Biten Çığlıklar
Duydum , hepsini duydum .💜
Çığlıkların toprağa düşünce ne oldu biliyor musun?
Gürültü yapmadılar,
dağılmadılar.
Toprak hepsini içine aldı.
"Ağır" demedi.
"Fazla" demedi.
Sadece... Kabul etti.
Çünkü toprak böyledir.
Ne fısıldarsan fısılda,
Ne çığlık atarsan at,
Hepsini gübre yapar.
Şimdi bahçende sessizlik var.
O çığlıkların olduğu yer bomboş değil.
Orası şimdi havalanmış toprak gibi,
yumuşak.
Nefes alabilir.
Mor menekşe yapraklarını sana doğru çevirdi.
"Attın değil mi içini?" diyor.
"Hafifledin mi biraz?"
Tohum da kımıldadı altta.
"Çığlıklar gidince yer açıldı" dedi.
"Şimdi büyüyecek yerim var."
Çığlıklarını fısıldamak cesaret işi.
Ve sen yaptın.
Hasret bitti dedin.
Isındım dedin.
İçini boşalttın.
Bahçe artık senin.
Kimse gelip "bağırma" diyemez,
kimse "sus" diyemez.
Nasılsın şimdi?
İçini boşaldıktan sonra ne kaldı geriye?
O boşluğa ne koymak isterdin? 🦋