14. bölüm
Kan tahlilinin sonucu çıkmıştı.
Doktor, elindeki sonuçlara birkaç kez baktıktan sonra gözlerini Hülya’ya çevirmişti.
— Sonuçlarınız pozitif. Hamilesiniz.
Hülya birkaç saniye boyunca ne söylendiğini anlamamış gibi doktora baktı.
— Ne?
— Hamilesiniz.
— Bu mümkün değil!
Sesini yükseltmiş, doktorun önündeki kâğıda inanmayarak bakıyordu.
— Bir yanlışlık olmalı. Testi tekrar yapın!
Doktor sakin kalmaya çalışarak sonuçların laboratuvar tarafından doğrulandığını anlattı. Fakat Hülya hiçbirini dinlemek istemiyordu.
— Yalan söylüyorsunuz sizi dava edeceğim! Böyle bir şey olamaz!
Sandalyeden bir hışımla kalktı ve odadan çıktı.
Hastaneden ayrılır ayrılmaz başka bir doktora gitti.
Belki de ilk hastanede bir hata yapılmıştı.
Fakat ikinci doktorun söylediği de aynıydı.
— Test sonucunuz pozitif. Hamilesiniz.
Hülya bu kez hiçbir şey söyleyemedi.
Doktorun odasından çıktığında adımlarını nereye attığını bile bilmiyordu.
Hamileydi.
Ama nasıl?
Kara kara düşünmeye başladı.
Bu nasıl olur?
Ben kimseyle bir şey yaşamadım.
Uzun süre zihnini zorladı. Sonunda aklına gelen tek ihtimal, düşünmek bile istemediği bir ihtimaldi.
Yusuf...
Yusuf'la geçirdiği o geceler...
Sarhoş olduğu zamanlar...
Ya Yusuf onun sarhoşluğundan faydalanıp...
Hülya düşüncesinin devamını getiremedi.
Bunu düşünmek bile nefesini kesmeye yetiyordu.
Ne yapacağını bilmiyordu.
Kime anlatacağını, nasıl anlatacağını, hatta yaşadıklarının gerçekten böyle olup olmadığını bile bilmiyordu.
İçinde büyüyen korkuyla birlikte sanki çıldırmak üzereymiş gibi hissediyordu.
Ama bunu kimseye söyleyemezdi.
Şimdilik...
Hiç kimseye.
Eve geldiğinde annesinin yüzüne bile bakmadan doğruca odasına çıktı.
— Hülya! Kızım, doktor ne dedi?
Hülya cevap vermedi.
Annesi arkasından birkaç adım attı.
— Hülya, sana soruyorum. Ne dedi doktor?
Hülya yine sustu.
Odasına girer girmez kapıyı kilitledi.
Sonra sırtını kapıya yasladı.
Dizlerinin bağı çözülmüş gibi yavaşça yere çöktü.
Ve sonunda gözyaşlarını tutamadı.
Sessizce ağlamaya başladı.
Ellerini yüzüne kapattı.
— Ne yapacağım ben?..
Sesi titriyordu.
Başını dizlerinin arasına gömüp hıçkırarak ağlamaya devam etti.
O an hayatında ilk kez, karşısındaki hiçbir çıkış yolu göremiyordu.
Yorumlar
- Funda Vuralcan: @eruveydabircan3337 😍
- Aslı Kılıç: Bir an önce rahatlamanı diliyorum ama böyle gitmeyecek bu iş
- Selin Pınar: Birine paranoyakça düşünmek sanki kafa karıştırıcı ama işin içi çok farklı!
- Deniz Deveci: doktorun odasından izlendiğinde o nasıl hissettiğini biliyoruz çok zor bir an
- Elif Ruveyda BİRCAN: 🙏
- Funda Vuralcan: duyguların adeta ruhuna kök salıyor böyle bir durumda
- Umut Dündar: gözyaşların elbet seni kedere değil umuda sürükleyecek unutma yarını!
- Tarık Arslan: kimseye söyleme düşüncen ben de düşündüm ama paylaşmak zor dayanılmaz
- Sevgi Korkmaz: keşke iyice düşünebilseydin öncesinde beklenmedik bir durum!
- Metin Mutlu: Hıçkırıp ağlama vaktin geldi artık işte en zoru öğrenildi!
- Çiğdem Ülger: Hamilelik durumu en azından saniyeler içinde senin için büyük bir kabus gibi olabilir
- Eda Özdemir: Bu bölümdeki haber her kesin kalbini kırar başına bu da mı geldi hülya?