Hisler 2 devam

Hiçbir şeyin farkında değildim.

Gözlerimi açtığımda odanın içi çoktan aydınlanmıştı.

Birkaç saniye nerede olduğumu anlamaya çalıştım.

Sonra dün geceyi hatırladım.

Holding...

Yavaşça doğruldum.

Üzerimde duran siyah deri ceketi görünce şaşkınlıkla elimle dokundum.

Dün gece bunu üzerime ben örtmemiştim.

İçimde garip bir sıcaklık oluştu.

Demek...

Karan.

İstemsizce gülümsedim.

"Teşekkür ederim..."

Kendi kendime fısıldadım.

Tam o sırada çalışma odasından klavye sesleri geliyordu.

Kapıyı araladım.

Karan çoktan takım elbisesini giymiş, bilgisayarın başına geçmişti.

Masasının üzerinde onlarca dosya vardı.

Beni görünce sadece başını kaldırdı.

"Uyandın."

"Günaydın."

"Sen hiç uyuyor musun?"

"Yeterince."

"Bence yalan."

Cevap vermedi.

Kapı o anda çalındı.

"Gel."

Kapı açıldı.

İçeri Ece girdi.

Elindeki kahverengi zarfı masaya bıraktı.

"Karan Bey, bunu az önce resepsiyona bırakıp gitmişler."

Karan zarfı eline aldı.

"Kim bırakmış?"

"Güvenlik tanımıyor. Kamerada yüzü görünmüyor."

"Tamam."

Ece çıkınca odadaki sessizlik ağırlaştı.

Karan zarfı açtı.

İçindeki tek sayfayı okumaya başladığı anda yüzündeki ifade tamamen değişti...

Peki o zarfın içinde ne yazıyor du?

Bölüm Sonu📍

Yorum ve beğeni yapmayı unutmayın teşekkür ederim