6. Bölüm: O Geceyi Hatırlayan Kadın

Sabah Selin, masasına oturur oturmaz hastaneden gelen evrakları önüne aldı. Bir önceki akşam da dosyayı incelemişti ama hâlâ aradığı cevabı bulamamıştı. Tarihler birbirini tutuyor gibi görünüyordu, ancak bazı kayıtlar eksikti. Üstelik belgelerin üzerindeki yazıların bir kısmı zamanla silinmişti.

Telefonunu eline alıp Murat'ı aradı.

“Alo, günaydın.”

“Günaydın. Bir şey mi oldu?”

“Bugün Nermin Yalçın'la görüşeceğiz ya, saat on birde hastanede olacakmış. Ben doğrudan oraya geçeceğim.”

“Tamam. Ben de gelirim.”

Selin önündeki dosyayı kapattı.

“Bir şey hatırlarsa işimize yarayabilir.”

“Hatırlamazsa da zorlamayız. Yıllar geçmiş sonuçta.”

“Biliyorum. Yine de Neriman'ın neden o kayıtları araştırdığını öğrenmemiz gerekiyor.”

“Önce bir konuşalım. Sonrasına bakarız.”

Selin telefonu kapatıp çantasını hazırladı. Nermin'in ne anlatacağını bilmiyordu. Belki önemli bir ayrıntıyı hatırlayacaktı, belki de görüşme ellerindeki sorulara hiçbir cevap vermeden bitecekti.

Şimdilik bunu öğrenmenin tek yolu vardı.

Yılmaz ailesinde sabah telaşı çoktan başlamıştı.

“Elif, kahvaltı yapmadan çıkma!” diye seslendi Aylin.

“Anne, geç kalıyorum!”

“İki lokma yesen bir şey kaybetmezsin.”

Elif odasından çıkıp masaya geldi. Çantasını sandalyenin arkasına astı ve önündeki ekmekten küçük bir parça kopardı.

Zeynep ona baktı.

“Saçını taradın mı?”

Elif eliyle saçlarını düzeltti.

“Taradım.”

“Emin misin?”

“Zeynep, ne var saçımda?”

“Bir şey yok. Sadece arkası biraz karışmış.”

Elif hemen telefonunun ön kamerasını açtı. Zeynep gülmemek için başını önüne eğdi.

“Çok komiksin,” dedi Elif.

“Ben bir şey demedim ki.”

Ege mutfağa girip buzdolabını açtı.

“Reçel nerede?”

“Önünde,” dedi Aylin.

Ege kavanozu aldı, sonra masaya oturdu.

“Bugün herkesin siniri bozuk galiba.”

Aras, Masal'ın çantasına su şişesini yerleştiriyordu.

“Masal, beslenmeni koydun mu?”

“Koydum.”

“Peki, defterin?”

Masal bir anda durdu.

“Defterim odamda kalmış olabilir.”

Aras derin bir nefes aldı.

“Git al bakalım.”

Küçük kız koşarak odasına gitti. Ege, Elif'e dönüp alçak sesle konuştu.

“Aras bir gün okul çantasını da kontrol etmeden rahat edemeyecek.”

Elif gülümsedi.

“Senin çantanı da kontrol etsin. Belki içinde kaybettiğin aklını buluruz.”

Ege cevap vermek üzereydi ama Aylin ikisine de baktı.

“Sabah sabah başlamayın. İkiniz de geç kalacaksınız.”

O sırada Kemal'in telefonu titredi. Ekrana kısa bir süre baktı, ardından telefonu cebine koydu.

Aylin bunu fark etti.

“İşten mi aradılar?”

“Bir mesaj geldi. Sonra bakarım.”

Kemal kahvaltısını bitirip ayağa kalktı. Masal odasından döndüğünde babasının kapıya yöneldiğini gördü.

“Baba, akşam erken gelecek misin?”

“İşim uzamazsa gelirim.”

“Bana çikolata alır mısın?”

