6. Bölüm — Kaybolan Gece
Deniz, karşısındaki kıza bakıyordu.
"Elif..."
Kız başını salladı.
"Artık beni hatırlamıyor olman normal."
Deniz'in sesi titredi.
"Sen öldün."
Elif acı bir şekilde gülümsedi.
"Öyle sanıyorlar."
Aras hemen araya girdi.
"Burada daha fazla kalamayız."
Efe şaşkınlıkla ona baktı.
"Nereye gidiyoruz?"
"1998'e."
Deniz'in yüzü değişti.
"Ne?"
Aras masanın üzerindeki siyah saati aldı.
"Bu gece olanları anlamak istiyorsanız, o geceyi görmeniz gerekiyor."
Elif Deniz'e yaklaştı.
"Ama dikkatli olmalısın."
"Neden?"
"Çünkü geçmişi değiştiremezsin."
Kısa bir sessizlik oldu.
"Yalnızca geçmişin seni değiştirmesine izin verebilirsin."
Aras siyah saati Deniz'in eline bıraktı.
"03.17'de."
Bütün dükkân kararmaya başladı.
Saatlerin sesi birbirine karıştı.
Tak. Tak. Tak.
Deniz gözlerini kapattı.
Bir anda soğuk bir rüzgâr hissetti.
Gözlerini açtığında artık saatçi dükkânında değildi.
Büyükannesinin evinin önündeydi.
Ama ev yeniydi.
Bahçedeki ağaç küçüktü.
Sokakta eski model arabalar vardı.
Duvarın üzerindeki takvime baktı.
17 Eylül 1998.
Deniz nefesini tuttu.
"Gerçekten geldik."
Elif yanındaydı.
Aras ve Efe ise birkaç metre geride duruyordu.
Elif eve baktı.
"Her şey burada başladı."
Kapı açıldı.
Genç Zeynep dışarı çıktı.
Deniz annesini ilk kez bu yaşta görüyordu.
On yedi yaşındaydı.
Elif genç Zeynep'in yanına gitti.
Fakat Zeynep onları göremiyordu.
"Onlar bizi göremez," dedi Elif.
Deniz bir süre annesini izledi.
Sonra evin penceresinde bir hareket gördü.
Bir çocuk.
Yaklaşık beş yaşındaydı.
Deniz çocuğa baktığında kalbi hızla çarpmaya başladı.
Çünkü çocuk...
Deniz'in kendisiydi.
"Bu benim."
Elif başını salladı.
"İlk Deniz."
Deniz'in gözleri doldu.
"Ben gerçekten buradaymışım."
Tam o anda evin içinden bir çığlık geldi.
Genç Zeynep koşarak içeri girdi.
Elif ve Deniz peşinden gittiler.
Salonda büyükannesi, genç Zeynep ve küçük Deniz vardı.
Masanın üzerinde gümüş cep saati duruyordu.
Büyükannesi saate bakıyordu.
"03.17'ye yalnızca bir dakika kaldı."
Zeynep korkuyla sordu:
"Anne, bunu yapmak zorunda mıyız?"
"Başka yol yok."
"Ya ikisi de kalırsa?"
Büyükannesi sustu.
Sonra küçük Deniz'e baktı.
"Birinin gitmesi gerekiyor."
Deniz'in kalbi sıkıştı.
Elif ona baktı.
"İşte burası."
"Ne?"
"Senin ikinci hayatının başladığı an."
Saatin ibresi 03.17'ye geldi.
O anda odanın ortasında parlak bir ışık oluştu.
Işığın içinden başka bir çocuk çıktı.
Aynı yaşta.
Aynı yüz.
Aynı gözler.
İki Deniz karşı karşıya duruyordu.
Küçük Deniz korkuyla geri çekildi.
Diğer çocuk ise ağlamaya başladı.
Zeynep ikisine birden sarılmaya çalıştı.
"İkisini de kurtaramaz mıyız?"
Büyükannesi başını salladı.
"Hayır."
Elif Deniz'in elini tuttu.
"Şimdi olacakları değiştirmeye çalışma."
Ama Deniz dinlemiyordu.
Kendi çocukluğunu izliyordu.
Büyükannesi iki çocuğun arasına geçti.
"Biriniz bu dünyada kalacak."
Zeynep ağlıyordu.
"Hangisi?"
Büyükannesi cevap veremedi.
Çünkü odadaki saat aniden parçalandı.
ÇAT!
Zaman durmuştu.
Herkes hareketsiz kaldı.
Yalnızca Deniz hareket edebiliyordu.
Ve karşısındaki iki çocuktan biri de.
Çocuklardan biri Deniz'e baktı.
Yaklaştı.
"Sen kimsin?"
Deniz cevap veremedi.
Çocuk onun elindeki saate baktı.
Sonra fısıldadı:
"Demek sonunda geri döndün."
Deniz'in kanı dondu.
"Sen beni tanıyor musun?"
Çocuk gülümsedi.
"Çünkü ben senim."
Bir anda her şey karardı.
Deniz gözlerini açtığında tekrar saatçi dükkânındaydı.
Efe yerde oturuyordu.
Aras masanın başındaydı.
Elif ise pencerenin önünde duruyordu.
Deniz hemen saate baktı.
03.17.
"Ne oldu?"
Aras cevap vermedi.
Elif yavaşça ona döndü.
"Artık biliyorsun."
"Neyi?"
Elif'in gözleri doldu.
"Sen geçmişteki Deniz değilsin."
Deniz'in nefesi kesildi.
Elif devam etti:
"Sen o gece diğer taraftan gelen Deniz'sin."
Deniz başını salladı.
"Hayır..."
"Ve gerçek Deniz..."
Elif sustu.
"Gerçek Deniz nerede?"
Elif cevap vermeden önce kapı çalındı.
Üç kez.
Tak.
Tak.
Tak.
Aras'ın yüzü bir anda bembeyaz oldu.
"Bu imkânsız."
Kapı kendi kendine açıldı.
Eşiğin üzerinde küçük bir çocuk duruyordu.
Beş yaşında.
Deniz'e bakıyordu.
Ve gülümsüyordu.
"Abi..."
Deniz'in gözleri büyüdü.
Çocuk elindeki cep saatini kaldırdı.
"Annem beni eve çağırıyor."
Sonra saatin ibresi 03.18'e geçti.
Ve bütün dükkân karardı.