3. BÖLÜM — KRALIN İTİRAFI
3. BÖLÜM — KRALIN İTİRAFI
Bilgelerin sözleri taht odasında yankılanmaya devam ediyordu.
Kimse konuşmuyordu.
Kral Valerius, taht odasının gölgelerinden yavaşça çıktı.
Yüzü solgundu.
Yıllardır taşıdığı bir yük, artık omuzlarına ağır geliyordu.
Ester, tahtın önünde ona baktı.
— Baba...
Kral cevap vermedi.
Gözlerini kızından ayırmadan birkaç adım daha ilerledi.
Sonra durdu.
Yüzünde Ester'in daha önce hiç görmediği bir ifade vardı.
Pişmanlık.
Ve korku.
Kral elini kaldırdı.
— Yeter.
Salondaki herkes sustu.
Kral Ester'i işaret etti.
— Artık bu yalanın devam etmesine izin vermeyeceğim.
Ester'in yüzü değişti.
— Ne demek istiyorsun?
Kral derin bir nefes aldı.
— Sen benim gerçek kızım değilsin.
Salonda bir uğultu yükseldi.
Ester olduğu yerde kaldı.
— Yalan söylüyorsun.
— Hayır.
Kralın sesi titriyordu.
— Yıllardır bu gerçeği sakladım.
Ester başını iki yana salladı.
— Beni sen büyüttün.
— Evet.
— Bana kızım dedin.
Kral gözlerini kapattı.
— Çünkü başka seçeneğim olmadığını düşündüm.
Ester'in yüzündeki şaşkınlık giderek öfkeye dönüştü.
— Neden?
Kral cevap vermeden önce salondaki herkese baktı.
Sonunda konuştu.
— Tamara yüzünden.
Taht odasında yeniden sessizlik oldu.
Kralın sesi daha da alçaldı.
— Cadı Tamara seni saraya getirdiğinde bunun bir oyun olduğunu biliyordum. Ama ailemi tehdit etti. Seni kabul etmek zorunda kaldım.
Ester bir adım geri çekildi.
— Yani... bütün bunlar bir yalandı?
Kral başını eğdi.
— Evet.
O anda Ester'in dünyası sanki yerinden oynadı.
Ama kralın söyleyecekleri henüz bitmemişti.
— Ve bu yalanın bedelini yalnızca ben ödemedim.
Kralın gözleri karardı.
— Oğullarım da ödedi.
4. BÖLÜM — ÜÇ PRENSİN BEDELİ
Kral Valerius ağır adımlarla tahtın önüne geldi.
— Tamara'nın planını sürdürmesine izin verdim.
Sesi titriyordu.
— Çünkü onu durdurursam aileme zarar vereceğinden korkuyordum.
Ester sessizce dinliyordu.
Kral devam etti.
— İlk oğlum Alaric...
Bir an durdu.
— Onu senden uzak tutmak için sınır bölgesine gönderdim.
Salondaki birkaç soylu şaşkınlıkla birbirine baktı.
— O benim en güçlü varisimdi.
Kralın sesi kırıldı.
— Ama onu kendi ellerimle saraydan uzaklaştırdım.
Ester'in yüzündeki ifade değişti.
Kral bu kez taht odasının aşağısındaki zindanları işaret etti.
— Valerius...
Sözleri ağırlaştı.
— Senin yaptıklarını sorgulamaya başladığında onu susturmak için zindana attım.
Ester'in gözleri büyüdü.
— Hayır...
Kral başını eğdi.
— Evet.
Sonra gözlerini kapattı.
— Ve Julian...
Salonda derin bir sessizlik oluştu.
— En küçük oğlum.
Kralın gözleri doldu.
— Onu sarayda tuttum ama özgür bırakmadım. Kendi evinde bir esir gibi yaşamasına izin verdim.
Ester bir şey söyleyemedi.
Kral ona baktı.
— Üç oğlumun da hayatını kendi korkum yüzünden değiştirdim.
Bir süre kimse konuşmadı.
Sonunda bilge kadınlardan biri öne çıktı.
— Majesteleri...
Kral başını kaldırdı.
— Kan Tacı bu yüzden onu reddetti.
Ester yavaşça tacın bulunduğu yere baktı.
Bilge kadın devam etti.
— Taç sahte kanı kabul etmedi.
Ester'in yüzü sertleşti.
İlk kez tahtın gerçekten elinden kayabileceğini anlamıştı.
Ve o an içinde yıllardır bastırdığı öfke yükselmeye başladı.
5. BÖLÜM — TAHTIN GÖLGESİ
Ester birkaç saniye boyunca hiç konuşmadı.
Sonra yavaşça başını kaldırdı.
Gözlerindeki korku gitmişti.
Yerini öfke almıştı.
Kral ona baktı.
— Ester...
Ester cevap vermedi.
Elini belindeki hançere götürdü.
Salondaki muhafızlar hemen hareketlendi.
— Prenses...
Ester acı bir şekilde güldü.
— Prenses mi?
Bir adım attı.
— Artık bunu söylemenize gerek yok.
Kral ona doğru ilerledi.
— Bunu daha fazla büyütme.
Ester durdu.
— Yıllarca bana kim olduğumu söylediniz.
Sesi sakindi.
— Şimdi de kim olmadığımı söylüyorsunuz.
Kral cevap vermedi.
Ester'in bakışları Kan Tacı'na kaydı.
— Eğer taç beni istemiyorsa...
Bir an sustu.
Sonra tekrar krala baktı.
— O zaman tacın beni istemesine ihtiyacım yok.
Salondaki muhafızlar kılıçlarına uzandı.
Bilgeler geri çekildi.
Kral ilk kez Ester'in karşısında duran kişinin yıllardır sarayda büyüttüğü kız olmadığını düşündü.
Ester tahtın önünden ayrıldı.
Kapıya doğru yürüdü.
Tam çıkacakken durdu.
Başını çevirmeden konuştu.
— Bu hikâyenin burada bittiğini sanıyorsanız yanılıyorsunuz.
Kapı arkasından kapandı.
Taht odasında ağır bir sessizlik kaldı.
Kral Valerius başını eğdi.
Kan Tacı hâlâ yerdeydi.
Ama artık sarayın içinde tek bir soru vardı:
Gerçek varis neredeydi?