BÖLÜM 11
Faruk, trafik kazası geçirince Sinan Bey’in bütün planları suya düşmüştü. O yüzden sinirden küplere biniyordu. Çalışma odasında volta atıyor, Süreyya Hanım’ı nasıl yola getireceğini planlıyordu. Bir müddet daha öylece düşündükten sonra ‘buldum’ diye bağırdı. Ardından Çetin’i çağırdı. Çetin gelince ona:
‘Nurcan’ı tuttuğun yerden çıkar ve benim yanıma getir. Ona diyeceklerim var’
Çetin, aldığı emir üzerine Nurcan ve annesinin tutulduğu yere vardı. Kapının kilidini açıp içeriye girdi. Ardından Nurcan’ın tutulduğu yerden onu alıp yere bıraktı. O sıra Nurcan yediği dayaklardan dolayı kendinden geçmiş bir vaziyetteydi. O yüzden onu uyandırmak için bir kova suyu başından aşağıya boca etti.
Su, başından aşağıya dökülmesinden dolayı irkilerek uyanan Nurcan, Çetin’i karşısında görünce yine dayak yiyeceğim düşüncesiyle geriye doğru birkaç adım attıktan sonra ayağı takılıp annesinin üzerine düştü. Annesi uyanıp Nurcan’ı üzerinde görünce önce şaşırdı. Ardından Çetin’i gördü. Onu görür görmez kızına yine işkence edecekler düşüncesiyle kızına sarıldı.
Çetin, onları o şekilde görünce yanlarına yaklaşarak Nurcan’ı annesinin kollarından zorla aldı. Ardından çeke çeke dışarıya çıkardı. Annesi bu durum karşısında sadece ağlıyor, elinden hiçbir şey gelmiyordu. Zira onunda elleri ve ayakları bağlıydı. Bu yüzden de kızına yapılan işkenceler karşısında elinden sadece ağlamak geliyordu.
Nurcan, acaba bana ne tür işkenceler yapacaklar düşüncesiyle Çetin’in arkasından gidiyordu. Onlar gide gide Sinan Bey’in çalışma odasına varınca kendi kendine ‘Beni buraya niçin getirdi. Yoksa benim bilmediğim başka türlü işkenceler mi yapacaklar’ düşüncesiyle korku içerisinde içeriye girip Sinan Bey’in karşısına geçti ve kendisi hakkında verilecek kararı beklemeye başladı.
Sinan Bey, Nurcan’ı karşısında görünce yüzünü önce ekşitti. Ardından Levent’i çağırdı. Levent’te gelince ona:
‘Levent, Nurcan’ı tekrar Süreyya Hanım’ın yanına yerleştireceksin’ dediğinde Levent ‘ama’ dedi, fakat Sinan Bey’in huyunu bildiği için sustu ve ‘tamam’ dedi. Ardından odadan çıkıp gitti.
Nurcan, duydukları karşısında hem şaşırmış hem de sevinmişti. Zira ne beklerken ne bulmuştu.
Sinan Bey, Levent’in odadan çıkmasından sonra Nurcan’ı iyice süzdü. Ardından ona:
‘Faruk, elimize geçene kadar onun peşinden ayrılma. Bütün kadınlığını kullan ve onu ele geçir. Bu arada olup bitenlerden de haberim olsun. Eğer bu söylediklerimi yapmazsan anneni gözlerinin önünden işkence ede ede öldürürüm. Ardından bütün akrabalarını, eşini, dostunu kimi tanıyorsan onların hepsini öldürürüm’ dedi ve eliyle işaret edip çıkmasını istedi.
Nurcan, duydukları karşısında dehşete düştü. Çünkü işin ucunda ölüm vardı. Ya söylediklerimi yapamazsam düşüncesiyle annesinin yanına vardı ve olup bitenleri ona aktardı. Annesi de duydukları karşısında:
‘Kızım, bu Sinan denen adam, ne şerefsiz bir insan. Bize yapmadıkları yetmezmiş gibi akrabalarımızı da işin içine katıyor. Biz bir kere bunların ellerine düştük. Ya akrabalarımız, eşimiz dostumuz onların ne suçu var’ deyince Nurcan:
‘Haklısın anne, ama elimizden hiçbir şey gelmiyor. O yüzden o şerefsiz insanın dediklerini yapmak zorundayım. Yoksa işimiz harap’ dedi ve işe tekrar başlayacağı zamanı beklemeye başladı.
*******************
Hülya, Kaya ve Kardeşi Koray’ın kavga etmelerinden sonra elindeki içki şişesini bırakıp birden ayağa kalktı. Tam gidecekti ki Kaya kolundan tutarak:
‘Nereye gidiyorsun?’ diye sordu.
