Dönmeyen Gemi
Limanda bir ışık hâlâ yanıyor,
kimse sormuyor kimi beklediğini.
Dalgalar eski bir türkü mırıldanır,
her nakaratında bir isim saklı.
Ufuk bir çizgi gibi uzak ve keskin,
ardında senin gülüşün kayboluyor.
Ben iskelede bir gölge kadar sessiz,
sabrın en ince ipliğinden tutunuyorum.
Belki bir sabah, sis dağılırken,
bir yelken belirir mavinin ucunda.
O zamana dek yüreğim bir fener,
yolunu şaşırana yanık kalacak.