Önsöz

Sevgili Okuyucum,

❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖

Yazmaya başladığım ilk andan itibaren bu şehir beni hiç yalnız bırakmadı. Rüzgârıyla, yağmuruyla, üzerimize çöken sessiz karanlığıyla ve en çok da kalbimde taşıdığım o dinmeyen sızıyla bana rehberlik etti. Kendi içimde fırtınalar koparken, kalemimin ucunda beliren ilk cümlelerle başladı her şey. Bir şehir düşünün; sokakları kırgınlıklarımla örülü, her köşe başında yarım kalmış hikâyemin fısıltısını saklayan ve beni kendi yalnızlığımda ağırlayan devasa bir sır...

❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖

Doğa ile birlikte adım adım yürüdüğümüz o dar, ıslak sokaklar; karanlık kentin ortasında kendi ışığımı ve geçmişimin izlerini aradığım sığınağım oldu. Bazen bir sahilde durup denizin soğuk dalgalarını dinledim, bazen eski bir apartmanın merdivenlerinde geçmişimin yükünü tek başıma sırtlandım. Her adımımda, attığım her çığlıkta şehir benimle birlikte nefes aldı. İnsan kaçmaya çalıştığı kente aşık olabilir miydi? Ya da kaçtığım o sokaklar, en çok sığınmak istediğim yer haline gelebilir miydi?

❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖

Bu sayfalar boyunca içimdeki cesarete, yaşadığım kırılmalara ve bu kentin adımlarım etrafında ilmek ilmek dokuduğu sarsılmaz bağa tanıklık edeceksiniz. Ancak bu sadece benim ya da bir kentin hikâyesi değil; aynı zamanda kaybolmayı göze alanların, yaralarını saklamak yerine onlarla yaşamayı öğrenenlerin hikâyesi.

❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖

Sokakların üzerimize çöken o gri sisinde, her lambanın kendi yarasına yandığı gecede adım adım kayboluyordum. Kirpiklerime takılan her damlada, fısıltısını yitirdiğim eski bir vedanın ve sokaklara sinen yalnızlığımın izi vardı. Adımlarımın arasında büyüyen o derin uçuruma baka baka, zamanın bana unutturamadığı tek kaderle yüzleştim. Ve rüzgâr son kez eserken surların ardından, kırgınlıklarımla birlikte kendi hikâyeme sessizce teslim oldum.

❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖

Şimdi bu kitabı ellerinizin arasına bırakırken, sizleri de o sokaklarda uzun bir yürüyüşe davet ediyorum. Sayfaları çevirirken rüzgârın sesine, yağmurun ritmine ve binaların arasına sıkışmış o gizemli fısıltılara kulak verin; çünkü bu şehir, sadece gerçekten hissetmeyi göze alanları ve kalbiyle dinleyenleri duyar.

❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖

Yıllar boyunca biriken kırgınlıklarımın, söylenmemiş sözlerimin ve gece yarısı aniden bastıran sağanakların arasında Doğa’nın izini sürerken, aslında her birimizin kendi hikâyesinden parçalar taşıdığını göreceksiniz. Şehrin ışıkları tek tek sönerken, geriye kalan tek şey o karanlıkta birbirine tutunmaya çalışan ruhlarımızın yankısı olacak.

❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖

Geceye yenilen bu kentin çıkmazlarında söylenmemiş sözlerimi hatırladım; yaralarımı da alıp kaderime yürüdüm. Her şehir bir veda gizler ama bazı vedalar en büyük başlangıçlardır. Umarım bu yolculukta kendinizden bir parça bulursunuz.

❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖

Bu şehrin karanlık sokaklarında kendi aksimi ararken, geçmişin ağır gölgesi ve o aniden bastıran sağanaklar içimdeki yaraları yıkayıp geçti. Yıllar boyunca biriken kırgınlıklarımın ve söylenmemiş sözlerimin arasında Doğa’nın izini sürerken, bu hikâyenin sadece bana değil, o karanlıkta kendi sesini arayan herkese ait olduğunu anladım.

❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖

Geceye yenilen bu kentin çıkmazlarında, yüzüme çarpan soğuk rüzgârla söylenmemiş sözlerimi tek tek hatırladım. Sokak lambalarının sarı ışığında kendi aksime bakarken, yaralarımı da yanıma alıp kendi kaderime doğru yürüdüm; çünkü biliyorum ki bazı vedalar, en cesur başlangıçların habercisidir. Umarım bu uzun yürüyüşte, kendi kayboluşlarınızdan ve umutlarınızdan bir parça bulursunuz.

❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖

Bu kentin karanlık sokaklarında adımlarımın sizi de buraya çekeceğini biliyordum. Şimdi rüzgâra kulak verin; çünkü bazı yolculuklar birlikte kaybolunca anlam kazanır.

❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖ ❖

Yolculuğumuza hoş geldiniz.

Keyifli okumalar dilerim.

—Beyza Sezgin