SON DURAK SENSİN
Aradım durdum yıllarca,
Bir liman, bir kıyı, bir yuva.
Hepsi gelip geçiciymiş,
Son durak senmişsin meğer.
Sesin sabah çayı gibi
İçimi ısıtan, yakmayan.
Gülüşün evimin anahtarı
Kapılar sende açılıyor.
Korktum, kırıldım, vazgeçtim.
Ama sen geldin, "korkma" dedin.
Elimi tuttun, yarım kaldığım
Her cümleyi sen tamamladın.
Şimdi tek duam şu:
Allah bizi aynı duaya yazsın.
Ayrı kalemler, aynı kader
Ve ömür boyu "biz" kalsın.