İlk Gün
Toparlanmam için birkaç dakika sürmüştü, ayağa kalktım ve telefonu elime aldım. Ekrana baktım ama hâlâ kapalıydı. Şarjım bitmişti ve henüz şarj aletimi bulamamıştım.
Berna şimdi kim bilir kaç kere aramıştır. Umarım meraktan delirmemiştir.
Telefonu yeniden yatağın üzerine bıraktım.
Aradan yaklaşık otuz dakika geçmişti.
Yatağın üzerinde oturmuş, odanın içini inceliyordum. Ne yapacağımı hâlâ tam olarak bilmiyordum. Bir saat içinde aşağıda olmam söylenmişti ama bu köşkte ne iş yapacağımı bile bilmiyordum.
Hayatımın en saçma günü olabilirdi.
Üstelik daha yeni başlamıştı.
Tam telefonumu yeniden elime almıştım ki kapı çaldı.
"Girin."
Kapı yavaşça açıldı. İçeri genç bir kadın girdi. Üzerinde köşkte çalışanların giydiği kıyafetlerden vardı. Elinde birkaç parça kıyafet tutuyordu.
Beni baştan aşağı süzdü.
"Sen misin?"
Kaşlarımı çattım.
"Efendim?"
Kadın kapıyı arkasından kapattı. Elindeki kıyafetleri yatağın üzerine bıraktı.
"Borç için çalışmaya başlayan kız sen misin?"
Bir an yüzüne baktım.
Gerçekten bunu sormuş muydu?
"Evet, benim. Bir sorun mu var?"
Kadın dudaklarını büzdü.
"Yazık."
Gözlerimi hafifçe kıstım.
" Neye yazık?"
" Gençsin daha. İnsan kendi ayakları üzerinde durmak ister. Borç yüzünden başkasının yanında çalışmak zorunda kalmak..."
Sözlerini bitirirken başını iki yana salladı.
İçimden derin bir nefes aldım.
Harika. Daha bir gün geçmeden köşkün dedikodularına konu olmuşum.
"Sizin adınız neydi?" diye sordum.
Kadın şaşkınlıkla yüzüme baktı.
"Ne yapacaksın?"
"Merak ettim. İnsanların hayatıyla bu kadar ilgilenen kişilerin isimlerini bilmek güzel olur."
Kadının yüzündeki ifade değişti.
"Ben sadece merak ettim."
"Merakınızı başka konulara yönlendirmenizi tavsiye ederim. Benim borcum da burada neden çalıştığım da sizi hiç ilgilendirmez."
"Umarım herkes sizin gibi değildir."
Kadın kaşlarını kaldırdı.
"Nasıl yani?"
Yüzümde küçük bir gülümseme belirdi.
"Daha ilk tanışmada insanların özel hayatını sorgulamayan insanlar vardır ya... Onlardan bahsediyorum."
Kadın birkaç saniye sustu.
Efsun, sakin ol. Daha ilk gün. Herkesle kavga etmeye başlarsan bu köşkte sana huzur kalmayacak.
Ama bir yandan da kendime şunu söylüyordum:
Kimseye kendimi ezdirmek zorunda değilim.
Kadın yatağın üzerindeki kıyafetleri işaret etti.
"Bunları giymen gerekiyor. Aşağıya ineceksin."
Kadının getirdiği üste baktım, beyaz bir gömlek ve tam diz üstü etek vardı. Üstü giyerdim ama eteği giymezdim. Ben burada çalışacağım dedim, buradaki üstleri giyeceğime dair bir şey demedim. Hem ben bu eteği giymem, giyersem, gerçekten hizmetçi olurdum. Kadın tam çıkacağı durdurdum.
"Bakar mısınız?" Dedim, kadın sadece arkasını dönmekle yetindi
"Ben bu eteği giymem," dedim nazikçe.
"Ne?" Dedi sanki duymamış gibi
"Ben etek giymek istemiyorum, pantolon var mı?"
Kadın bir an düşündü.
" Depodaki kıyafetleri arasında siyah pantolon var. İstersen getirebilirim."
"Çok iyi olur."
Kadın odadan çıktı. Birkaç dakika sonra elinde siyah bir kumaş pantolonla geri döndü.
Pantolonu aldım.
"Teşekkür ederim."
Kadın cevap vermeden odadan çıktı.
Nezaketten de anlamıyor.
Üzerimi değiştirdikten sonra aynanın karşısına geçtim. Beyaz gömleği ve siyah pantolonu üzerimde oldukça beğenmiştim. Üstüme güzel oldu ama, tam bir mahkum takımıydı.
Telefonumu yeniden elime aldım. Telefonun yüzüne günde ancak beşten az bakardım, şimdi ise her fırsatta.
Berna, ilk fırsatta seni arayacağım.
Telefonu masanın üzerine bıraktım. Derin bir nefes alıp kapıya yöneldim.
Artık aşağı inme vaktiydi.
Kapıyı açtım ve koridora çıktım. Merdivenlere doğru ilerlerken içimdeki gerginliği bastırmaya çalışıyordum.
Bundan sonra ne olacağını bilmiyordum.
Ama bir şeyi çok iyi biliyordum.
Ben buraya kendi isteğimle gelmemiştim. Ve bir gün buradan kendi isteğimle çıkacaktım.
Alaz Şahan bunu henüz bilmiyordu.
Ama öğrenecekti.
Yorumlar
- Aylin Gür: Köşke yeni başlamışken içinde bulunduğun kararsızlığa karşı dikkatli olmalısın
- Ayşe kibritci: Heyecan verici bir bölüm ama bence geleceğini daha kesin inşa etmelisin
- Tc. Halil: İlk gün insanların özel hayatına girmekten bu kadar kaçınabilsen Keşke!
- Ege Bulut: O kadar fazla sorguluyorsun
- nadire menekşe: O kıyafetleri seçerken gerçekten ne düşündün?
- burak yılmaz: telefonun şarj edilmemesi kötü bir başlangıç Hazırlanırken dikkat et
- Ferhat Durmuş: Kendin olarak kalmaya çalış ama biraz işleri kolaylaştırman lazım
- Efe Ünver: efsun daha ilk filmde sert çıkma buna Herkes seni tanımıyor
- Şevnur Binici: Offff Efsun gerçek bir diva 🔥🔥🔥🔥