# 🩸 KIZIL AYIN LANETİ ## 28. BÖLÜM — RÜYALARIN ÖTESİNDE
# 🩸 KIZIL AYIN LANETİ
## 28. BÖLÜM — RÜYALARIN ÖTESİNDE
— Ve bu kez rüya olmayacak.
Karanlıktaki ses kesildi. Valeria, Ethan'a döndü. Onun yüzündeki ifadeyi görünce sorularını bir anlığına unuttu.
Ethan gerçekten korkmuştu.
— Bana anlatman gerekiyor, — dedi Valeria. — Şimdi.
Ethan hançerini karanlığa doğrulttu.
— Önce buradan çıkalım.
— Ethan...
— Biliyorum. Söz verdim. Ama şu an bizi dinleyen bir şey var.
Odanın köşesindeki kırmızı gözler yeniden belirdi.
— Ne kadar düşüncelisiniz, — dedi aynı ses. — Birbirinizden hâlâ sır saklayabiliyorsunuz.
Valeria karanlığa döndü.
— Çık ortaya!
Ses cevap vermedi. Bunun yerine masanın üzerindeki defter kendi kendine açıldı. Sayfalar hızla çevrilirken Valeria'nın kolyesi ısındı.
— Ah, hayır... — diye mırıldandı Liva.
Kızıl ışık odanın duvarlarına yayıldı.
Liva, Valeria'ya yaklaştı.
— Kolyeyi sakinleştirmelisin.
— Nasıl yapacağımı bilmiyorum!
— Ben de bilmiyorum. Ama bu ışık bütün odayı kaplarsa ne olacağını öğrenmek istemiyorum.
Valeria kolyeyi avucunun içine aldı. Taşın sıcaklığı giderek artıyordu.
Ethan yanına geldi.
— Valeria, bana bak.
— Şimdi sırası mı?
— Bana bir bak, lütfen.
Valeria başını kaldırdı.
Ethan'ın gözleri onunkilere kilitlendi.
— Derin bir nefes al.
Valeria dediğini yaptı. Bir kez, sonra bir kez daha.
Işık yavaşça azaldı.
Ethan elini omzuna koydu.
— İyi misin?
— Sanırım.
— Tamam.
Valeria ona baktı.
— Bunu nasıl yaptın?
Ethan omuz silkti.
— Hiçbir fikrim yok. İşe yaramasına sevindim.
Valeria yorgun bir gülümsemeyle başını salladı.
— Sen gerçekten tuhaf birisin.
— Bunu daha önce de söylemiştin.
— Çünkü değişen bir şey yok.
Kısa süreliğine ikisi de gülümsedi. Sonra Valeria'nın aklı yeniden rüyalara döndü.
— Şimdi anlat. Ne görüyorsun?
Ethan duvara yaslandı. Hançerini elinden bırakmadı.
— Birkaç ay önce başladı. Her seferinde aynı yerdeyim. Taş bir kapı, yerde dört sembol... Üçü sönük, biri kırmızı ışıkla parlıyor.
Valeria dikkatle dinliyordu.
— Sonra kapı açılıyor mu?
— Evet. İçeride birini görüyorum ama yüzünü seçemiyorum. Ona yaklaşmaya çalışırken sen ortaya çıkıyorsun.
Valeria'nın yüzü gerildi.
— Ben ne yapıyorum?
Ethan bir süre cevap vermedi.
— Gitmemi söylüyorsun. Ben de seni orada bırakmıyorum.
— Sonra?
— Her şey kararıyor. Uyanmadan hemen önce bir ses duyuyorum.
Valeria ona biraz daha yaklaştı.
— Ne diyor?
Ethan gözlerini kaldırdı.
— “Onu kurtarırsan mühür kırılacak.”
Valeria'nın içi ürperdi.
— Neden bunu daha önce anlatmadın?
Ethan bakışlarını yere indirdi.
— Kolyeni gördüğümde rüyadaki taş olduğunu anladım. Ama yanılıyor olabileceğimi düşündüm.
— Ve bana söylememeye karar verdin.
— Evet.
Valeria başını iki yana salladı.
