BÖLÜM 37
Komiser Murat, hocasından sabırla ilgili sözlerini dinledikten sonra öfkesi geçti. Ardından boynu bükük şekilde hocasından özür diledi ve ona:
‘Hocam, siz olmasaydınız, bu aciz insan kim bilir ne durumda olurdu. Hocam, biliyorsunuz ki sizin sayenizde bugünlere kadar geldim’
Selman Hoca, onun sözlerinden sonra sırtını sıvazlayarak:
‘Evlat, dünya hayatında herkesin iyi veya kötü yaptıklarından sorumlu olacağı ve bunların karşılığını tam alacağı bir gerçektir. ‘Artık kim zerre ağırlığınca bir hayır işlerse onun mükâfatını görecektir. Kim de zerre ağırlığınca bir kötülük işlerse onun cezasını görecektir. (Zilzal Suresi 7 ve 8. Ayeti Kerime) ayetleri bu hakikati işaret eder’
‘Evlat, insanlar birçok defa haksızlık, adaletsizlik yapmasınlar diye uyarılmıştır. Çünkü her kim zerre miktarı hayır işlerse karşılığını ‘hayır’/cennet mükâfatı olarak; her kim zerre miktarı şer işlerse karşılığını ‘şer’/Cehennem azabı olarak görecektir. Allah Teâlâ’dan her hangi bir şeyin gizlenmesi söz konusu olmayacaktır’
‘Evlat, bu anlayış üzerine oturmuş bir yaşam biçiminin yeryüzündeki barış ve huzuru sağlayacağı, en önemlisi de, ancak bu anlayışın insanın onurunu koruyacağı, kimliğini ve kişiliğini yücelteceğini bilmek gerekir. ‘Kim bir iyilik getirirse ona bundan daha hayırlısı vardır. Kim de bir kötülük getirirse, bilsin ki, kötülük işleyenler ancak yapmakta olduklarının cezasına çarptırılırlar. (Kasas Suresi 24. Ayeti Kerime)’
Komiser Murat, Selman Hoca’nın sözlerini büyük bir iştahla dinliyor, adeta ne diyecek diye ağzının içine bakıyordu. Onun biraz daha konuşması için ona:
‘Hocam, biraz da Peygamber Efendimizin (s.a.v.) yumuşak huyluluğundan bahseder misiz?’
Selman Hoca, Peygamber Efendimizin (s.a.v.) ismi şerifini duyunca elini kalbinin üzerine koyarak salâvat-ı şerife okudu. Ardından Komiser Murat’a gülümseyerek:
‘Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bütün insanlara, inancı, rengi, milliyeti ne olursa şefkat ve merhametle yaklaşmış, son derece zarafet ve nezaketle davranmıştır. Çünkü O, âlemlere rahmet olarak gönderilmiştir. (Enbiya Suresi 107. Ayet)’
‘Evlat, Onun merhameti sadece insanlarla sınırlı değildir. İnsanların dışındaki yaratılmışlara da şefkat ve merhametle davranılmasını istemiştir’ Hz. Peygamber (s.a.v.):
‘İçinde can taşıyan hiçbir şeyi hedef yapmayın!’ buyurarak hayvanların hedef olarak dikilip atış yapılmasını, organlarının kesilmesini, kısacası onlara işkence edilmesini yasaklamıştır.
‘Rıfktan (Yumuşak huyluluk ve nezaketten) mahrum kalan, hayırdan da mahrum kalmıştır’ buyuran Rahmet Peygamberi (s.a.v.), Allah Teâlâ’nın her işte iyi davranmayı emrettiğini belirterek hayvanlara eza vermekten insanları men etmiştir.
‘Evlat, Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bindiği deve ağır hareket ettiği için onu öteye beriye sürmeye başlayan Hz. Aişe (R. Anha) validemizi, yumuşak davranması konusunda uyarmış ve şöyle buyurmuştur:
‘Rıfk, (zarif davranış) işe güzellik katar, rıfktan (zarafetten) yoksunluk ise işi kusurlu kılar’ buyurmuştur.
Komiser Murat, Peygamber Efendimizin (s.a.v.) merhametini duyunca kendini tutamadı ve gözlerinden yaş boşandı. Bir müddet ağladıktan sonra gözlerini sildi. Ardından hocasına:
‘Hocam, ne mutlu bize ki O (s.a.v.) mübarek insanın ümmetiyiz. Ama yine de kıymetini bilemiyoruz’ dedi O mübarek insanın kıymetini bilememenin verdiği üzüntüyle.
