2

Güç rüzgarı

İkizim Klara... Çocukluğumdan beri hep benimle uğraşır, klanın gözünde her zaman üstün olan, güçlü olan tarafın kendisi olduğunu herkese göstermeye çalışırdı. Onun bu kaprislerini, çocukça çekişmelerini hep alttan alırdım. Ama beni doğrudan ölüme gönderecek, üzerime bu kadar büyük bir iftirayı atıp sırtımdan bıçaklayacak kadar gözünün karardığını asla tahmin edemezdim. Canından kanından olduğunu sandığım o insan, meğer bir yılandan farksızmış.

Annem bir peri, babamsa bir kurt adamdı. Normalde yasak olan bu birleşme, annemin hamile kalmasıyla mecburiyetten kabul edilmişti. Abim Astra, Astran bölgesinin lideriydi ve klanı o yönetiyordu. Şu an iş için şehir dışındaydı ve bir ay boyunca dönmeyecekti. Onu beklesem belki de bu kapıdan asla kovulmazdım; çünkü o evde beni gerçekten seven tek kişi abim Astra idi. Babam ve annem ise her zaman Klara'ya düşkündü.

Peki, şimdi ne yapacaktım? Arkama bakıp ağlamanın, bu dondurucu ayazda boyun eğip kalmanın bir anlamı yoktu. Zaten o klanda yaşama şansım, nefes alma hakkım kalmamıştı. Ancak karanlık ve tehlikeli Yasak Orman’ın ötesinde, efsanelerde anılan bir yer vardı: Cennet Ormanı. Klanların o katı, acımasız kurallarından uzak; büyücülerin, kurt adamların, perilerin ve dışlanmış daha nice varlığın kendi dilediğince, kimseye boyun eğmeden hayat kurabildiği o özgür diyar...

Büyüyle aram iyi idi; büyü dünyasında asıl güçlü olan taraftım, ikizim ise bu konuda çok daha zayıftı. Onun ise kurdu erkenden ortaya çıkmış ve güçlüydü. Ancak garip bir şekilde benim kurdum hâlâ uyanmamıştı ve bunun nedenini hiçbir büyücü çözememişti. Kurdun olmaması normal değildi ama şu an bunu düşünecek lüksüm yoktu.

Dondurucu soğuğa ve rüzgarın kulak tırmalayan uğultusuna inat adımlarımı sıklaştırdım. "Neden, neden ben?" diye fısıldayarak ağlıyordum. Ne yapacaktım? Bu ormandan geçmek imkansıza yakındı, hele ki geceleri. Rivayete göre pek çok kişi bu ormanlardan geçerken can vermişti. Gerçek ya da değil, bu lanetli yerden ne pahasına olursa olsun geçmem gerekiyordu. Ormanda yürüdükçe tuzakların ve yaratıkların çoğalacağını okulda bize ezberletmişlerdi.

Hemen büyük annemin bana armağan ettiği büyülü kolyeyi avuçlarımın içine sıkıca aldım. Gözlerimi kapatıp, "Peri ve kurtlar adına, görünmez olayım," diye fısıldadım. İçimdeki güçlü peri soyundan gelen sihir, kolyeyle anında bütünleşti ve tenimi sardı.

Görünmezliğin verdiği o hayaletik örtüyle ormanın derinliklerine daldım. Yaratıklar etrafımda kol geziyor, bazen yanımdan geçerken varlığımı hissettikleri için duraksayıp etrafa koklaya koklaya bakınıyorlardı. Kalbim ağzımda atıyordu; çünkü bilirdim ki bu görünmezlik büyüsü uzun sürmezdi, etkisi çok çabuk biterdi. Hızlı olmam, zamanla yarışmam şarttı.

Gittim, gittim... Taa ormanın en karanlık, en ücra derinliklerine kadar ilerledim. İçimi kaplayan o derin korkuya rağmen başka çarem yoktu. Yasak Orman’dan bir kurtulsam, gerisi kolaydı sanırım. Yeter ki o sınırlardan dışarı adım atabileyim...

Yasak Orman’ın dipsiz karanlığında, görünmezlik büyüsünün üzerime ördüğü incecik kalkanla ilerlemeye devam ediyordum. Görünmezlik büyüsünün etkisi hızla zayıflıyordu; her an tenimi açıkta bırakacak, beni ormanın vahşi yaratıklarının hedefi haline getirecekti.

Tam o sırada, önümdeki sık çalılıkların arasından süzülen devasa bir gölge birden yolumu kesti. Yaratıklardan biri kokumu almış gibi hırlayarak başını kaldırıp doğrudan benim durduğum yöne baktı. Kalbim göğsümü parçalayacak gibi atıyordu. Büyünün bitmesine saniyeler kala, ormanın daha da derinine, gölgelerin en koyu olduğu noktaya doğru koştum.

Yasak Orman’ın o acımasız sınırlarını arkamda bırakıp Cennet Ormanı'na ulaşabilmek için son bir güçle ileri atıldım ve ormandan tam çıkmak üzereyken bir ses duydum...

Yorumlar

Es Es: En kısa yol o yüzden, büyü gücünde var
Recep Uçar: yasak ormandan geçmek cesaret ister neden bu yoldan gidiyorsun?
Es Es: Şükür geçti
Es Es: Umarım bakalım
Es Es: Düşmanı asla uzakta arama derler ya tamda öyle oldu, güç için kendi kardeşini feda etti
Ege Pektaş: Büyülü kolyeyi kullanman harika ama dikkatli ol görünmezlik kısa sürecek
Ebru Hazar: Umarım iyi olur @es83
Mahir torun: Bu olay beni çok sarstı klaranın ne kadar acımasız olduğunu tahmin edemezdim
Es Es: Dinledi ve macera başladı
Kadir karasu: cennet Ormanına ulaşmadan önce o sesi dikkatle dinlemelisin