1.Bölüm - Mektup
Yağmur o gece Ankara'nın sokaklarını sessizce dövüyordu.
Ali, pencerenin önünde durmuş, elindeki kahvenin çoktan soğuduğunu fark etmeden dışarıyı izliyordu. Otuz iki yaşındaydı ama aynaya baktığında kendisinden çok daha yaşlı bir adam görüyordu.
Hayat, bazı insanları yaşlandırmak için yılları beklemiyordu.
Bazen birkaç kayıp yetiyordu.
Masasının üzerinde duran eski fotoğrafa baktı.
Fotoğrafta dört kişi vardı.
Babası Hasan.
Annesi Emine.
Küçük kız kardeşi Zeynep.
Ve kendisi...
Ali fotoğrafın köşesine parmağıyla dokundu.
Zeynep'in yüzüne baktığında içindeki eski yara yine sızladı.
Zeynep on iki yıl önce ortadan kaybolmuştu.
O gün Ali on dokuz yaşındaydı.
Zeynep ise henüz on altı.
Polisler haftalarca aramış, gazetelere ilanlar verilmiş, hastaneler kontrol edilmişti. Fakat Zeynep'ten hiçbir iz bulunamamıştı.
Annesi Emine, kızının kaybolmasından sonra bir daha eskisi gibi olmamıştı.
Babası ise her şeyi Ali'nin üzerine yıkmıştı.
Çünkü Zeynep kaybolduğu gece onunla birlikteydi.
Ali yıllardır aynı soruyla yaşıyordu:
"O gece ne oldu?"
Telefonunun çalmasıyla düşüncelerinden sıyrıldı.
Arayan bilinmeyen bir numaraydı.
Açmadı.
Telefon sustu.
Birkaç saniye sonra tekrar çaldı.
Bu kez açtı.
— Alo?
Karşı tarafta birkaç saniye sessizlik oldu.
Sonra yaşlı bir kadın sesi duyuldu.
— Ali Bey?
— Evet.
— Sizi rahatsız ettiğim için özür dilerim. Size ulaştırmam gereken bir şey var.
— Kimsiniz?
Kadın derin bir nefes aldı.
— Zeynep'in annesiyim.
Ali'nin eli telefonda dondu.
— Ne dediniz?
— Zeynep'in...
Kadın cümlesini tamamlayamadan telefon kapandı.
Ali birkaç saniye kıpırdamadan kaldı.
Sonra kapının altından bir şeyin içeri bırakıldığını fark etti.
Yavaşça eğildi.
Yerde beyaz bir zarf vardı.
Üzerinde yalnızca adı yazıyordu:
ALİ
Zarfı açtı.
İçinden tek bir kâğıt çıktı.
"Beni arama. Önce babanın sana söylemediği şeyi öğren."
Altında bir adres vardı.
Ve en altta dört kelime:
"Zeynep hâlâ hayatta."
Ali'nin nefesi kesildi.
Fakat asıl şaşırtıcı olan, mektubun üzerindeki tarihti.
Mektup on iki yıl önce yazılmıştı.
Ve postaya bugün verilmişti.
Yorumlar
- ALİ BİLGİN: O eski fotoğraf sana neler hatırlatıyor merak ediyorum
- Furkan Metehan: ali artık hayatının ne kadar değiştiğinin farkında mı
- Azad Yiğit: Malesef ki
- Ebru Genç: zeynepin kaybolması seni en çok sarsan şey değil mi
- Aleyna ş.: Adresin peşinde sürüklenmen gerek ama dikkatli olması lazım
- Azad Yiğit: Malesef
- Azad Yiğit: 🤷🤷
- Ayla Malkoç: Bir bilinmeyen numara seni düşüncelerden sıyırabiliyor mu
- Eda Zorlu: kalbin burkulmaması için geçmişle yüzleş seninken hangi zaman
- Eda: o kadın gerçekten de zeynepin annesi mi diye sorguluyorum
- Azad Yiğit: @bi_hemta hay hay 👏
- BÎ Hemtâ: @azadygtt gözlerime olsun 🥲