6. Bölüm: Başarısız Kaçırma
Yeni hayatlarına alışmaya çalıştıkları günlerden birinde, Naz markete gitmek için dışarı çıktı. Sokak sakin görünüyordu ama gözlerden kaçan birkaç adam, siyah bir minibüsün içinde onu bekliyordu — Kudret Bey'in emriyle gönderilmişlerdi.
Naz köşeyi döner dönmez iki adam üzerine atladı. Çığlığı sokakta yankılandı. Ama tam o sırada, Lila'nın ekibinden bir kadın, uzaktan onu takip ediyordu — Yiğit, Naz'ın güvenliği için gölgeden birini görevlendirmişti, Naz'ın haberi bile yoktu.
Kadın anında müdahale etti, adamlardan birini etkisiz hale getirdi. Naz'ın çığlığını duyan mahalleliler de sokağa döküldü, kargaşa büyüdü. Kaçıranlar, işlerin sarpa sardığını görünce Naz'ı bırakıp kaçtı.
Naz, titreyerek Yiğit'i aradı. Sesi hâlâ soğuktu ama telefonun diğer ucunda bir şey kırılmıştı sanki. "Neredesin? Kımıldama, geliyorum," dedi Yiğit, sesi buz gibi ama içinde bir öfke fokurduyordu.
O gece Yiğit, Naz'ı yanına aldıktan sonra karargâha döndü. Gözlerinde artık o tanıdık soğukluk değil, saf bir hiddet vardı — "Gölge Hükümdar" olarak bilindiği o karanlık hâli, hiç bu kadar belirgin olmamıştı.
Felix, Lila ve Maria'yı çağırttı. Üçü de kendi bölüklerinin lideriydi — Felix'in bini, Lila'nın bini, Maria'nın bini kendi disiplinleriyle çalışırdı, ama bu gece hepsi tek bir çağrıya cevap verecekti.
"Bölüklerinizi toplayın," dedi Yiğit, sesi düz ama her kelimesi bir emir gibiydi. "Hepsini. Bu gece kimse uyumayacak."
Felix'in gözleri parladı. "Kudret Bey'e mi?"
Yiğit'in bakışları karardı. "Babam bana savaş açtı. Ona ne demek olduğunu göstereceğim."
O gece, şehrin karanlık sokaklarında binlerce adam harekete geçti. Gölgeler'in üç bölüğü, Yiğit'in emriyle Kudret Bey'in kalesine doğru ilerlerken, gökyüzü bile onlara eşlik eder gibi kararmıştı.