BÖLÜM — OPERASYON
BÖLÜM — OPERASYON
Gece yarısını geçmişti.
Kağan, MİT binasında önündeki dosyaya bakıyordu.
Dosyanın üzerinde tek bir isim vardı:
HAKAN KARVİT
Kapı açıldı.
Ekipten biri içeri girdi.
— Kağan, hazırız.
Kağan dosyayı kapattı.
— Nerede?
— Eski liman tarafında. Bu gece orada bir toplantı yapacaklar.
Kağan ayağa kalktı.
— Bu sefer kaçmasına izin vermeyelim.
Aynı saatlerde Hakan da eski limana doğru ilerliyordu.
Yanında iki adamı vardı.
Telefonu çaldı.
— Söyle.
Karşıdaki kişi kısa konuştu.
— Polis hareketliliği var.
Hakan kaşlarını çattı.
— Emin misin?
— Evet. Birileri bizi izliyor.
Hakan telefonu kapattı.
— Arabayı durdurun.
Araç yavaşladı.
Hakan camdan dışarı baktı.
Uzakta birkaç araç görünüyordu.
— Siz burada kalın.
Adamlarından biri şaşkınlıkla baktı.
— Hakan Bey?
— Ben içeri gireceğim.
Kağan ve ekibi limanın çevresine dağıldı.
Kağan telsizini kontrol etti.
— Herkes yerini alsın. Kimse acele etmesin. Hedefi canlı istiyorum.
Ekip sessizce ilerledi.
Kağan binanın girişine geldi.
Tam kapıya yaklaşmıştı ki içeriden bir ses duyuldu.
— Burada olmaman gerekiyordu.
Kağan durdu.
Hakan karşısındaydı.
İkisi birkaç saniye boyunca birbirine baktı.
Kağan silahını doğrulttu.
— Hakan Karvit. Kaçacak yerin kalmadı.
Hakan sakin görünmeye çalıştı.
— Beni yakalamaya bu kadar meraklı olman ilginç.
— Ellerini kaldır.
Hakan yavaşça ellerini kaldırdı.
Tam o sırada binanın diğer tarafından bir gürültü geldi.
Kağan bir anlığına başını çevirdi.
Hakan bunu fırsat bilip hızla koridora girdi.
— Dur!
Kağan hemen peşinden koştu.
Hakan koridorun sonundaki kapıdan çıktı.
Kağan da arkasından çıktı.
Dışarıda karanlık bir sokak vardı.
Hakan koşmaya başladı.
Kağan arkasından yetişmeye çalışıyordu.
Tam o sırada bir araç önlerine çıktı.
Hakan son anda yön değiştirip ara sokağa girdi.
Kağan da peşinden girdi.
— Hakan!
Hakan birkaç adım sonra durdu.
Kağan ona yetişmişti.
İkisi yeniden karşı karşıya geldi.
Hakan nefes nefeseydi.
— Neden peşimdesin?
Kağan gözlerini ondan ayırmadı.
— Çünkü yıllardır aradığım bazı cevapların sende olduğunu düşünüyorum.
Hakan'ın yüzü bir anda değişti.
Kısa bir anlığına gözünün önüne bir görüntü geldi.
Bir ev...
Bir çocuk...
Bir kadın sesi...
Hakan gözlerini kapattı.
— Yine başladı...
Kağan şaşkınlıkla baktı.
— Ne başladı?
Hakan cevap vermedi.
Uzakta siren sesleri duyulmaya başladı.
Hakan arkasına baktı.
Sonra tekrar Kağan'a döndü.
— Bu gece beni yakalayamayacaksın.
Kağan bir adım attı.
— Göreceğiz.
Hakan arkasındaki kapıyı açıp içeri girdi.
Kağan hemen peşinden girdi.
Ama içerisi boştu.
Yerde sadece eski bir dosya vardı.
Kağan dosyayı aldı.
İlk sayfaya baktı.
NERGİS — KEMAL
Kağan'ın yüzü ciddileşti.
Telsizine konuştu.
— Hedef kaçtı.
Kısa bir sessizlik oldu.
Kağan dosyaya tekrar baktı.
— Ama burada önemli bir şey var.
Hakan birkaç sokak ötede arabasına bindi.
Şoför ona baktı.
— Kurtuldunuz mu?
Hakan cevap vermedi.
Arka koltuğa oturdu.
Bir süre sessiz kaldı.
Sonra elini başına götürdü.
Az önce gördüğü görüntü hâlâ aklındaydı.
Bir çocuk...
Başka bir çocuk...
Ve bir kadın sesi.
Ama hiçbirinin kim olduğunu hatırlayamıyordu.
Hakan gözlerini açtı.
— Ben neyi hatırlamıyorum?
Şoför hiçbir şey söylemedi.
Araba karanlık sokaklarda ilerlemeye devam etti.
Kağan ise hâlâ eski dosyaya bakıyordu.
Dosyanın kapağını yavaşça kapattı.
Bu gece Hakan yine kaçmıştı.
Ama Kağan'ın elinde artık yeni bir iz vardı.
Yorumlar
- Ayşe kibritci: kağan dosyadan daha fazlasını bilmelisin
- Eda: iş işten geçmeden harekete geçmemiz lazım dikkat et @otukenkalem00
- Belgin Peker: şimdi acele etmek zamanı değil plan tutmalısın
- Aylin Okur: hakan seni sanırım yakalamaya hiç niyetleri yok
- Aslı Kuş: biraz daha dikkatli ol hakancım
- İsmail Parlak: Neden yanımda durmuyorsun?
- Bahar Onat: Bu gece her şey farklı olacak dikkatli ol kağan