Kemal gülümseyerek kızının başını okşadı.

“Evde çikolata var.”

“Onu istemiyorum.”

“Neden?”

“Çünkü onun tadı güzel değil.”

Kemal güldü.

“Peki, aklımda olsun.”

Kapı kapandıktan sonra ev yeniden hareketlendi. Elif çantasını aldı, Zeynep ayakkabılarını giydi. Birkaç dakika içinde ikisi de evden çıkmıştı.

Aylin mutfağı toparlarken gün içinde yapacaklarını düşünüyordu. Akşam yemeği için eksikleri vardı. Önce alışverişe çıkacak, sonra Masal'ı okuldan alacaktı.

Her zamanki gibi sıradan bir gün olacağını sanıyordu.

Saat on bire doğru Selin hastanenin eski idari binasına geldi. Murat girişte onu bekliyordu.

“Çok bekledin mi?” diye sordu Selin.

“Yok, yeni geldim.”

Birlikte görüşme odasına geçtiler. Nermin Yalçın masanın yanında oturuyordu. Selin ile Murat'ı görünce ayağa kalktı.

“Hoş geldiniz.”

Selin kendini yeniden tanıttı ve karşısına oturdu. Murat da yanındaki sandalyeye geçti.

“Vaktinizi ayırdığınız için teşekkür ederiz,” dedi Selin. “Size birkaç soru soracağız. Hatırlamadığınız bir şey olursa tahmin yürütmenize gerek yok.”

Nermin başını salladı.

“Tabii. Hatırladığım kadarını anlatırım.”

Selin kısa bir süre notlarına baktı.

“Neriman Aksoy'u tanıyordunuz, değil mi?”

“Evet. Uzun süre aynı hastanede çalıştık. Ben doğum servisindeydim, o da bir dönem bizimle çalışmıştı.”

“Emekli olduktan sonra görüşmeye devam ettiniz mi?”

“Arada telefonla konuşurduk. Eskisi kadar sık değil tabii.”

Murat söze girdi.

“En son ne zaman görüştünüz?”

Nermin biraz düşündü.

“Birkaç hafta önce aramıştı. Şimdi düşününce konuşmamızın üzerinden çok zaman geçmemiş.”

Selin kalemini eline aldı.

“Ne hakkında konuşmuştunuz?”

“Eski hastane kayıtlarından bahsetti. Bir dosyayı bulmaya çalışıyormuş. Ben de hangi dosya olduğunu sordum ama telefonda ayrıntılı anlatmadı.”

“Dosyanın hangi yıla ait olduğunu söyledi mi?”

“On yedi yıl kadar önceki kayıtlardan söz ettiğini hatırlıyorum. Ama tam olarak hangi evrakı aradığını bilmiyorum.”

Selin ile Murat kısa bir bakışma yaptı.

“Neriman Hanım o sırada endişeli miydi?” diye sordu Selin.

Nermin ellerini birbirine kenetledi.

“Biraz aceleciydi. Sanki bir an önce bir şey bulması gerekiyormuş gibi konuşuyordu. Ama bunun nedenini bilmiyorum. Üzerine de gitmedim.”

Selin bir süre bekledi. Ardından söyleyeceği şeyi dikkatlice seçti.

“Neriman Aksoy birkaç gün önce öldürüldü. Biz de bu olayla ilgili soruşturma yürütüyoruz.”

Nermin'in yüzündeki ifade değişti.

“Ne?”

“Üzgünüm,” dedi Selin. “Size bunu söylemek zorundaydık.”

Nermin gözlerini masaya indirdi. Birkaç saniye konuşamadı.

“Daha yeni konuşmuştuk,” dedi sonunda. “Böyle bir şey olacağını nereden bilebilirdim?”

Murat sakin bir sesle cevap verdi.

“Bilemezdiniz. Biz de şu anda ne olduğunu anlamaya çalışıyoruz.”

Nermin başını kaldırdı.

