14. Bölüm
O dar ve loş jeneratör odasından el ele, adeta yepyeni bir yeminle mühürlenmiş halde çıktığımızda, karargâhın alt tünellerindeki o küf kokulu hava bile bana daha temiz, daha umut dolu gelmişti.
Yılların yükü, omuz omuza verip kazandığımız o son zaferin tutkulu aleviyle eriyip gitmişti. Artık kaçmak ya da saklanmak yoktu; haini bulup bu oyunu kuranların başına yıkma vaktiydi.
"Beni dinle," dedi Yiğit, tünelin çıkışındaki son virajda durarak. Elini elimden çekmedi, aksine daha sıkı kavradı. "Haberleşme merkezine doğrudan gidemeyiz. Nizamiyeden gelen o acil durum timi, nerede olduğumuzu bildikleri ana kadar her yeri arayacaklardır. Biz, onların en son bakacağı yere gideceğiz."
"Nereye?"
"Bizzat İstihbarat Başkanlığı'nın buradaki gizli operasyon terminaline. Siber savunma ekiplerinin odaya girmesi zaman alacak, o zamana kadar oradan sızıntının kaynağını tersine tarama yapabilirim."
Başımı salladım. "Ama orası en yüksek güvenlikli alan. Giriş sadece Yüzbaşı ve üzeri rütbeler için."
Yiğit, dudaklarının kenarında o sarsılmaz, her şeyi çözen tebessümüyle bana baktı.
"Rütbe sökülmedi, Betül," dedi. "Hadi."
Merdivenleri hızla çıkıp ana binanın en üst katına, loş ışıklı koridora ulaştık. Nizamiyeden gelen araçların siren sesleri artık daha uzaktan geliyordu; peşimizdeki tim, tünel girişine odaklanmış olmalıydı.
İstihbarat terminalinin kapısına geldiğimizde Yiğit, rütbesini ve kimlik kartını terminalin okuyucusuna okuttu.
Bip. Sistem Aktif. Hoş geldiniz, Yüzbaşı Karaca. Çelik kapı açıldı. Odada sadece mavi ve yeşil LED ışıklarının aydınlattığı düzinelerce sunucu ve ekran vardı.
"Masaya geç," dedi Yiğit, beni odanın ortasındaki ana terminale doğru çekerken. "Sen, İstihbarat Başkanlığı'nın ana sunucusuna giden son veri paketlerinin izini taranmış verilerden takip edeceksin. Ben, senin terminalinden bypass kodunu tetikleyen o gizli kullanıcı kimliğini arayacağım."
"Peki ya kodun sızdığı o ilk an?"
"Siber ekipler odana girmeden önce ana terminalin fişini çekerek kodun aktarımını durdurmuştum. Ama sızıntının başlangıç noktası ve senin kimliğini taklit eden o 'hayalet kullanıcı' hâlâ sistemde aktif olmalı."
İkimiz de masanın başına kilitlendik. Klavyeden yükselen o ritmik, seri tıkırtılar, odadaki o sessiz tansiyonu daha da artırıyordu. Gözlerim, ekrandaki karmaşık veri kodları ve haritalar arasında kaybolmuşken, Yiğit’in yüzündeki o operasyonel ciddiyet ve az önceki o yakınlaşmanın yarattığı derin tebessüm, içimdeki ateşi daha da körüklüyordu.
Yarım saatlik hummalı bir çalışmanın ardından, Yiğit aniden elini masaya vurdu.
"Buldum!" diye haykırdı, sesindeki o zafer tonu odayı kapladı.
"Ne buldun?"
Ekrandaki karmaşık kodları ve haritaları büyüttü. "Hayalet kullanıcı, kodları senin kimliğin üzerinden tetiklemiş ama sızıntının kaynağı senin terminalin değil, Betül. Kodlar, karargâhın dışındaki gizli bir baz istasyonu üzerinden, bizzat Siber Savunma Birimi'nin iç sunucusuna sızmış!"
"Siber Savunma mı? Yani... köstebek içeriden değil, doğrudan o kodları bypass etmekle görevli olan ekipten mi?"
"Evet," dedi Yiğit, gözlerini bir saniye bile ekrandan ayırmadan. "Selim'den daha derinlerde, bizzat sistemi koruyanların içinde bir hain var. Ve sızıntının ana hedefi sadece seni şüpheli duruma getirmek değil, bizim Göktürk Timi'nin yarınki sarp Siyah Kaya Mevkii'ndeki mühimmat sevkiyat rotasını ele geçirmek!"
"Shadow..." dedim, adını anmak bile tüylerimi diken diken ediyordu. "Liderlerini kaybettiler ama o ağ hâlâ yaşıyor. Ve bizi, içeriden vurmaya devam ediyor."
