# 🩸 KIZIL AYIN LANETİ ## 24. BÖLÜM — KARANLIĞIN SESİ

Kızıl Ay laneti

# 🩸 KIZIL AYIN LANETİ

## 24. BÖLÜM — KARANLIĞIN SESİ

— Geri geldi...

Ardan'ın sesi duyulunca herkes ona döndü.

Valeria yeniden mühre baktı. Taşın üzerindeki semboller bir yanıp bir sönüyordu. Çatlakların arasından sızan karanlık, sanki içeride canlı bir şey varmış gibi hareket ediyordu.

Ethan hançerini çıkardı.

— Ardan, ne geri geldi?

Ardan gözlerini mührün üzerinden ayırmadı.

— Henüz emin değilim.

— Şaka yapıyor olmalısın. Bizi buraya getiren sensin. Şimdi de neyle karşı karşıya olduğumuzu bilmiyor musun?

— Ethan, yeter, — dedi Valeria.

Ethan ona döndü.

— Ne yapayım, Valeria? Burada bir şey uyanıyor ve kimse bize doğru düzgün açıklama yapmıyor.

— Ben de cevap istiyorum. Ama önce şu mühre dikkat etmeliyiz.

Ethan bir şey söyleyecek gibi oldu, sonra sustu. Hançerini biraz daha sıkı kavradı.

Liva asasını kaldırdı.

— İkiniz de benden uzaklaşmayın. Ne duyarsanız duyun, sakın tek başınıza hareket etmeyin.

Tam o sırada karanlığın içinden bir kadın sesi yükseldi.

— Bunu söylemek için biraz geç kalmadın mı, Liva?

Liva'nın yüzündeki renk çekildi.

Valeria hemen ona baktı.

— Bu sesi tanıyorsun, değil mi?

Liva cevap vermedi.

— Liva, sana soruyorum.

Cadı yutkundu.

— Evet. Tanıyorum.

Mührün arkasından hafif bir gülüş geldi.

— Bunca yıldan sonra beni hatırlamana sevindim.

Liva'nın eli asasının üzerinde titredi.

— Sus.

— Neden? Gerçeği duymaktan hâlâ korkuyor musun?

Valeria, Ethan'a kısa bir bakış attı. Ethan da aynı şeyi düşünüyordu. Liva'nın onlara anlatmadığı bir şey vardı. Hem de sandıklarından çok daha eski bir şey.

Taşın arasından solgun bir el uzandı.

Herkes geri çekildi.

El, mührün kenarına tutundu. Ardından uzun saçlı bir kadın ağır ağır dışarı çıktı. Yüzü solgundu. Teninin altında belli belirsiz kızıl çizgiler dolaşıyordu.

Kadın başını kaldırıp Liva'ya baktı.

— Beni neden terk ettin?

Liva'nın dudakları aralandı ama sesi çıkmadı.

Kadın bir adım attı.

— Bana bir cevap borçlusun.

— Seni orada bırakamazdım, — dedi Liva sonunda.

Kadının yüzü değişti.

— Ama beni orada bıraktın.

— Başka seçeneğim yoktu!

— Her zaman başka bir seçeneğin vardı. Sen yalnızca kendi seçimini yaptın.

Liva sustu.

Valeria, onun yüzüne baktığında ilk kez cadının gerçekten çaresiz kaldığını gördü. Liva her zaman bir şeyleri biliyor, tehlike karşısında soğukkanlılığını koruyordu. Şimdiyse karşısındaki kadının birkaç sözü bile onu sarsmaya yetmişti.

Valeria yavaşça sordu:

— Liva, kim bu kadın?

Kadın cevap vermek için Liva'yı beklemedi.

Bakışlarını Valeria'ya çevirdi.

— Demek kolye sonunda seni buldu.

Valeria'nın boynundaki taş ısınmaya başladı. Elini kolyesine götürdü.

— Sen benim kim olduğumu biliyor musun?

