamamen ortada bırakmıştı.
Şimdi geriye dönüp düşündüğünde, geçmişte yaşadıkları bile gözünde farklı görünmeye başlamıştı.
Acaba Yusuf onu gerçekten sevmiş miydi?
Yoksa o zamanlarda da sadece onunla vakit geçirmek için mi birlikte olmuştu?
Bu sorular zihninin içinde dönüp duruyordu.
Fakat artık bunların hiçbirinin bir önemi yoktu.
Yusuf hayatında değildi.
Teoman da...
Hülya, kendi seçimleriyle hayatındaki en değerli insanlardan birini kaybetmişti.
Teomanı...
Bazenleri de Teoman geliyordu aklına.
Ne kadar da iyi bir insandı...
Hülya, Teoman’a karşı Yusuf’a duyduğu gibi büyük bir tutku hissetmemişti. Kalbi onun yanında çılgınca çarpmamış, o heyecanlı aşk duygusunu yaşayamamıştı.
Ama Teoman’ın yanında kendisini değerli hissediyordu.
Güvende hissediyordu.
Ve şimdi bütün bunları kendi elleriyle kaybetmişti.
Son günlerde sık sık karın ağrısı çekiyordu. Yaşadığı stresin ve üzüntünün bedenine de yansıdığını düşünüyor, zaman zaman karnına giren şiddetli kramplar yüzünden ne yapacağını bilemiyordu.
Karın ağrıları sıklaşınca sonunda bir doktora görünmeye karar verdi.
Yapılan muayenenin ardından doktor ultrason görüntülerine dikkatlice baktı. Ekranda küçük bir kese görünüyordu.
Doktor ekrana dikkatle bakınca Hülya endişeyle sordu:
— Bir sorun mu var?
Doktor hemen kesin bir şey söylemek istemedi.
— Ultrason görüntüsünde bir kese görüyorum ancak net bir şey söyleyebilmemiz için kan tahlili yapmamız gerekiyor.
Hülya’nın kaşları çatıldı.
— Ne saçmalıyorsunuz siz? Ben bekarım. Ayrıca herhangi bir cinsel hayatım da yok!
Doktor sakinliğini koruyarak Hülya’ya baktı.
— Hülya Hanım, ben sizi anlıyorum. Ancak kesin sonucu öğrenebilmemiz için kan tahlili yapmamız gerekiyor. En doğru sonucu bu şekilde alabiliriz.
Hülya, doktorun söylediklerine hâlâ anlam veremiyordu.
Bir süre sonra kan verdi ve sonuçların çıkmasını beklemeye başladı.
Kendi içinde son derece emindi.
Doktorun yanılmış olması gerektiğini düşünüyordu.
Dakikalar geçtikçe huzursuzluğu artsa da aklından tek bir düşünce geçiyordu:
“Bu mümkün değil...”
Yorumlar
- Elif Ruveyda BİRCAN: 😍
- Muhammed: 😍
- Elif Ruveyda BİRCAN: ☺️🙏
- Büşra Çeçen: 🤔🤔🤔