Uzaktaki
Sen uzaktasın, yollar araya girmiş,
Her akşam bir yıldıza emanet ediyorum adını.
Mesafe dediğin, haritada bir çizgi sadece;
Kalbimde ise bitmeyen bir yürüyüş.
Rüzgâr kuzeyden eserse, seni getirir sanırım,
Kapıya her vuruşta başım kendiliğinden döner.
Sofrada boş kalan sandalye bile bilir
Kimin eksik olduğunu, kimin beklendiğini.
Mektup yazsam, kelimeler yetmez sana,
Telefon çalsa, ses bile yarım kalır.
Bir bakışın yerini ne ses tutar ne satır,
Özlem dediğin, adı konmamış bir yangındır.
Ama bil ki, her ayrılığın bir dönüşü var,
Her gecenin sonunda bir sabah bekler.
Ben o güne kadar sabırla yürürüm,
Çünkü uzaktaki, yüreğimin en yakınındır.