BÖLÜM: 12
24 Ekim,
Sevgili günlük,
BM'nin açıkladığı halkın bir kesiminin kaldığı
o kampa gittim...
Eylül ayında Taiz'den kaçan 130 bin kişi
burada yaşıyordu...
Tuvalet yoktu, sadece brandalar vardı...
Bir kadın gördüm, brandanın üzerine tabela
asmıştı... Altına da "Mutfak, yatak odası"
yazmıştı. Halbuki branda tek bir brandaydı...
Başka bir kadın gördüm, kapısı olmayan
brandaya , " Bu benim kapım" diyordu...
Öğrendim ki kadınlar burada gece korktuğu
için uyumayıp gece nöbet tutuyormuş...
Korktukları şey savaşın, karanlığın izleriymiş...
Bugün bir abla daha gördüm. Kızının saçını
tararken bakacak ayna parçası dahi yoktu.
Ellerini, avucunu açıp ayna gibi yapıyordu...
Eve döndüğümde kendi kendime şunları
Dedim, " İnsanlığın unuttuğu milletler elbet
balçıkla sıvanan güneş gibi bir gün
parlayacaktır...
Yorumlar
- İbrahim Ergin: İnsanların yaşadığı zorlukları bir kez daha hatırlattın bana
- Asil genç: nasıl bir mekan burası ya neden böyle olduğuna inanamıyorum
- Duygu Aktaş: Bu sahne çok ürkütücü o kadınların hayali beni korkutuyor
- Hocaaan trabzonlu: Gece ateşböcekleri gibi hayatta kalmaya çalışıyorlar İyi niyetim kalmadı
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: @ikbalsurucu sen olmasan ben yaparım
- İkbal Sürücü: sen olmasan ne yapardım ben, iyi ki varsın 😘
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: 👏👏👏
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: 😭😭😭😭
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: Eline sağlık canım