Hülya, bu soru üzerine sinirle kolunu çekerek:
‘Artık sizin bu yaptıklarınıza dayanamıyorum. Sizin yüzünüzden kaç kişi içki ve kumara başladı. Hatta beni bile bu illete alıştırdınız’ dedi ve bardan hızlıca çıktı. Hüzünlüydü, ne yapmaya çalışıyordu, o güne kadar hiç kimse kendisine doğru yolu göstermemişti. Annesi ve babasının yüzünden hep yanlış arkadaşlar seçmiş, o yüzden hiç huzur bulamamıştı. Bunları düşüne düşüne caddede yol alıyor, sürekli geçmişini düşünüyordu. Düşünceli bir haldeyken tam karşısında bir arabanın kontrolünü kaybederek taklalar attığını gördü. O anda düşüncelerinden sıyrılarak kaza alanına doğru koştu. Kaza yapan aracın yanına gelince aracın içindekinin Faruk olduğunu gördü. Onu görünce bir an için şok geçirir gibi oldu. Kısa sürede kendini toparlayarak ambulansı aradı. Ambulans yarım saat sonra gelince onlardan hastanın nereye götürüleceğini öğrendi. Ondan sonra derhal geri dönerek bara girdi. Hızlı adımlarla Kaya ve kardeşinin yanına vardı. Kaya, onu görünce sırıtarak:
‘Ne o güzelim. Geri dönmeye mi karar verdin?’
Hülya, Kaya’nın sırıtması karşısında iyice sinirlendi. Elini yumruk yapıp onların oturduğu masaya sertçe vurarak:
‘Kaya, biliyor musun? Senin yüzünden az kalsın Faruk ölüyordu. O yüzden kendini toparlamadıkça bir daha karşıma çıkma’ dedi ve parmağındaki yüzüğü çıkararak masaya bıraktı ve arkasına bakmadan geri döndü. Tam bardan çıkmıştı ki Kaya kolunu tutup kendisine çevirerek:
‘Ne demek istiyorsun? Benden ayrılıyor musun yoksa’
‘Evet, senden ayrılıyorum ve kendini toparlamadıkça da sana dönmeyeceğim’ dedikten sonra Kaya’nın yüzüne hızlıca bir tokat atarak:
‘Senin ve kardeşin yüzünden Faruk, kaza sonucu hastaneye kaldırıldı. Belki de orada ölebilir. Siz bunu vicdanınıza nasıl anlatacaksınız, tabii vicdanınız varsa’ dedi Hülya.
‘O da yalan söylemeseydi o zaman’ dedi Kaya.
Hülya, artık iyice sinirlenmiş yerinde duramaz olmuştu. O sinirle bir daha tokat atarak:
‘İyi o zaman, yalana bu kadar karşısın. Sende bana yalan söyledin’
‘Ne demek istiyorsun. Sana ne yalanı söylemişim’
‘Sende bana annenin başının açık olduğunu söyledin. Bende senin gibi sizin evinizin önünde kısa bir araştırma yaptıktan sonra annenin başının kapalı olduğunu öğrendim, ama buna rağmen bunu kendime dert etmedim’
Kaya, duydukları karşısında ciddileşerek:
‘Demek sendin bizim evin oralarda dolan ha!’ dedikten sonra laubalileşerek ‘Göreceksin, sonunda annemin başını açtıracağım. Sende buna şahit olacaksın’ dedi ve o da elindeki yüzüğü çıkartıp Hülya’ya vererek bara geri döndü.
Hülya, konuşmaları bittikten sonra ağlaya ağlaya yolda yürümeye başladı. Hem ağlıyor hem de Kaya ile geçirdikleri zaman aklına geliyordu. Onunla üniversitede tanışmış arkadaşlıkları nişanlana kadar devam etmişti. Arkadaşlıkları güzeldi, ama bu arkadaşlıkları onu felakete sürüklüyordu. Anne ve babası alkol almalarına rağmen, sağlığa zararlı olduğu için Kaya ile karşılaşana kadar hiç içmemişti. Onunla karşılaştıktan sonra içkiye başlamış, alkolün bataklığına düşmüştü. Bu yüzden ona hem kızgındı hem de ayrıldığı için üzülüyordu. Kaya’dan ayrılmasına o kadar üzülmüştü ki az kalsın kendisi de kaza geçirecekti.
Başına gelen kazayı atlatan Hülya, kafasındaki düşünceleri bir kenara atarak taksiye bindi. Taksiciye hastaneye gideceğini söyleyerek oraya yöneldi. Hastaneye gelince Faruk’un nerede yattığını öğrenek oraya doğru yol aldı.
**********
Doktor Mustafa, konuşmaları bittikten sonra odasına döndü. Hastanın başında sadece Fatma ve Süreyya Hanım kaldı. Onlarda koltuğa oturak birbirlerine sabır dilediler.
Süreyya Hanım, çantasından çıkardığı Yasin-i Şerif’i okuduktan sonra elleri açıp Peygamber Efendimizin (s.a.v.) okuduğu duayı okumaya başladı:
‘Ey Rabbim! Verdiğin nimetin yok olmasından, sıhhat ve afiyetin bozulmasından, intikamınla bütün hışmının ansızın gelmesinden sana sığırım. Allah’ım! Delilikten, cüzamdan, abraşlıktan ve kötü hastalıklardan sana sığınırım’ diye dua ederek oğlunun iyileşmesi için Allah Tela’ya yalvardı.
Süreyya Hanım, duasını bitirip ellerini yüzüne sürdükten sonra huzur içerisinde ayağa kalktı. Yoğun bakımda yatan oğlunun yanına vardı. Ellerinden tutarak yüzüne gözüne sürdü. Daha sonunda onun yanında ellerini açarak:
‘Ya Rabbi! Sen noksan sıfatlardan münezzehsin. Ham
Yorumlar
- Aylin Damla Eryılmaz: hülyanın sana daha iyi niyetle yaklaşması çok incitici değil mi süreyya?