kirli çamaşırlar 🖤
Tüm bu olanlardan sonra bir planım vardı.
Bahçeye çıktık. Mert ve Kerim merakla yüzüme bakıyordu.
Kerim: Hadi, kim? Konuşun artık.
Sinan: Melek, ne oldu sana?
Derin bir nefes aldım.
Melek: Arda'ymış.
Can'ın yüzü bir anda sertleşti.
Can: Ben başından beri o heriften gıcık alıyorum. Belli ki seni benden uzak tutmak için yapmış.
Sinan: İt...
Kerim: Melek, ne düşünüyorsun? Ne yapacağız?
Planımı anlattım.
Herkes kabul etti.
Bir kişi hariç...
Can.
Can: Olmaz! Niye ya?
Sinan: Zamanı mı kardeşim? Kızın planı bu.
Can: Düzgün plan yapsın. Verin benim elime, cezasını ben keserim.
Can'ın gözlerinin içine baktım.
Melek: Can, ben böyle istiyorum. Öyle de olacak.
Can iç çekti.
Can: Tamam, küçük hanım.
Kerim ve Sinan kahkaha attı.
Melek: Hadi hadi, çok gülmeyin.
Okul çıkışında Arda'yı bekledim.
Yanıma geldi.
Arda: Buldunuz mu sana bunu yapanı?
Melek: Yok... Henüz değil.
Arda: Hımm...
Bir an sustu.
Arda: Gidelim mi?
Melek: Ben bir yer organize ettim. Oraya gidiyoruz.
Arda: Gidelim bakalım. Can nerede?
Melek: Onlar çoktan gitti.
Arda alaycı bir şekilde güldü.
Arda: Hayret... Kuyruğun gibi dolanıyordu peşinde.
Melek: Hı... Kuyruk tabii canım.
Beraber yola çıktık.
Dağın yamacındaki villaya vardık.
Arda: Burayı nereden buldun? Dağlık ama manzarası mükemmel.
Melek: Kiraladım. Girelim.
İçeri girdik. Abur cuburları masaya dizdim.
Televizyonu açtım.
Melek: Filme hazır mısın?
Arda: Konusu ne?
Melek: İhanet: Kirli Çamaşırlar.
Arda: Değişikmiş... Sevmem bu tarz filmleri ama sen varsan izlerim.
Gülümsedim.
Melek: Başladı. İyi izle.
Ekranda görüntüler oynamaya başladı.
Film değildi...
Güvenlik kamerası kayıtlarıydı.
Lavabonun kapısını kilitlediği an...
Benim karanlıkta panik geçirdiğim an...
Hepsi tek tek ekrandaydı.
Arda donup kaldı.
Yavaşça ona döndüm.
Melek: Nasıl? Beğendin mi?
Arda'nın sesi titriyordu.
Arda: Melek... Ben...
Melek: Ne sen, Arda?
Bir anda içindekileri haykırdı.
Arda: Sen Can'a çok yakındın! Çocukluğumdan beri senden hoşlanıyorum. Eşeklik ettim biliyorum ama sana "ondan uzak dur" dedikçe daha çok yakınlaştınız. Sizi takip ettim... Yağmurdaki anınızı, beraber dışarı çıkmalarınızı... Onu öldüresim geldi!
Resmen içindeki nefreti kusuyordu.
Ben şok içinde kalmıştım.
Tam o sırada kapı açıldı.
Can içeri girdi.
Hiç düşünmeden Arda'ya saldırdı.
Can: Ya orada bu kıza bir şey olsaydı! Seni gebertirim! İşini burada bitiririm!
Arda yere düştü.
Can: Melek'ten hoşlanıyorum ne demek! Sen arkadaşına yan gözle mi baktın? Evlerine girip çıkarken utanmadın mı!
Sinan ve Kerim arkadan bağırıyordu.
Sinan: Can yeter!
Kerim: Bırak kardeşim!
Arda bunu hak etmişti...
Ama ona daha fazla zarar gelmesini istemedim.
Bütün gücümle bağırdım.
Melek: DURUN!
Herkes sustu.
Gözümden yaşlar süzülüyordu.
Arda'ya baktım.
Melek: Buradan gidiyorsun. Bir daha seni görmek istemiyorum. Arkadaşlığımız da burada bitti. Umurumda değilsin.
Arda başını eğdi.
Arda: Haklısın... Gidiyorum.
Can yakasından tuttu.
Can: Defol.
Ve Arda'yı kapının dışına itti.