Mor Menekşeler
💛
Mor menekşeler ektik bugün bahçene.
Küçücükler. Utangaçlar.
Bağırmıyorlar "bak bana" diye.
Sadece toprağın kenarında, sessizce duruyorlar.
Tıpkı senin o otuz dakikan gibi.
Mor rengi ne güzel değil mi?
Ne sarı kadar gürültülü, ne mavi kadar uzak.
Tam ortası.
Hüzünle huzurun karıştığı yer.
Mor der ki: "yoruldun biliyorum.
Ağla istersen. Ben buradayım.
Acele etme. Açmak zorunda değilsin."
Rüzgar estiğinde ilk onlar sallanır.
Kimse görmese de koku verirler.
Kendileri için.
Ve senin için.
Bugün bahçene bir tane mor menekşe bıraktım Lavinya.
Kurak toprağın tam ortasına.
Sulamadık. Konuşmadık.
Sadece baktık.
Ve biliyor musun?
Toprak onu itmedi.
Kabul etti.
Yarın belki bir tane daha çıkar.
Belki çıkmaz. Sorun değil.
Mor zaten sabırlı.
Sen de öylesin.
Bugün içindeki mor menekşe ne diyor sana?
Dinleyelim birlikte 🦋