28. bölüm

GİT

Deniz, düğün hazırlıkları için alışverişe çıkmıştı. Aynı zamanda gelinlik provası için de randevusu vardı.

Tam o sırada çantasından telefonunun sesi yükseldi. Arayan annesiydi.

— Efendim anne?

Annesinin sesi oldukça heyecanlıydı.

— Kızım, abin sürpriz yapıp geldi! Hani daha bir hafta vardı ya… Hiç beklemediğimiz anda çıkıp geldi. Sen de fazla oyalanma olur mu? Seni bekliyoruz, birlikte yemek yiyeceğiz.

Deniz’in yüzü bir anda gülümsemeyle aydınlandı.

— Gerçekten mi anne? Ya çok sevindim! Tamam, gelinlik randevum var. Hemen işimi bitirip geleceğim.

— Tamam kızım, bekliyoruz.

Tam o sırada telefondan abisinin sesi duyuldu.

— Kız, çabuk gel! Evin en çok sevileni geldi!

Deniz kahkahayla karşılık verdi.

— Ya tabii, tabii! Sen öyle sanmaya devam et.

— Bir saate gelirim inşallah, diyerek telefonu kapattı.

Deniz, gelinlikçiye girerek provasını yaptı. Gelinliği neredeyse tamamlanmıştı. Üzerinde yalnızca birkaç küçük işlem kalmıştı ve gerçekten de hayal ettiğinden çok daha güzel görünüyordu.

Gelinliğe son kez baktıktan sonra dükkândan çıktı.

Tam o sırada telefonu yeniden çaldı.

Bu kez arayan Teoman’dı.

— Neredesin canım?

— Şimdi gelinlikçiden çıkıyorum canım.

— Tamam, bekle beni. Geliyorum hemen.

Deniz hafifçe gülümsedi.

— Teşekkür ederim canım ama ben doğrudan eve geçeyim. Abim askerden gelmiş, ailem beni bekliyor.

Teoman hiç düşünmeden cevap verdi.

— Tamam, ben bırakırım. Sen biraz bekle beni.

— Tamam bitanem, bekliyorum.

Deniz karşıya geçip yol kenarındaki banklardan birine oturdu.

Aradan çok fazla zaman geçmemişti ki yanına biri oturdu.

Deniz hafifçe başını çevirdi.

Yanındaki kişi hiç de yabancı değildi.

Nesrin Hanım’dı.

Deniz onu görünce şaşırarak seslendi.

— Nesrin abla, nasılsın?

Nesrin Hanım o kadar dalgındı ki ilk anda Deniz’i fark etmemişti. Deniz’in sesiyle irkildi ve başını ona çevirdi.

Karşısında Deniz’i görünce yüzünde kısa bir şaşkınlık oluştu.

— İyi sayılmam kızım… Sen nasılsın?

— Çok şükür, iyiyim. Ama hayırdır Nesrin abla? Bir sorun mu var? Bir sıkıntı mı oldu?

Nesrin Hanım birkaç saniye sessiz kaldı. Sonunda içini çekerek torununun durumundan bahsetti.

Deniz’in yüzündeki gülümseme kayboldu. Duydukları karşısında gerçekten üzülmüştü.

— Çok üzüldüm Nesrin abla. Eğer elimizden yapabileceğimiz bir şey varsa lütfen söyle. Hemen yapmaya hazırım.

Nesrin Hanım minnetle Deniz’e baktı.

— Teşekkür ederim kızım. Ama şu an yapılabilecek bir şey yok.

Deniz, onun ne kadar çaresiz göründüğünü fark etmişti. Bir süre yanında oturup onu yalnız bırakmak istemedi.

Tam o sırada arkadan bir korna sesi duyuldu.

Deniz başını çevirdi.

Teoman gelmişti.

Teoman arabadan inerken Deniz’i gördü. Ancak birkaç saniye sonra gözleri onun yanında oturan kadına takıldı.

Nesrin Hanım…

Teoman’ın yüzündeki ifade bir anda değişti.

Deniz ayağa kalkarak Nesrin Hanım’a döndü.

— Ben artık kalkayım Nesrin abla. Tekrar çok geçmiş olsun. İnşallah her şey yoluna girer.

— Sağ ol kızım.

Nesrin Hanım da ayağa kalktı. Hastaneye gitmek üzere yola koyulacaktı.

Teoman ise olduğu yerde kalmış, şaşkınlıkla ikisine bakıyordu.

Deniz ile Nesrin Hanım'ın yanyana ne işi olabilirdi ki?

Üstelik Nesrin Hanım’ın yüzündeki o derin üzüntü de Teoman’ın dikkatinden kaçmamıştı.

Teoman’ın aklında tek bir soru vardı:

Nesrin Hanım’ın Deniz’le ne ilgisi vardı?

Yorumlar

• ALİ BİLGİN: Hiç beklemediğin anlarda zorlayıcı haberler gelebilir insana dikkat et deniz
• Ayşe kibritci: deniz dikkatli ol ve zamanını iyi yönet hemen evde olman lazım
• Mardin güzeli: @eruveydabircan3337 gerçekten hayatta her şey bir arada olmuyor bazen
• Enes: Orada hissettiğim üzüntü çok yoğun bir şeydi keşke daha fazla yardımcı olabilseydin
• Alper Akgün: teoman sürekli ortaya çıkıyor ama biraz dikkatli ol derim başını belaya sokma
• Recep Sağlam: nesrin ablanın durumu çok üzcü ona destek olmak önemli
• Barış Oruç: belli ki annen seni çok özlemiş kıymetini bil
• Elif Ruveyda BİRCAN: 🙏☺️
• Muhammed: 👏👏