Kadın, Valeria'yı baştan aşağı süzdü.

— Sandığından fazlasını biliyorum.

— O zaman anlat.

— Her şeyin sırası var, küçük vampir.

Valeria'nın kaşları çatıldı.

— Bana böyle hitap etme. Adım Valeria.

Kadının yüzünde kısa bir gülümseme belirdi.

— Biliyorum, Valeria.

Sonra gözleri kolyeye kaydı.

— Çünkü o kolye bir zamanlar benimdi.

Valeria donup kaldı.

Ardan hemen araya girdi.

— Valeria, kolyeye dokunma.

Valeria ona döndü.

— Artık yeter, Ardan. Her seferinde aynı şeyi söylüyorsun ama nedenini açıklamıyorsun. Bu kolyede ne var?

Ardan bir an sustu.

— İlk mühürleme sırasında kullanıldı.

— Bunu biliyorum. Kimin olduğunu soruyorum.

Ardan kadına baktı.

Kadınsa gözlerini ondan kaçırdı.

Tam o sırada mühür yeniden sarsıldı.

Kadın bir anda Valeria'ya doğru hareket etti. Ethan düşünmeden Valeria'nın önüne geçti ve hançerini savurdu. Bıçak kadının bedeninden geçti; karşısındaki görüntü bir anlığına dağılıp yeniden birleşti.

— Bu da ne böyle? — diye söylendi Ethan.

Kadın elini kaldırdı.

Siyah bir gölge Ethan'ın koluna dolandı.

— Ethan!

Valeria ona koştu ama Liva önüne geçti.

— Dur! Ona dokunma.

— Koluna dolanmış, Liva! Ne yapmamı bekliyorsun?

— Biliyorum. Ama düşünmeden hareket edersen sana da bulaşabilir.

Ethan kolunu kurtarmaya çalışıyordu. Gölge, derisinin üzerinde ilerleyen siyah bir sis gibiydi. Gözleri yavaş yavaş kızarmaya başladı.

— Bir fikriniz varsa artık söyleyin! — dedi dişlerinin arasından.

Valeria, Liva'ya baktı.

— Onu nasıl kurtaracağız?

Liva kısa bir süre düşündü.

— Elini tut. Gözlerini senden ayırmasın.

Valeria hemen Ethan'ın yanına gitti ve elini tuttu.

— Ethan, bana bak.

— Sana bakıyorum.

— Hayır, gerçekten bak. Şu gölgeye odaklanmayı bırak.

Ethan zorlanarak nefes aldı.

— Söylemesi kolay.

— Biliyorum. Ama bunu tek başına yapmak zorunda değilsin.

Ethan onun elini sıktı. Valeria'nın kendi korkusunu saklamaya çalıştığını fark etti.

— Ya sana da bir şey olursa?

Valeria başını iki yana salladı.

— Şimdi beni düşünme. Önce şu işten kurtul.

— Her zamanki gibi emir veriyorsun.

— İstersen sonra tartışırız.

Ethan istemsizce gülümsedi.

— Tamam. Sonra tartışırız.

Gözlerini kapattı ve nefesini düzene sokmaya çalıştı. Kurt gücü yavaş yavaş ortaya çıktı. Gölge bir anlığına gevşedi.

Liva asasını kaldırdı.

— Ardan, şimdi!

Ardan avucunu mühür taşına bastırdı. Üç sembol aynı anda parladı. Dördüncüsüyse diğerlerinden farklı bir ışıkla ortaya çıktı.

Siyah gölge Ethan'ın kolundan ayrılıp duvara savruldu.

Ethan sendeledi. Valeria hemen kolundan tuttu.

— İyi misin?

Ethan koluna baktı.

— Şimdilik.

— Şimdilik ne demek?

— Biraz canım yanıyor, o kadar. Merak etme.

Valeria ona kuşkuyla baktı.

— Bunu sonra konuşacağız.

— Belli ki bugün herkes benimle konuşmak istiyor.

