Sıra Arkadaşı
Ceren, sıranın başına gelip çantasını masanın üzerine bıraktı.Aras, sıraya birinin geldiğini fark etse de kafasını camdan tarafa çevirmedi, kulaklığını bile çıkarmadı.Ceren ise hiç istifini bozmadan neşeyle sandalyeyi çekti ve oturdu.
" Merhaba sıra arkadaşım!"dedi Ceren, sesindeki tüm enerjiyi ortaya koyarak." Ben Ceren.Görünüşe göre bu dönem yan yana oturuyoruz."
Aras, yanındaki bu aşırı neşeli sese daha fazla tepkisiz kalamadı. Bakışlarını yavaşça camdan çevirip Ceren'e baktı. Gözlerinde ne bir şaşkınlık ne de bir memnuniyet vardı. Kulaklığının tekini tek parmağıyla hafifçe indirdi ama tamamen çıkarmadı.Soğuk ve düz bir ses tonuyla, "Umarım ders boyunca çok konuşan biri değilsindir," dedi ve Ceren'in cevabını bile beklemeden kulaklığını tekrar kulağına takıp önüne döndü.
Ceren, aldığı bu buz gibi cevaba şaşırmak yerine kıkırdadı.Kalemliğini masaya çıkarırken içinden,"Sert kayaya çarptık galiba. Ama o kulaklıklar bir gün tamamen çıkacak Aras Soykan, kaçışın yok,"diye düşündü.