“Bir düşmanı var mıydı, onu da bilmiyorum. İş konusunda titizdi. Bir şeyi doğru yapmadığını düşünürse mutlaka peşine düşerdi.”

“Peki, on yedi yıl önceki kayıtlarla ilgili hatırladığınız başka bir şey var mı?” diye sordu Selin.

Nermin gözlerini bir noktaya dikti. Düşünürken parmaklarını yavaşça masaya vuruyordu.

“O dönem hastane çok yoğundu. Doğum servisinde peş peşe hastalar gelirdi. Bazı geceler doğru düzgün oturmaya bile fırsat bulamazdık.”

“Özellikle hatırladığınız bir gece var mı?”

“Bir geceyi hatırlıyorum ama anlattığım şeyin Neriman'ın aradığı dosyayla ilgisi var mı, emin değilim.”

“Yine de anlatabilirsiniz.”

Nermin sandalyesinde biraz doğruldu.

“Bir gece birkaç aile aynı saatlerde hastanedeydi. Serviste büyük bir telaş vardı. Birkaç kişi evraklarla uğraşıyordu. Sonradan bazı kayıtların yeniden kontrol edilmesi gerektiğini duymuştum.”

Murat notlarına baktı.

“Ne tür kayıtlar?”

“Tam olarak hatırlamıyorum. Doğum kayıtları olabilir. Oda listeleri de olabilir. O zamanlar çok fazla evrak hazırlanıyordu. Aradan bu kadar yıl geçince her şeyi birbirinden ayırmak zor.”

Selin sordu:

“Bir bebeğin yanlış aileye verilmesi gibi bir olay hatırlıyor musunuz?”

Nermin hemen cevap vermedi.

“Hayır, böyle bir olay olduğunu söyleyemem,” dedi sonunda. “Benim hatırladığım yalnızca o geceki yoğunluk ve sonradan kontrol edilmesi gereken evraklardı. Bir karışıklık olmuş olabilir ama ne olduğunu bilmiyorum.”

“Bu konuda Neriman'la hiç konuştunuz mu?”

“Hayır. Son telefon görüşmemizde eski dosyaları sordu ama ben ona yardımcı olamadım. O geceyi hatırladığımı da söylemedim çünkü o sırada aklıma gelmemişti.”

Selin notlarını tamamladı.

“Telefonunuzda Neriman'ın sizi aradığı tarih duruyor olabilir mi?”

“Olabilir. Eve gidince kontrol ederim. Bulursam size haber veririm.”

Murat teşekkür ederek ayağa kalktı. Selin de not defterini çantasına koydu.

Nermin onları kapıya kadar uğurladı.

“Bir şey hatırlarsam mutlaka ararım,” dedi. “Keşke daha önce aklıma gelseydi.”

Selin kadına anlayışla baktı.

“Kendinizi suçlamayın. Bizim için önemli olan, hatırladığınız şeyleri doğru şekilde öğrenmek.”

Dışarı çıktıklarında Murat bir süre sessiz kaldı.

“En azından Neriman'ın eski kayıtları araştırdığını öğrendik.”

Selin başını salladı.

“Evet ama o geceyle ilgili anlattıkları tek başına bir şey kanıtlamıyor.”

“Bunu biliyorum. Önce hastanedeki dosyayı incelememiz gerekiyor.”

“Bir de eski personel listesini bulmalıyız. O gece kimlerin çalıştığını öğrenebilirsek daha fazl

Yorumlar

ERDOĞAN: nerimanın geçmiş dosyayı bulmaya çalışmasının altında yatan nedir merak ediyorum
Doğan Sancak: nerimanın yoğun geceyi hatırlayıp sonra böyle bir haber alması çok zor
aleyna: O görüşme nasıl geçecek bilmiyorum ama nerminin ansızın ölü olması çok kötü
Efe Ünver: selinin hastane belgelerindeki eksiklikleri inatla araştırması beni geriyor