Keşfet

29. bölüm

GİT

Deniz arabaya biner binmez Teoman tam az önce yanında gördüğü kadınla ne işi olduğunu soracaktı ki Deniz ondan önce konuşmaya başladı.

— Hayatım, demin yanımda gördüğün kadın var ya adı Nesrin. Bizim bir akrabamız. Nesrin ablanın bir kızı var. Yeni doğum yapmış ama bebeğin durumu çok kritikmiş.

Bunu derken bir yandan da Hülya’nın nasıl çocuğu olur ki diye düşünmüştü. Çünkü bildiği kadarıyla Hülya evli değildi.

Aklındaki düşünceleri yok edip devam etti,

— Bir gün hastaneye ziyarete gidelim mi? Hem kıza moral olur.

Teoman'ın yüzü bir anda değişti.

Deniz'in bahsettiği kişinin kim olduğunu anlamıştı.

Hülya…

Teoman, Deniz'le birlikte olduğu süre boyunca Hülya'dan hiç söz etmemişti. Geçmişinde kalan o kadının adını bile Deniz'in yanında anmamış, yaşadıklarını kendi içinde bir yere gömmeye çalışmıştı.

Deniz, Teoman'ın hayatında Hülya diye birinin olduğunu dahi bilmiyordu.

Ama şimdi…

Hülya'nın bir bebeği olduğunu öğreniyordu.

Teoman'ın zihni bir anda karmakarışık oldu.

Hülya'nın nasıl bebeği olurdu?

Daha ayrılalı ne kadar olmuştu ki?

İçinde anlamlandıramadığı bir öfke yükseldi.

Bir anda Deniz'e dönerek sesini yükseltti:

— Hiçbir yere gelemem! Sen nereye gidiyorsan git!

Deniz neye uğradığını şaşırdı.

Bir anda ne olmuştu?

Az önce her şey yolundaydı. Teoman'ın yüzündeki ifade neden birdenbire değişmişti?

Üstelik Teoman kolay kolay sinirlenen biri değildi.

Deniz sessizce ona baktı.

Ben ne yaptım ki? Diye düşündü.

Teoman ise kendi öfkesinin altında ne olduğunu çözmeye çalışıyordu.

Deniz'in Hülya'yı öğrenmesinden mi korkmuştu?

Yoksa asıl mesele Hülya'nın bir bebeğinin olması mıydı?

Çocuk kimdendi?

Yusuf'tan mıydı?

Beni aldattığı dönemde mi olmuştu bu çocuk?

Düşünceler birbirini kovalıyordu.

Teoman'ın kafası karmakarışıktı.

Deniz ise hiçbir şey söylemedi.

Araba evlerinin önünde durduğunda içinden Teoman'ın özür dilemesini bekledi.

Ama Teoman tek kelime etmedi.

Deniz arabadan indi.

Kapıyı kapatmasının hemen ardından Teoman yeniden gaza bastı ve hızla uzaklaştı.

Deniz arkasından bakakaldı.

Yüzündeki şaşkınlık hâlâ geçmemişti.

İçinden geçirdi:

Bir şey var…

Ama ne olduğunu anlayamadım,

diye mırıldandı.

Yorumlar

  • Elif Ruveyda BİRCAN: Kesinlikle
  • Elif Ruveyda BİRCAN: ☺️🙏
  • Muhammed: Bence saklamasın
  • Muhammed: Gizli kalan her şey sonradan sıkıntı çıkarır