Keşfet

YÜZÜK 🖤

KARANLIĞIN İÇİNDE AŞK.

YÜZÜK 🖤

Can'dan mesaj geldi.

Can: Melek hallettim. Artık her insan gibi bizim de normal bir hayatımız var. Annem babam seni istemeye geliyoruz. Hazırlan prenses 🖤

Mesajı okuyunca çığlık attım. Koşa koşa eve gittim ve anneme anlattım.

Annem: Hemen mi geliyorlar?

Melek: Evet anne.

Annem: Kızım ben nasıl hazırlık yapacağım? Ansızın oldu.

Tam o sırada kapı çaldı.

Sinan ve Kerim gelmişti. Onlara sarıldım.

Kerim: Tebrik ederim.

Sinan: Sonunda yaaa!

Annem ikisine baktı.

Annem: Madem geldiniz artık bana yardım edeceksiniz. Hadi hızlı olun. Perdeler sökülecek, ev temizlenecek.

Sinan ve Kerim birbirlerine baktılar.

Sinan: Eyvah...

Kerim: Yandık.

Annem güldü.

Annem: Eyvah yok! Bütün gün buraya gelmeyi biliyorsunuz. Hadi bakalım!

Sinan ve Kerim gülmeye başladı.

Melek: Anne, ben de hazırlanmaya gidiyorum.

Annem: Tamam kızım, hadi bakalım.

Herkes hazırlıklara başladı. Ev temizlendi, perdeler değişti. Masalar kuruldu. Pastalar, kekler, tatlılar, kurabiyeler ve poğaçalar hazırlandı.

Ben de hazırlanıp aşağı indim.

Sinan bana bakıp gülümsedi.

Sinan: Melek, çok güzelsin.

Kerim: Harbi ya.

Ben utanıp anneme baktım.

Melek: Anne...

Annem bir anda durdu. Bana baktı ve gözleri doldu.

Annem: Ne çabuk büyüdün kızım...

Tam o sırada babam geldi.

Babam: Maşallah... Ay ışığım.

Gülümsedim.

Derken kapı çaldı.

Gelmişlerdi.

Herkesi karşıladık. Büyüklerin ellerini öptüm. Kahveler içildi. Can'la göz göze geldikçe ikimiz de gülüyorduk.

Sonunda yüzüklerimiz takıldı.

Aileler yavaş yavaş dağıldı.

Biz de dışarı çıktık.

Can bana bakıp gülümsedi.

Can: Hiç ummazdım bugünün böyle biteceğini.

Melek: Ben de... Peki ailen nasıl ikna oldu?

Can derin bir nefes aldı.

Can: Gittim, bağırdım, çağırdım. Annem babamla konuştu. Babam da artık zamanının geldiğini söyledi. Bütün o işleri iptal ettik. Sonra sana yazdım.

Gülümsedim.

Melek: Sana düşkünler demek.

Can: Annem sayesinde oldu.

Elimi tuttu.

O gün bizim için her şey değişmişti.

Artık herkes gibi normal, sıradan bir hayatımız vardı.

Ama nereden bilebilirdim ki...

Okulda sürekli sinir olduğum o gıcık çocukla bir gün böyle bir hayat kuracağımı ve parmağımda onun yüzüğünü taşıyacağımı?