Keşfet

24.bölüm evliliğe ilk adım

GİT

24.bölüm evliliğe ilk adım

Ve sonunda beklenen an gelmişti.

Saat beş sularında Teoman ve ablası Tuana yola çıkmışlardı.

Teoman’ın heyecanı yüzünden okunuyordu. Sanki hayatında ilk kez âşık olmuş, ilk kez bir kızın ailesinin karşısına çıkacakmış gibi yerinde duramıyordu.

Tuana ise kardeşinin bu hâlini gördükçe gülümseyerek takılıyordu.

— Sakin ol biraz Teoman. Kız istemeye gidiyoruz, kız kaçırmaya değil.

Teoman gülümsemeye çalıştı ama heyecanını gizleyemiyordu.

Deniz ise evde hazırlığını çoktan tamamlamıştı.

Kırmızı, belden oturan zarif bir elbise giymişti. Saçlarını dağınık bir topuz yapmış, ela gözlerini daha belirgin göstermek için ince bir eyeliner çekmişti. En güzel parfümünü de sıkmıştı.

Bugünün onun için ne kadar özel olduğunu biliyordu.

Üstelik bu özel anı yalnızca ailesiyle yaşamak istememişti. En yakın arkadaşını da çağırmıştı. Hem yanında olmasını istiyordu hem de bu unutulmaz anların fotoğraflarını çekebilecek birine ihtiyacı vardı.

Derken kapının zil sesi duyuldu.

Deniz’in kalbi bir anda hızlandı.

— Geldiler...

Hemen kapıya koştu. Onları bekletmek istemiyordu.

Kapıyı açtığında karşısında Teoman ve Tuana vardı.

Teoman’ın elinde güzel bir çiçek buketi bulunuyordu. Deniz’e bakınca yüzündeki bütün gerginliğe rağmen gözleri parladı.

Önce içeri girdiler.

Teoman, Deniz’in babasını görünce hemen yanına giderek saygıyla elini uzattı.

— Merhaba, nasılsınız?

Tokalaştıktan sonra bir an durdu ve elini öpmek için eğilmeye yeltendi.

Fakat Deniz’in babası diğer eliyle Teoman’ın elini de tutarak gülümsedi.

— Hacet yok evladım. Buyurun, geçin içeri.

Teoman mahcup bir şekilde gülümsedi.

Tam o sırada elindeki çiçeği uzatmak istedi. Ancak heyecandan kime verdiğini bile fark etmeden buketi Deniz’in annesine uzattı.

— Buyurun...

Deniz’in annesi şaşkınlıkla çiçeği aldı.

Teoman hâlâ yaptığı hatanın farkında değildi.

Tuana ile Deniz birbirlerine baktılar. İkisi de kendilerini tutamayarak hafifçe gülümsediler.

Tuana, Deniz’in yanına gelip ona sımsıkı sarıldı.

Sanki yıllardır tanıdığı kendi kardeşiymiş gibi sıcak davranmıştı.

Bir süre sonra herkes salona geçti.

Önce tanışıldı. Ardından aileler birbirlerini daha yakından tanımaya, çocukluklarından, işlerinden ve hayatlarından bahsetmeye başladılar.

Teoman zaman zaman Deniz’e bakıyor, Deniz ise utangaç bir tebessümle gözlerini kaçırıyordu.

Derken sohbetin yönü yavaş yavaş asıl meseleye geldi.

Tuana derin bir nefes aldı.

Gözleri bir an doldu.

— Aslında isterdim ki kardeşimin bu özel gününde ailemiz de yanımızda olsun... İsteme merasimini onlar yapsın. Ama artık kardeşimin yanında kalan tek büyüğü benim.

Bir an sustu.

Ne söylemesi gerektiğini düşünür gibi oldu.

Sonra Deniz’e baktı.

— Nasıl söylenir, nasıl başlanır bilmiyorum ama... Kardeşim Teoman ile kızınız Deniz birbirlerini seviyorlar. Bu sevgiyi evlilik yoluna taşımak için de bugün ilk adımı atmak istiyoruz.

Tuana’nın sesi biraz titredi.

Ardından geleneksel sözleri söyledi:

— Kızınız Deniz’i, kardeşim Teoman’a Allah’ın emri, Peygamber’in kavli ile istiyorum.

Deniz o anda başını iyice eğmişti.

Yanakları kızarmıştı.

Ailesi ne düşünüyordu acaba?

Kalbi öylesine hızlı atıyordu ki sanki yerinden çıkacak gibiydi.

Heyecandan ellerini birbirine kenetlemiş, tırnaklarının kenarlarını farkında olmadan yolmaya başlamıştı.

