Sustum...
Sustum…
Çünkü sözlerin,
Söylenince eksileceğini öğrendim.
İnsanların da,
Anlatılınca değil,
Susulunca anlaşılacağını…
Sustum;
Kırıldığım yerden konuşmadım.
İçimde büyüyen sızıyı,
Kimseye yük etmedim.
Bir cümle kurmak yerine,
Gözlerimi kaçırdım.
İyiyim deyip,
İçimde koca bir sessizlik taşıdım.
Sustum…
Çünkü her şeyi anlatmaya
Gücüm kalmadı.
Sustum…
Beni duymayanlara değil,
Artık kendimi duyabilmek için sustum.