23. bölüm

GİT

Ertesi sabah Deniz, kahvaltı masasında ailesine Teoman’dan bahsetti. Annesi ve babası, kızlarının yüzündeki mutluluğu görünce onu daha fazla bekletmeden tanışmak istediklerini söylediler.

— Madem birbirinizi seviyorsunuz, Teoman Bey’i tanımak isteriz. Uygun olduğunuz bir zamanda gelsinler, dediler.

Deniz’in yüzünde kocaman bir gülümseme oluştu. İçine sığmayan mutlulukla hemen telefonuna sarıldı ve Teoman’ı aradı.

— Günaydın, nasılsın?

Teoman’ın sesi her zamanki gibi sıcaktı.

— Günaydın canım. Sesini duyunca daha da iyi oldum.

Deniz heyecanını gizleyemeden konuşmaya başladı.

— Az önce ailemle konuştum.

Teoman’ın sesi bir anda daha dikkatli bir hâl aldı.

— Ne dediler?

— Ailem seninle tanışmayı kabul etti. Uygun bir zamanda gelebilirsiniz, dediler.

Teoman’ın yüzünde büyük bir mutluluk belirdi.

— Çok güzel bir haber bu! dedi sevinçle. O zaman yarın gelelim mi? Hiç vakit kaybetmek istemiyorum.

Deniz hemen yarın mı? Dedi. Gülerek.

Teoman "Evet hiç vakit kaybetmek istemiyorum."

— Anneme bir sorayım. Uygunsa yarın gelirsiniz. O halde...

— Tamam canım , senden haber bekliyorum.

Telefon kapandığında Deniz’in kalbi hâlâ hızlı hızlı atıyordu. Hemen annesinin yanına giderek yarın için uygun olup olmadığını sordu. Olumlu cevap alınca, ertesi gün için hazırlıklara başladılar.

Teoman’ın hayatta kendisine en yakın olan tek ailesi ablası Tuanaydı. Bu önemli günde onun da yanında olmasını istiyordu.

Deniz, ailenin ikinci çocuğuydu. Kendisinden büyük bir abisi vardı. Yirmi sekiz yaşındaki abisi, askerliği tecil ettiği için askere yeni gitmişti. Deniz, böylesine önemli bir günde abisinin de yanında olmasını çok isterdi. Fakat elinden gelen bir şey yoktu.

O gün Teoman da ablası Tuanayla birlikte alışverişe çıktı.

Her şeyin en güzeli olmasını istiyordu.

Çünkü onun gözünde Deniz, her şeyin en güzeline layıktı.

Çiçek seçildi, çikolatalar alındı. Fakat Teoman bununla da yetinmedi.

Bir kuyumcunun önünde durdu.

Ablası şaşkınlıkla ona baktı.

— Ne yapıyorsun?

Teoman gülümseyerek vitrindeki yüzüklere baktı.

— Yüzük alacağım.

— Şimdiden mi?

Teoman’ın gözleri parladı.

— Eğer Deniz’i bana verirlerse, hemen yüzüğü de takmak istiyorum.

Bu düşünce bile onu heyecanlandırmaya yetiyordu.

Cumartesi günü çiçek, çikolata ve yüzük işi tamamlanmıştı.

Artık geriye yalnızca ertesi günü beklemek kalmıştı.

Teoman’ın da Deniz’in de içi içine sığmıyordu.

Biri sevdiği kadının ailesiyle tanışacağı günü beklerken, diğeri sevdiği adamın ailesinin kapısını çalacağı anı hayal ediyordu.

Yarın nasıl olacaktı? Zaman geçmiyordu sanki...

Yorumlar

• Hatice Çetin: teoman çok heyecanlanıyorsun yarın her şey güzel geçecek ama dikkatli ol
• Eren Ali Dağ: Keşke o yüzük olayına hızlı girmeseydin bu da biraz aceleci
• Deniz Mutlu: deniz ailenin onayı bile seni daha da mutlu etti gerçekten
• Pınar Eryılmaz: @eruveydabircan3337 teoman umarım her şey hayal ettiğin gibi olur
• Muhammed: 😍😍😍