— Bunu benimle konuşabilirdin.
— Korktum, Valeria. Sana bir şey olmasından korktum.
Valeria'nın öfkesi geçmemişti ama Ethan'ın sesindeki samimiyeti duyuyordu.
— Beni korumak istiyorsan benden gerçeği saklama. Ne olduğunu bilmeden kendimi nasıl koruyacağım?
Ethan başını salladı.
— Haklısın. Bir daha yapmayacağım.
Valeria bir süre sessiz kaldı. Sonra elini uzattı.
— Sana inanmak istiyorum.
Ethan onun elini tuttu.
— Bu bana yeter. Gerisini davranışlarımla göstereceğim.
Tam o sırada kapıya sert bir darbe geldi.
İkisi birden döndü.
Ardan kapıyı zorlamayı bıraktı.
— Herkes geri çekilsin!
İkinci darbede kapının üzerindeki sembollerden biri çatladı.
Liva masadaki defteri aldı.
— Başka bir çıkış bulmamız gerekiyor.
Yabancı, odanın arka duvarına yöneldi.
— Burada bir geçit var.
Ardan ona döndü.
— Bunu nereden biliyorsun?
— Şimdi açıklama yapacak zamanımız yok.
Yabancı duvardaki küçük bir işareti gösterdi. Dört çizginin ortasında bir daire vardı.
Valeria'nın kolyesi yeniden parladı.
— Yine ben, öyle mi?
Ethan ona baktı.
— İstersen bu kez ben denerim.
Valeria kaşlarını kaldırdı.
— Kolyeyi mi takacaksın?
— Hayır. Duvara vuracağım. Belki açılır.
Valeria istemeden güldü.
— Harika fikir. Gerçekten.
Yabancı işarete dokunmasını söyledi.
Valeria elini taşa bastırdı. İçeriden bir tık sesi geldi ve duvarın bir bölümü geriye kaydı.
Dar bir geçit açılmıştı.
Kapının arkasından yeni bir darbe geldi.
— Sonra kutlarız! — dedi Liva.
Hepsi geçide girdi. Yabancı da içeri girince duvar kapandı. Arkalarında bir gürültü koptu.
Valeria derin bir nefes verdi.
— Biraz daha geç kalsaydık...
— Ama kalmadık, — dedi Ethan.
Valeria ona baktı.
— Her şeye böyle olumlu bakmayı nereden öğrendin?
— Öğrenmedim. Sadece başka türlü davranınca işler daha kötü oluyor.
Bu kez Valeria cevap vermedi. Ethan'ın elini tuttu ve yürümeye devam etti.
***
Geçit onları eski bir su kanalına çıkardı. Ayak bileklerine kadar gelen su, tavandaki çatlaklardan sızan ışığı yansıtıyordu.
Liva ile Ardan ileride yolu kontrol etmeye başladı.
Valeria duvara yaslandı.
— Bir dakika duralım mı?
Ethan hemen yanında durdu.
— Tabii.
Bir süre suyun sesini dinlediler.
Valeria başını onun omzuna yasladı.
— Çok yoruldum.
Ethan'ın yüzündeki ifade yumuşadı.
— Belli oluyor.
Valeria başını kaldırıp ona baktı.
— Teşekkür ederim.
— Ne için?
— Yanımda olduğun için.
Ethan bir an sustu.
— Başka bir yerde olmayı düşünmedim zaten.
Valeria'nın gözleri doldu. Ona sarıldı. Ethan da kollarını etrafına doladı.
Bir süre sonra Valeria geri çekildi.
— Rüyaların yüzünden benden uzaklaşma, olur mu?
Ethan başını iki yana salladı.
— Uzaklaşmayacağım.
— Söz mü?
— Söz.
Valeria elini onun yanağına koydu.
— Çünkü seni kaybetmek istemiyorum.
Ethan ona baktı. Sonra alnına hafifçe bir öpücük kondurdu.
— Ben de seni kaybetmek istemiyorum.
İleriden Liva'nın sesi geldi.
— Buraya gelmeniz gerekiyor!
Ethan gözlerini kapatıp iç çekti.
— Bize hiç rahat vermiyor.
