PAPATYA FALI
Bir papatya buldum kırda yalnız,
Yaprakları titrer rüzgarda cansız,
Sordum ona seviyor mu diye halsiz,
Kalbim durdu son yaprakta ansız.
Seviyor dedi, inandım ben,
Çocuk gibi sevindim yeniden,
Gökyüzüne baktım o an,
Sen varmışsın gibi güldüm ben.
Papatya soldu elimde kaldı,
Kokusu geçti ama adı kaldı,
Seviyor sözü bende kaldı,
Ömür boyu yetecek bir fal kaldı.
Şimdi her papatyada seni görürüm,
Her yaprakta adını söylerim,
Fal bakmam artık bilirim,
Sen seviyorsun, ben bilirim.