14. BÖLÜM — MÜHÜRLENEN
KIZIL AYIN LANETİ 🩸🌙
14. BÖLÜM — MÜHÜRLENEN
— Üç yıl önce kaçtın.
Karanlıktan gelen ses tapınağın içinde yankılandı.
— Bu kez kaçamayacaksın.
Liva olduğu yerde kaldı. Elindeki asa hafifçe titriyordu. Gözlerini karanlık koridordan ayırmıyordu.
Ethan birkaç saniye boyunca onu izledi.
Sonunda dayanamadı.
— Liva, anlat artık.
Liva başını ona çevirdi.
— Ethan...
— Hayır. Yeter artık.
Sesi sertti.
— Sürekli bir şeyler biliyorsun ama bize hiçbir şeyi doğru düzgün anlatmıyorsun. Üç yıl önce ne oldu? Kim bu?
Liva cevap vermedi.
Ethan bir adım yaklaştı.
— O ses kimin sesi?
— Bilmiyorum.
Ethan başını iki yana salladı.
— Buna artık inanmıyorum.
Valeria da Liva'ya baktı.
— Ben de.
Liva gözlerini yere indirdi.
Ethan devam etti:
— Mühürle ilgili ne biliyorsan anlat. O gece ne oldu, kimi gördün, neyi mühürledin... Hepsini bilmek istiyorum.
Liva birkaç saniye sessiz kaldı.
— Üç yıl önce mühür yeniden çatladı.
— Bunu biliyoruz.
— O kadarını biliyorsunuz.
Ethan'ın kaşları çatıldı.
— Peki bilmediğimiz ne?
Liva dördüncü mühre baktı.
— Mührün altında yalnızca lanet yoktu.
Valeria'nın yüzü ciddileşti.
— Başka ne vardı?
Liva cevap vermedi.
Ardan sessizce konuştu:
— Bir varlık.
Ethan ona döndü.
— Sen biliyorsun.
Ardan'ın yüzü gerildi.
— O gece ben de oradaydım.
— O zaman anlat.
Ardan birkaç saniye sustu.
— Ne olduğunu tam olarak bilmiyorum.
Ethan sinirle nefes verdi.
— Yine aynı şey.
Liva ona baktı.
— Ethan...
— Liva, oyun oynama artık.
Sesi tapınağın duvarlarında yankılandı.
— Valeria'nın başına bir şey gelmesini bekleyemem. Ne olduğunu bilmiyoruz, kime güveneceğimizi bilmiyoruz. Sen ise hâlâ bir şeyleri saklıyorsun.
Liva'nın yüzü ciddileşti.
— Sakladığım her şeyin bir nedeni var.
— O zaman söyle.
Liva sustu.
Ethan birkaç saniye bekledi.
— Üç yıl önce kimi kurtarmaya çalıştın?
Liva'nın yüzündeki ifade değişti.
— Birini.
— Kim?
Sessizlik.
— Liva.
— Söyleyemem.
Ethan'ın sabrı tükenmek üzereydi.
— Neden?
Liva gözlerini dördüncü mühre çevirdi.
— Çünkü o kişi hâlâ burada.
Valeria'nın yüzü değişti.
— Burada mı?
Liva cevap vermeden önce tapınağın içinden derin bir ses geldi.
GÜM!
Zemin hafifçe sarsıldı.
Dördüncü mührün üzerindeki çatlak biraz daha büyüdü.
Ethan refleksle Valeria'nın önüne geçti.
— Geri dur.
Valeria ona baktı.
— Ethan...
— Lütfen.
Valeria bu kez itiraz etmedi.
Liva asasını kaldırdı.
— Mührün içinde.
Ethan ona döndü.
— Ne?
— Üç yıl önce onu mühürledim.
Ethan'ın yüzündeki öfke bir anda şaşkınlığa dönüştü.
— Sen mi?
Liva başını salladı.
— Başka çarem yoktu.
— Peki şimdi neden geri dönüyor?
Liva cevap vermedi.
Ethan birkaç saniye ona baktı.
Sonra Valeria'ya baktı.
Ardından yeniden Liva'ya döndü.
— Eğer Valeria'ya bir şey olursa...
Liva onun sözünü tamamladı.
— Sen bedel ödersin.
Ethan'ın kaşları çatıldı.
— Ne?
Liva gözlerini ondan ayırmadı.
— Bu bağ seni de etkiliyor.
— Neden ben?
Liva sustu.
Ethan'ın sesi yeniden sertleşti.
— Neden ben, Liva?
Liva bu kez cevap verdi.
— Çünkü bağ seni de içine çekti.
Ethan birkaç saniye sessiz kaldı.
Bakışları Valeria'ya kaydı.
Valeria da ona bakıyordu.
Ethan'ın yüzündeki öfke yavaşça değişti.
Söylemek istemediği bir şey vardı.
Ama artık saklayamıyordu.
— Çünkü onu seviyorum.
Sözler tapınağın içinde yankılandı.
Ethan sustu.
Valeria'nın bakışları ondan ayrılmadı.
Ethan da gözlerini kaçırmadı.
Tam o sırada dördüncü mühürden güçlü bir ses yükseldi.
ÇAT!
Zemin yeniden sarsıldı.
Mührün üzerindeki çatlak genişledi.
Karanlık boşluktan soğuk bir hava yayıldı.
Ardan hemen geri çekildi.
— Hepiniz geri durun.
Liva asasını kaldırdı.
— Çok geç.
Karanlık boşluğun içinden yavaşça bir el çıktı.
Valeria'nın gözleri kızardı.
Ethan hançerini çekti.
Karanlığın içinden iki göz belirdi.
Liva'nın yüzündeki bütün renk çekildi.
Karanlıktaki varlık konuştu:
— Beni hatırladın mı, Liva?
Liva'nın eli titredi.
Ethan ona baktı.
— Bu kim?
Liva cevap vermedi.
— Liva!
Cadı gözlerini karanlıktaki varlıktan ayırmadı.
Sonunda fısıldadı:
— Üç yıl önce kurtarmaya çalıştığım kişi.
Valeria'nın sesi alçaldı.
— Onu kurtaramadın mı?
Liva gözlerini kapattı.
— Hayır.
Ethan'ın sesi sertleşti.
— Ne yaptın?
Liva gözlerini açtı.
— Onu mühürledim.
Karanlıktaki gözler biraz daha yaklaştı.
Ardından boğuk bir ses duyuldu:
— Ve şimdi beni serbest bırakacaksın.
Liva'nın yüzü gerildi.
— Hayır.
Karanlıktaki varlık kısa bir kahkaha attı.
— Bu kez karar senin olmayacak.
Dördüncü mühür bir kez daha çatladı.
ÇAT!
Ethan Valeria'ya baktı.
Valeria da ona baktı.
İkisinin de aklında aynı soru vardı.
Mührün içinde ne vardı?