AVUÇLARIMDAKİ KÜL

KALBE DÜŞEN KOR

Avuçlarımda kül,

Gözlerimde yaş,

Kalbimde sen.

Ne garip değil mi?

Her şey bitti diyorlar,

Ama avuçlarımdaki kül

Hala sen kokuyor.

Yıkıyorum ellerimi,

Geçmiyor kokun,

Siliyorum gözlerimi,

Gitmiyor yüzün.

Sevdanın külleri bulaşıcıymış,

Bir kere bulaştı mı,

Bir daha çıkmıyormuş insanın teninden,

Kalbinden.