2. Bölüm - Eski Ev
Ali sabaha kadar uyuyamadı.
Mektubu defalarca okudu.
Zeynep hayatta olabilir miydi?
On iki yıl boyunca herkes onun öldüğünü düşünmüştü.
Ama biri on iki yıl önce bu mektubu yazmış ve yıllar sonra göndermişti.
Sabah olduğunda Ali, mektuptaki adrese gitmeye karar verdi.
Adres, şehrin dışında eski bir mahalledeydi.
Sokak neredeyse tamamen boştu.
Sonunda iki katlı, yıpranmış bir evin önünde durdu.
Kapıyı yaşlı bir adam açtı.
Ali adamı görür görmez tanıdı.
Babasıyla yıllar önce aynı fabrikada çalışmış olan Mahir Amcaydı.
— Sen... Ali'sin.
— Bu mektubu siz mi gönderdiniz?
Mahir cevap vermedi.
— Zeynep nerede?
Yaşlı adam başını eğdi.
— Keşke bunu hiç öğrenmeseydin.
— Bana gerçeği söyleyin!
Mahir kapıyı açtı.
— İçeri gir.
Evin içinde eski eşyalar vardı.
Duvarlarda sararmış fotoğraflar asılıydı.
Mahir, Ali'yi küçük bir odaya götürdü.
Dolaptan eski bir kutu çıkardı.
Kutunun içinde onlarca fotoğraf vardı.
Ali fotoğrafları tek tek incelerken bir tanesinde donup kaldı.
Zeynep vardı.
Ama yanında tanımadığı bir bebek duruyordu.
Fotoğrafın arkasında yalnızca şu yazıyordu:
"İkisi de gerçeği öğrendiğinde her şey değişecek."
Ali'nin gözleri doldu.
— Bu çocuk kim?
Mahir cevap vermedi.
Ali sesini yükseltti.
— Bu çocuk kim?!
Yaşlı adam sonunda konuştu:
— Zeynep'in çocuğu.
Ali'nin yüzü bembeyaz oldu.
— Ne?
Mahir gözlerini kapattı.
— Zeynep kaybolmadan önce hamileydi.
Ali bir adım geriledi.
— Babam bunu biliyor muydu?
Mahir sustu.
Bu sessizlik, cevaptan daha ağırdı.
Ali kutuyu karıştırmaya devam etti.
En altta eski bir hastane raporu buldu.
Raporda annenin adı yazıyordu:
Zeynep Hasan kızı.
Çocuğun adı ise:
Deniz.
Ali raporu elinde sıkarken bir ayrıntı fark etti.
Çocuğun doğum tarihi...
Zeynep'in kaybolduğu tarihten tam üç ay sonraydı.
Ali'nin zihni allak bullak oldu.
— Zeynep nerede doğum yaptı?
Mahir'in yüzü değişti.
— Bunu sana söyleyemem.
— Neden?
Mahir kapıya doğru baktı.
— Çünkü o geceyi bilen tek kişi ben değilim.
Tam o sırada dışarıdan bir araba sesi geldi.
Mahir'in yüzündeki korku Ali'nin dikkatinden kaçmadı.
Yaşlı adam fısıldadı:
— Seni burada görmemeliydiler.
Kapının önünde duran siyah arabadan Ali'nin babası Hasan indi.
Yorumlar
- Ayşe Pekmez: Bu mektup neden şimdi geldi anlamıyorum
- Beren Pak: zeynepin çocuğu mu ne?
- Ferhat Durmuş: Bu çok ağır bir gerçek
- Samet Can Zengin: mahirin korkusu içimi ürpertiyor @azadygtt
- Umay Vuralcan: Eski mahallenin havası çok farklı değil mi?
- Azra Özdemir: deniz ismi bu duruma ne kadar da yakışıyor
- Eylül Nadir: ali bu geceyi nasıl geçirecek merak ediyorum
- Recep Sağlam: mahir Amcayı görünce geçmiş aklıma geldi
- Ahmet Demir: zeynep yaşayabilir mi? Keşke öğrenebilsek
- Azad Yiğit: Galiba :)
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: Dram yükleniyor