Teoman’ın da ondan farklı olduğu söylenemezdi.

O da babanın vereceği cevabı beklerken içinden aynı soruyu geçiriyordu:

Ya vermezlerse?

Deniz’in babası bir süre sessiz kaldı.

Sonra sakin bir ses tonuyla konuşmaya başladı.

— Aslında sizleri çok uzun zamandır tanımıyoruz. Ama bugün bize verdiğiniz izlenim de önemli. Maşallah, Teoman aklı başında, yol yordam bilen bir delikanlı gibi görünüyor.

Deniz’e baktı.

— Madem kızım da seni seviyor, bize de onların mutluluğuna saygı göstermek düşer.

Kısa bir tebessümün ardından son sözünü söyledi:

— Verdik gitti.

O cümle duyulduğu anda Deniz ile Teoman aynı anda birbirlerine baktılar.

İkisinin de yüzünde kocaman bir tebessüm belirdi.

Sanki bütün akşam boyunca taşıdıkları o ağır heyecan bir anda üzerlerinden kalkmıştı.

Deniz’in arkadaşı da hemen onu hafifçe dürttü.

— Hadi iyisin...

Deniz utanarak arkadaşına baktı ve gülümsedi.

Kahveler ikram edildi.

Ancak Deniz, Teoman’a tuzlu kahve yapmaya kıyamamıştı.

Teoman’ın önüne gelen kahveden bir yudum almasıyla herkes merakla ona baktı.

Teoman gülümseyerek kahvesini içmeye devam etti.

Bir süre sonra fincanlar toplandı.

Teoman derin bir nefes aldı ve Deniz’in babasına döndü.

— Eğer sizin de izniniz olursa... Bugün yüzüklerimizi de takıp aile arasında sözümüzü yapmış olalım istiyorum. Sizin için de uygunsa...

Deniz’in babası şaşkınlıkla kızına baktı.

— Deniz bugün için sadece tanışma demişti.

Teoman mahcup bir tebessümle cevap verdi.

— Evet, aslında öyleydi. Ama yüzükleri aldım. Deniz’in de haberi yoktu.

Deniz şaşkınlıkla Teoman’a baktı.

Demek her şeyi önceden düşünmüştü.

Deniz’in babası bu kez eşine döndü.

— Ne dersin hanım?

Deniz’in annesi kızına baktı.

— Deniz istiyorsa benim için şimdi söz takılması da uygundur.

Bütün gözler Deniz’e çevrildi.

Deniz hiçbir şey söylemedi.

Sadece utangaç bir tebessümle başını salladı.

Bu, onun için yeterince açık bir cevaptı.

Teoman’ın yüzünde yeniden kocaman bir gülümseme belirdi.

Bir süre sonra yüzükler çıkarıldı.

Deniz’in babası yüzükleri taktı ve kurdeleyi kesti.

Alkışlar yükselirken Deniz’in gözleri doldu.

Teoman onun elini tuttu.

İkisi de birbirlerine bakarak gülümsediler.

Deniz’in en yakın arkadaşı ise bütün bu anları tek tek fotoğraflıyordu.

Bir karede yüzükler...

Bir karede Teoman’ın Deniz’e bakışı...

Bir karede ailelerin mutluluğu...

Bir karede ise Deniz’in utangaç gülümsemesi vardı.

O akşam herkes için unutulmazdı.

Deniz içinse bir hayalin gerçeğe dönüştüğü geceydi.

Teoman için sevdiği kadının elini ailesinin huzurunda tutabildiği ilk gece...

Ve ikisi için de evliliğe atılan ilk resmi adımdı.

Rüya gibi bir akşam olmuştu.

Yorumlar

  • Furkan Metehan: Sadece biraz daha sabırlı ol teoman hemen geçmiyor heyecanlar
  • burak yılmaz: hepsi bir yanlış anlaşılma ama ne güzel oluyor işte bu anlar
  • Erdem Sönmez: teoman ilk adım çok önemli ama çalışan şirin halinle dikkat çekiyorsun
  • Ebru Genç: utandığın an dikkat çekici oldu ama heyecanını bence gizlemelisin deniz
  • aleyna: deniz o giysiyle gerçekten harika görünüyorsun
  • Asil genç: Yürekten dışarı kamu saldırılıyor gibi hissettim bacaklarım titriyor
  • Filiz Çetin: Nice hatalar olur kardeşim denizle birlikte gülümsemeniz güzel…
  • Ege Pektaş: Zaman kaybı yaşadığınızı düşünüyorum lütfen ilk izlenim verin dostça
  • Muhammed: 😍😍😍