Gözler Her Şeyi Söyler🖤
Tanışma🖤
Geldik. İçeri girdik. Can ayakkabılarıyla içeri girecekti ki annem hemen seslendi.
— Oğlum, al bunu giy. Siz de giyin.
Kerim istemeden kıkırdayarak güldü.
Can:
— Kusura bakma teyze.
Annem:
— Oğlum, girin. Ne kusuru? Size pasta yaptım, geçin.
Hepimiz oturduk. Annem bir anda gülümseyerek:
— Maşallah, ne yakışıklı kız arkadaşların var.
Melek:
— Anne!
Kerim hemen atladı.
— Teyze, yakışıklıyım değil mi? Bir kız bulamadım gitti. Melek de yardım etmiyor.
Annem gülerek başını salladı.
— Oğlum, sadece yakışıklılıkla olmaz o işler.
Sinan hemen söze girdi.
— Teyze, biraz tavsiyelerinizi alabilir miyim?
Melek:
— Bekleyin, pasta getireyim.
Annem, Sinan ve Kerim sohbete öyle bir daldılar ki çıkamadılar. Ben de mutfaktan pastayla geldiğimde hâlâ konuşuyorlardı.
Bir süre sonra annem Can'a döndü.
— Oğlum, sen niye bir şey demiyorsun?
Can hafifçe gülümsedi.
— Ben istemiyorum yani... İstiyorum ama başka kızlar istemiyorum. Ben bir tane kı—
Sinan hemen araya girdi.
— Demek istedi ki... eli bağlı benim. 😭
Annem başını salladı.
— Aferin oğlum, uslu ol.
Can gülümseyerek başını eğdi.
Gece boyunca konuştuk, güldük. Sonunda gitme vakti geldi.
Sinan ayağa kalkıp:
— Teyze, Melek artık bizimle gelebilir değil mi? Yani... arkadaşımızı seviyoruz biz.
Kerim:
— Evet ya.
Annem:
— Olur olur oğlum. İyi çocuklarsınız.
Sinan:
— Görüşürüz teyze.
Kerim:
— İyi akşamlar.
Can:
— Görüşmek üzere teyzecim.
Birden hepimiz gülmeye başladık. Annem ise bize tuhaf tuhaf bakıyordu.
Dışarı çıktık.
Kerim:
— Kız, annen iyiymiş. Ben sohbete gelirim arada.
Sinan:
— Ben annenin taktiklerini bir yapayım. Tutarsa gene geleceğim, yeni taktik versin.
Can hafifçe gülerek bana baktı.
— Annen tatlıymış. Beni sevdi mi dersin?
Kerim hemen atladı.
— Çoktan kastın ne?
Melek:
— İyiydi, iyi. Alışırsın. 🤣
Kerim:
— Gidelim beyler, yeter. Kadın camdan bakıyor.
Hepimiz anneme el salladık. Sonra çocuklar arabaya binip gittiler.
Ben de odama geçtim.
Yatağıma uzandım ve o gece olanları düşünürken uyuyakaldım.