18. BÖLÜM — BAĞIN GERÇEĞİ
18. BÖLÜM — BAĞIN GERÇEĞİ
Mühür taşının altından gelen ses kesildiğinde tapınak yeniden sessizliğe gömüldü.
Kimse birkaç saniye konuşmadı.
Ethan hâlâ hançerini elinde tutuyordu. Valeria ise değişen dördüncü sembole bakıyordu.
Liva mühür taşının önünde duruyor, gözlerini üzerindeki çatlaklardan ayırmıyordu.
Ethan sonunda sessizliği bozdu.
— Ne yaptın?
Liva cevap vermedi.
— Liva.
Cadı yavaşça ona döndü.
— Seçim yaptım.
— Onu demiyorum.
Ethan mührü gösterdi.
— Mühür neden değişti?
Liva cevap vermeden önce Valeria'nın kolyesine baktı.
Taş hâlâ hafifçe parlıyordu.
Sonra Ethan'ın gözlerine baktı.
Kızıl renk henüz tamamen kaybolmamıştı.
— Çünkü bağ değişti.
Valeria kaşlarını çattı.
— Yine mi bağ?
Liva başını salladı.
— Bu kez farklı.
Ethan Valeria'ya baktı.
— Ne kadar farklı olabilir?
Valeria omuzlarını hafifçe kaldırdı.
— Bizim şansımıza göre oldukça fazla.
Ethan istemeden gülümsedi.
— Bunu söylemen hiç yardımcı olmadı.
Valeria da hafifçe gülümsedi.
— Yardımcı olmak gibi bir söz vermedim.
Liva ikisini birkaç saniye sessizce izledi.
Sonra mühüre döndü.
— İşte bundan bahsediyorum.
Ethan'ın gülümsemesi kayboldu.
— Neden?
Liva eliyle mühürü gösterdi.
— Siz değiştikçe o da değişiyor.
Valeria'nın yüzündeki ifade ciddileşti.
— Biz derken?
— Birbirinize karşı davranışlarınız.
Ethan kaşlarını çattı.
— Bunun mühürle ne ilgisi var?
Liva cevap vermeden önce Valeria'ya baktı.
— Ethan tehlikeye girdiğinde ne yapıyorsun?
Valeria hiç düşünmeden cevap verdi.
— Yardım ediyorum.
Liva bu kez Ethan'a döndü.
— Valeria tehlikeye girdiğinde?
Ethan'ın cevabı daha da hızlı geldi.
— Yanına gidiyorum.
Valeria ona baktı.
Ethan da ona döndü.
İkisi birkaç saniye boyunca konuşmadı.
Liva başını hafifçe salladı.
— İşte mesele bu.
Ethan kaşlarını kaldırdı.
— Ne?
— Birbirinizi seçmeniz.
Valeria sessizce sordu:
— Yani bütün bunlar sadece lanet yüzünden değil mi?
Liva başını iki yana salladı.
— Hayır.
Ethan'ın bakışları Valeria'ya kaydı.
Liva devam etti.
— Lanet aranızdaki şeyi yaratmıyor.
Valeria'nın yüzündeki ifade değişti.
— O zaman ne yapıyor?
— Güçlendiriyor.
Ethan birkaç saniye sustu.
— Yani hissettiklerimiz bize ait?
Liva başını salladı.
— Evet.
Valeria derin bir nefes aldı.
— Bundan emin misin?
— Emin olmasaydım söylemezdim.
Valeria'nın bakışları Ethan'a kaydı.
— Peki sen?
Ethan bir an ne diyeceğini bilemedi.
Sonra hafifçe gülümsedi.
— Ben zaten sana söylemiştim.
— Neyi?
Ethan'ın sesi biraz alçaldı.
— Senden uzak durmanın düşündüğüm kadar kolay olmadığını.
Valeria birkaç saniye ona baktı.
— Ben de uzak durmayı bıraktım.
Ethan'ın yüzündeki gülümseme biraz daha belirginleşti.
— Fark ettim.
Valeria başını hafifçe eğdi.
— Çok belli etmedim sanıyordum.
— Ettin.
Liva ikisine baktı.
— Eğer bitirdiyseniz...
Ethan gözlerini ondan ayırmadan sordu:
— Ne?
— Mühür.
Üçü de aynı anda taşa döndü.
Dördüncü sembol yeniden parlamaya başlamıştı.
Valeria'nın kolyesi de aynı anda ışık verdi.
Ethan'ın gözleri kızardı.
Valeria bir adım ona yaklaştı.
— Ethan.
— İyiyim.
— Emin misin?
— Evet.
Valeria elini onun koluna koydu.
Ethan bir an ona baktı.
Gözlerindeki kızıllık yavaşça azalmaya başladı.
Liva bunu fark etti ama bir şey söylemedi.
Mühürdeki ışık da aynı anda biraz söndü.
Ethan şaşkınlıkla taşa baktı.
— Az önce ne oldu?
Liva'nın yüzü değişti.
— Bağ tepki verdi.
Valeria elini çekti.
— Bana mı?
— Hayır.
Liva ikisine baktı.
— Birbirinize.
Tam o anda tapınağın derinliklerinden aynı ses yeniden yükseldi.
— Bağ güçleniyor.
Gölge duvarın üzerinden yavaşça yayıldı.
Bu kez saldırmadı.
Sadece onları izledi.
Ardından ses yeniden duyuldu.
— Artık sizi ayırmama gerek yok.
Ethan'ın yüzü gerildi.
— Ne demek bu?
Cevap gelmedi.
Mühür taşındaki dördüncü sembol bir anda karardı.
Duvarın üzerinde yeni bir yazı belirdi.
BAĞ TAMAMLANMAK ÜZERE.
Valeria yazıya baktı.
Sonra Ethan'a döndü.
Ethan da ona baktı.
Liva sessizliği bozdu.
— Artık birbirinizden kaçmanız mümkün olmayacak.
Ethan gözlerini Valeria'dan ayırmadan konuştu.
— Zaten kaçmak istediğimden emin değilim.
Valeria'nın yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.
— Ben de değilim.
Mühür yeniden titredi.
Üçü de aynı anda geri çekildi.
Liva gözlerini taştan ayırmadı.
— Şimdi ne olacağını bilmiyorum.
Ethan hançerini yeniden kavradı.
— Öğreneceğiz.
Valeria onun yanında durdu.
— Birlikte.
Ethan ona baktı.
— Birlikte.
Mühür bir kez daha parladı.
Bu kez tapınağın derinliklerinden hiçbir ses gelmedi.
Ama üçü de aynı şeyi hissetti.
Bir şey uyanmak üzereydi.