cinayet

“Kim ölmüş?” dedim.

Clara birkaç saniye bana baktı.

Sanki bu soruyu cevaplamak istemiyordu.

Ethan ise başını eğip yere baktı.

“Bir kız,” dedi sonunda.

“Kaç yaşındaymış?”

“On yedi.”

İçim ürperdi.

“Peki ne olmuş?”

Clara derin bir nefes aldı.

“Tam olarak kimse bilmiyor.”

“Nasıl yani?”

“Bir gece ortadan kaybolmuş. Ertesi sabah da kasabanın dışındaki ormanda bulunmuş.”

Bir an sessiz kaldım.

“Katili bulmuşlar mı?”

Ethan başını iki yana salladı.

“Hayır.”

“Hiç mi şüpheli yok?”

Clara bu kez cevap vermedi.

Ethan ona baktı.

Sonra tekrar bana döndü.

“Var.”

“Kim?”

Ethan cevap verecekken arkamızdan bir ses geldi.

“Bu konu hakkında konuşmamanız gerekiyor.”

Üçümüz aynı anda arkamızı döndük.

Yaşlı bir adam birkaç metre ötede durmuş, bize bakıyordu.

Bakışları özellikle benim üzerimdeydi.

Sonra gözlerini Clara ve Ethan'a çevirdi.

“Bu kasabada bazı şeyler geçmişte kalmalı.”

Adam arkasını dönüp uzaklaşırken ben hâlâ olduğum yerde duruyordum.

Aklımda tek bir soru vardı:

Neden bana bakarken bu kadar korkmuştum

Ethan bana ve Clara bakarak korkmayın kasabanın delisi dedi öylesine konuşur dedi nerden biliyorsun dedim annem söyledi

Clara bana dönerek en ilginç yanı ne biliyormusun hayır dedim

Ölen kızın abisi şu anda babanla konuşuyor dedi arkama baktım

Babam biriyle konuşuyordu gözüm üstündeki rozete kaydı Şerif yazıyor du o kasabanın şerifiydi

Yorumlar