Valeria gülümsedi.
— Hadi. Belki sonunda bir şey öğreniriz.
— Şu cümleyi her duyduğumda başımıza yeni bir iş geliyor.
— O zaman duymamış gibi yap.
Ethan güldü. Birlikte diğerlerinin yanına gittiler.
***
Liva, duvarın içindeki küçük bir oyukta metal bir kutu bulmuştu. Kapağında dördüncü mühür vardı.
Ardan kutuyu eline aldı ama açmadı.
Valeria ona baktı.
— Ne oldu?
— İşaretin ne anlama geldiğini bilmiyorum.
Valeria kollarını göğsünde birleştirdi.
— En azından bu kez dürüstsün.
Ardan cevap vermedi.
Yabancı kutuyu işaret etti.
— Valeria açmalı.
Ethan hemen karşı çıktı.
— Neden hep Valeria?
Yabancı ona baktı.
— Çünkü kutu onun kanını tanıyor.
Valeria'nın yüzü gerildi.
— Bunu nereden biliyorsun?
— Kolyenin tepkisinden.
Valeria kutuya yaklaştı. Kapağın ortasında küçük bir girinti vardı. Kolyeyi çıkarıp oraya yerleştirdi.
Kutu tık diye açıldı.
İçinde eski bir kâğıt ve siyah bir taş vardı.
Valeria kâğıdı açtı. İlk satırda annesinin adını görünce nefesi kesildi.
Altındaki yazıyı okudu:
**“Valeria, eğer bunu okuyorsan mühür uyanmış demektir. Ardan'a hemen güvenme. Ethan'dan da korkma. Ama onun gördüğü rüyanın tamamını öğrenmeden hiçbir karar verme.”**
Valeria kâğıdı Ethan'a uzattı.
Ethan okurken kaşları çatıldı.
— Annen benim rüyamı nereden biliyor?
Ardan gözlerini kapattı.
Liva ona döndü.
— Ardan, sen ne biliyorsun?
Ardan bir süre sustu.
— Ethan'ın rüyasını daha önce gören biri vardı.
Valeria'nın kalbi hızlandı.
— Kim?
Ardan cevap vermek üzereyken suyun öteki ucundan ayak sesleri geldi.
Herkes sustu.
Adımlar yavaşça yaklaşıyordu.
Yabancı elini kaldırarak diğerlerini durdurdu.
Ayak sesleri kesildi.
Karanlığın içinden bir kadın çıktı. Önce Valeria'nın elindeki kâğıda, sonra yüzüne baktı.
— Annen bunu sana bırakmamalıydı.
Valeria kâğıdı sıkıca tuttu.
— Sen kimsin?
Kadın soruyu duymazdan geldi. Bakışlarını Ethan'a çevirdi.
— Rüyalarını hatırlamaya başladın mı?
Ethan hançerini kaldırdı.
— Beni tanıyorsun demek.
— Sandığından daha iyi tanıyorum.
— O zaman kim olduğunu söyle.
Kadın hafifçe gülümsedi.
— Henüz değil.
Valeria öne çıktı.
— Annemi nereden tanıyorsun?
Kadının yüzündeki gülümseme kayboldu.
— Onunla aynı hatayı yapıyorsun.
— Hangi hatayı?
Kadın cevap vermedi. Birkaç adım geri çekildi.
— Bu gece kırmızı ayın altında olun. Gerçeği öğrenmek is
Yorumlar
- Haticenur: kolyeni avucunda tutarken o sıcaklığı hissetmek komik
- Aylin Damla Eryılmaz: valeria ethenın korkusunu gördüğünde hiç merhametli olamadın
- Ebru Uysal: Bu gizemli durumda bir güç savaşı hissediyorum
- Aslı Okur: Birden karar vermek zorundasın seni kaybetmesini istemesin diye dikkat et?
- Tarık Arslan: annesinin ismini görünce derinden sarsılmak çok normal
- Zafer Kaan Genç: Bölümün sonunda yazıların can alıcı etkisi çok güçlü
- AZRA KARADUMAN: herkesten sır saklamaya devam edemezsin dikkat et ocak