Zoraki Ortaklık
Ceren, kitaptaki analiz maddelerini inceliyor gibi görünse de aslında göz ucuyla sürekli Aras'ı süzüyordu. Aras'ın omuzlarında ki o görünmez yükü, bakışlarında ki donuk ve uzak ifadeyi fark etmemek imkansızdı. Bu sadece sıradan bir " okuldan ve insanlardan sıkılma" hâli değildi;daha derin,sanki insanın içini yavaş yavaş eriten bir mutsuzluğun gölgesiydi.
Ceren, önündeki boş sayfaya bir kaç karalama yaptıktan sonra kalemin arkasıyla çenesine vurdu.doğrudan konuya girerse Aras'ın tamamen kabuğuna çekileceğini çok iyi biliyordu.Bu yüzden adımlarını dikkatli atmalıydı.
" Edebi metin analizlerinde en çok neyi severim biliyor musun?" diye sordu Ceren,sesine tamamen sıradan bir sohbet havası vererek.
Aras, soruyu duymazdan gelmek istedi ama Ceren'in ısrarcı bakışları üzerindeyken bunun imkansız olduğunu anladı.Bakışlarını tahtadan ayırmadan, "Neyi?" diye sordu tek düze bir sesle.
"Yazarların,karakterlerin arkasına gizlediği o gerçek duyguları bulmayı,"dedi Ceren, ses tonunu biraz daha yumuşatarak."Mesela bu hikayedeki ana karakter... Her şeye sahip gibi görünüyor ama inanılmaz mutsuz.İnsan durup dururken, hiçbir sebebi yokken neden bu kadar mutsuz olur ki?"
Aras'ın tükenmez kalemi tutan parmaklarının aniden kasıldığını, eklemlerinin beyazlaştığını gördü. Aras, gözlerini yavaşça tahtadan çekip Ceren'e çevirdi.Bakışlarında anlık bir kırılma, ardından hemen toparlanan sert bir savunma mekanizması belirdi.
" Belki de ortada gizli bir sebep yoktur," dedi Aras, sesi buz gibiydi." Bazen hayat sadece berbattır ve bunun arkasında sanatsal bir derinlik aramak gereksizdir."
Ceren, geri adım atmadı. Aras'a biraz daha yaklaşarak sesini fısıltıya düşürdü." Hayat durup dururken berbatlaşmaz,Aras.İnsanın neşesini elinden alan somut bir şeyler olur her zaman.Bir kayıp, bir hayal kırıklığı...ya da taşınması çok zor bir sır."
Aras sertçe yutkundu.Ceren'in bu kadar isabetli tahminler yapması onu hem ürkütmüş hem de içindeki o hiç açmadığı odanın kapısını zorlamıştı.Kitabın kenarını sinirli bir şekilde katlarken," Analize odaklansak iyi olur.Hocanın gözü üzerimizde ," diyerek konuyu kapatmaya çalıştı.
Ama Ceren, Aras'ın gözlerinde o an çakan acı dolu parıltıyı yakalamıştı.Aras'ın bu aşılmaz duvarlarının arkasında,onu geçmişe bağlayan ve bugününe gölge düşüren çok büyük bir hikaye olduğunu artık kesin olarak biliyordu.Ve o hikayeyi öğrenmeden pes etmeye niyeti yoktu.