Selman Hoca’da başını eğerek:
‘Öyle evlat, öyle, maalesef o kadar dinden imandan uzaklaşmışız ki O mübarek insanın kıymetini bilemez hale gelmişiz. O yüzden de üzerimizden bela, musibet, sıkıntı eksik olmuyor. Ne zaman ki O mübarek insanın kıymetini bilir Ona yönelirsek işlerimiz düzene girer, sıkıntılardan kurtuluruz’
O ana kadar konuşmayan Kaya, araya girerek:
‘Hocam, özür dilerim. Sözünüzü kestim, ama Komiser Murat’a anlatacaklarım var. O öfkelenince anlatacaklarımı kesmek zorunda kaldım. Eğer burada biraz daha kalırsam her şey anlaşılabilir’
Selman Hoca, Kaya’nın sözlerinden sonra:
‘Kapının önünde konuşmak olmaz. Hele şöyle içeri geçelim ondan sonra konuşursunuz’
Hep beraber içeriye geçince kaya:
‘Komiserim, elimde mafya babası Sinan Bey ve onun bağlı olduğu Beyefendiyi hapse attıracak kadar delil var’
Komiser Murat, Kaya’nın elinde delil olduğunu duyunca:
‘Kaya Bey, anlattıklarınıza bakılırsa yıllardır uğraştığımız bu belayı önce Allah Teâlâ’nın sonra da sizin sayenizde yok edebiliriz’ dedi sevinç içerisinde
‘Komiserim, elimde Komiser Yardımcısı Nihat ile Sinan Bey’in konuşmasının kayıtları var. Ayrıca Sinan Bey ve onun yardımcısı Çetin’nin telefonları bulunuyor. Bir de onlardan ele geçirdiğim kriptolanmış bir kutu var. Onu açmama birkaç gün kaldı. Onu da açmayı başarabilirsem bütün çeteyi çökertebiliriz. Yalnız, elimdeki delillerin elimde bulunması tehlike arz ediyor. Onun için birkaç gün sonra gelip o delilleri almanız gerekiyor’ dedi Kaya, Komiser Murat’a
‘Almasını alırız, ama o delilleri oradan nasıl çıkaracaksınız?’ dedi Komiser Murat, merakla.
‘Orasını merak etmeyin. Allah Teâlâ’nın izniyle bir şekilde çıkarırım. Yalnız, gece yarısı gelin. Geleceğiniz zaman da haber verin ki ona göre hazırlığımı yapayım’ dedi Kaya, yüzü gülerek.
Komiser Murat, ‘tamam’ dedikten sonra:
‘Nihat’ın onlarla işbirliğini yaptığını nasıl kanıtlayacağız’
‘Komiserim, maskeli adamın elindeki delilleri iki gün sonra size teslim edeceğini onun yanında söyleyin ve onu takip edin. O mutlaka Sinan Bey’e bu durumu haber verecektir. Siz de onu suçüstü yakalarsınız’
Komiser Murat, Selman Hoca’nın evinden ayrılmasının ertesi günü karakola giderek Komiser Nihat’ın yanında bir başka polise:
‘Gece yarısı hazırlığını yap. Seninle gidip maskeli adamın elindeki delilleri alacağız’ deyince Nihat bunu duyduğu gibi dışarıya çıkarak telefonda haber vereceği anda Komiser Murat onu yakaladı.
Komiser Yardımcısı Nihat, yakalanınca karakoldan hızlıca koşarak arabasına bindi. Ardından arabasını çalıştırarak oradan uzaklaştı.
Komiser Murat, Nihat’ın uzaklaştığını görünce o da arabasına binip birbirlerini kovalamaya başladılar. Bir müddet kovalamacadan sonra Nihat’ın arabasının benzini bitince arabasını bırakıp koşmaya başladı. Ardından orada bulunan avmye girerek kendini gizlemeye çalıştı.
Komiser Murat, Nihat’ın arabasını bırakıp avmye doğru kaçtığını görünce o da arabasını durdurup peşinden koştu. Avmnin içinde bir oyana bir buyana koşuşturduktan sonra Komiser Murat, onu ayağından vurarak durdurdu.
Komiser Murat, Nihat’ı ayağından vurarak durdurduktan sonra ona:
‘Sen benim en yakın dostum, sırdaşım, sütkardeşimdin. Seni bu kötülüğe iten sebep neydi’ dedi sinirle
Komiser Yardımcısı Nihat, ayağını tutup sızlanarak:
‘Beni niye vurdun’ dedi pişkinlikle.
Komiser Murat, Nihat’ın sözü üzerine hiddetlenerek:
‘Sen nasıl insansın. Hem suçlusun hem de güçlü. Artık sana kardeş manasıyla bile bakamıyorum. Sana son kez soruyorum. Seni bu kötülüklere iten sebep neydi?’
Komiser Yardımcısı Nihat, daha fazla kaçamayacağını anlayınca:
‘Murat, hatırlıyorsan eğer babam ölmeden evvel büyük bir borç içerisindeydi. O öldükten sonra onun borçları benim üzerime kaldı. Onları ödeme gücüm olmadığı için Sinan Bey’den borç istedim’
Komiser Murat, burada onun sözünü keserek:
‘Onun tefeci olduğunu bildiğin halde nasıl gidersin. Hem ben ne güne duruyorum burada’
Komiser Nihat ona ‘kardeşim’ dediğinde Murat onun konuşmasını eliyle durdurarak:
‘Bana kardeşim deme. Sen yaptıklarınla aradaki kardeşliğimizi çoktan bozdun. Söyler misin senin yaptıklarını sütanneme nasıl açıklayacağım? Senin yüzünden annem hastalanıp yataklara düşebilir’
Murat’ın annesini ortaya atması üzerine Nihat’ın içine ateş düştü. Bu ateş kor gibi yakmaya başladı. Annesine düşkün olduğundan onun hastalanma