Valeria cevap vermedi ama elini onun kolundan çekmeden önce iyi olduğundan emin oldu.

Kadın onları sessizce izliyordu.

— Birbirinize bu kadar güveniyorsunuz demek.

Ethan kaşlarını çattı.

— Bunun seni ilgilendirdiğini sanmıyorum.

— Yanılıyorsun.

Kadın mühür taşına döndü.

— Birbirinize güvenmeniz sizi kurtarabilir. Ama geçmişte yapılanları değiştiremez.

Liva'nın yüzü yeniden gerildi.

Valeria bunu fark etti.

— Geçmişte ne yaptınız?

Liva başını eğdi.

— Şimdi anlatamam.

Valeria'nın sabrı tükeniyordu.

— Bizi buraya kadar getirdin. Tehlikenin ortasındayız. Hâlâ neyi bekliyorsun?

— Valeria...

— Hayır, beni dinle. Sana güvenmeye çalışıyorum. Ama her soru sorduğumda başka bir şey saklıyorsun. Bunu daha ne kadar sürdüreceksin?

Liva gözlerini kaldırdı. Bir süre Valeria'ya baktı.

— Haklısın.

Bu cevap Valeria'yı şaşırttı.

Liva derin bir nefes aldı.

— Bin yıl önce onunla bir anlaşma yaptım. Her şeyin farklı olacağını düşünüyordum. Üç soyun gücünü bir araya getirirsek laneti kontrol edebileceğimize inanmıştık.

— Ama kontrol edemediniz, — dedi Ardan.

Liva başını salladı.

— Hayır. Güç kontrolden çıktı. Onu durdurmak için bir mühür hazırladık. Fakat işler planladığımız gibi gitmedi.

Kadın acı bir kahkaha attı.

— Beni mühürlediniz. Sonra da yaptığınız şeyi bir fedakârlık olarak anlattınız.

Liva'nın gözleri doldu.

— Seni kurtarmaya çalıştım.

— Bunu söylemeyi bırak artık.

Kadının sesi bu kez öfkeliydi.

— Her şeyi düzeltmeye çalıştığını söyledin. Ama bana bir kere bile ne istediğimi sormadın.

Liva'nın yüzü bembeyaz oldu.

Valeria ikisinin arasında gidip gelen bakışlarını saklayamadı.

— Peki, bu kadın kim?

Ardan cevap vermek üzereydi ki tapınağın derinliklerinden bir ses duyuldu.

Önce hafifti. Taşların arasından gelen bir sürtünme sesine benziyordu.

Sonra bir nefes duyuldu.

Herkes sustu.

Mührün arkasından biri daha nefes alıyordu.

Kadının yüzündeki öfke bir anda kayboldu.

— Hayır...

Ardan yavaşça ona döndü.

— Ne oldu?

Kadın geri çekildi.

— Bu kadar erken olmamalıydı.

Mühür taşının ortasında yeni bir çatlak belirdi.

Ardan elini yeniden taşa uzattı ama semboller söndü. Kullandığı büyü hiçbir işe yaramamıştı.

Ethan hançerini kaldırdı.

— Ardan, bize şimdi ne olduğunu anlatacaksın.

Ardan cevap veremedi.

Çünkü taşın arkasından ikinci bir el çıkıyordu.

Kadın o eli görür görmez başını iki yana salladı.

— Olmaz. Senin hâlâ orada olman gerekiyordu.

Karanlığın içinden bir ses yükseldi:

— Bunu sen belirleyemezsin.

Valeria'nın kolyesi yeniden parladı. Taşın içindeki kızıl ışık, odanın duvarlarına yayıldı.

Bir anlığına

Yorumlar

• Meloş: valeria ona dikkat etmelisin her an her şey değişebilir
• Ramazan Zengin: ethan hazır olmazsan başına kötü bir şey gelecek
• Alperix: liva sakın tek başına hareket etme dikkat et