"Onlara bu fırsatı vermeyeceğiz," dedi Yiğit, silahının kılıfını kontrol ederek. "Şimdi, siber savunma ekipleri odana girmeden önce, nizamiyeden gelen o acil durum timine bu gerçeği kanıtlamamız ve o hainin kimliğini ortaya çıkarmamız gerekiyor."
Tam o sırada terminalin ana kapısı vurularak gürültüyle açıldı.
İçeri giren, elinde telsiz, nizamiyeden gelen acil durum timinin başındaki İstihbarat Yüzbaşıydı. Arkasından tam teçhizatlı dört asker odaya daldı.
"Yüzbaşı Yiğit Karaca! Üsteğmen Betül Yıldırım!" diye gürledi Yüzbaşı, sesi odayı inletti. "İstihbarat Başkanlığı'nın emriyle, sistemi hacklemek ve vatan hainliği suçlamasıyla tutuklusunuz! Silahlarınızı bırakın!"
Yiğit, bir saliseden daha kısa sürede ileri atılıp Yüzbaşıyla aramızdaki mesafeyi kapattı. Silahını kılıfından çekip Yüzbaşının namlusunu doğrudan ona doğrultmasına izin vermedi.
"Durun!" diye kükredi Yiğit, sesi Yüzbaşının sesini bastırdı. "Bizi tutuklamak, Shadow'un oyununa gelmekten başka bir şey değil! Sızıntının kaynağı Betül değil, bizzat Siber Savunma Birimi'nin içindeki o hain!"
Yüzbaşı, bir anlığına Yiğit’in gözlerindeki o sarsılmaz, her şeyi çözen iradeyle karşılaştı. Şüphe kırıntısı yüzünde belirdi.
"Ne diyorsun?"
Yiğit, ekrandaki taranmış verileri ve hayalet kullanıcının izini gösterdi.
"İzleyin," dedi. "Kodlar, Betül’ün kimliği üzerinden Siber Savunma sunucusuna sızmış. Ve sızıntının ana hedefi, Göktürk Timi'nin yarınki sarp Siyah Kaya Mevkii'ndeki mühimmat sevkiyat rotasını ele geçirmek! Eğer bizi tutuklarsanız, o hain bu gece rotayı Shadow'a ulaştıracak ve o dağ başındaki o mühimmat konvoyu yok olacak!"
Yüzbaşı, ekrandaki verileri ve Yiğit’in sarsılmaz iradesini gördüğünde, içindeki o profesyonel şüphe yerini derin bir teyakkuz hâline bıraktı.
"Siber Savunma ekiplerine ulaşın!" diye bağırdı telsizden. "Haberleşme merkezindeki o odayı mühürleyin, kimse dışarı çıkmayacak! Ve Siber Savunma Birimi'nin tüm iç veri akışını dondurun!"
"Tersine tarama yapmamız gerekiyor," dedi Yiğit, silahını kılıfına koyarken. "Bizzat sızıntının kaynağına gidip o haini ortaya çıkaracağız."
Yüzbaşı, Yiğit ve bana baktı. Gözlerindeki o sarsılmaz, omuz omuza vermiş iki Türk subayının gücünü gördü.
"Göktürk Timi," dedi Yüzbaşı, sesi artık emir vermekten çok, bir güven ifadesine dönüşmüştü. "İstihbarat Başkanlığı’nın buradaki tüm operasyonel yetkisi bu gece sizin elinizde. O haini bulun, bu oyunu Shadow'un başına yıkın."
Yiğit ve ben, el ele, terminalin dışına çıktık. Artık peşimizde değil, yanımızda duruyorlardı. Ve bu gece, karanlığın ortasında parlayan şafak gibi, yan yana ve dimdik durarak, vatana uzanan o hain elleri tek tek kıracaktık. İstihbarat Yüzbaşı’nın verdiği yetkiyle zaman kaybetmeden harekete geçtik. Karargâhın o buz gibi, uzun koridorlarında yankılanan bot seslerimiz, bu kez bir kovalamacanın değil, adaletin ve intikamın ayak sesleriydi.
"Siber Savunma Birimi'nin ana merkezi alt katta, ana sunucuların bulunduğu koridorun tam sonunda," dedi Yiğit, yürürken bir yandan da tabancasının emniyetini kontrol ederek. "Kodları dışarı aktaran o hayalet kullanıcı içerideki terminale fiziksel olarak bağlı olmak zorunda. Çünkü güvenlik duvarını aşmak için ana sunucu paneline doğrudan erişmiş olmalılar."
"Yani köstebek şu an içeride, her şeyin yolunda olduğunu sanarak çalışmaya devam ediyor," diye ekledim.
"Tam üstüne bastın."
Koridorun sonundaki mat siyah çelik kapıya vardığımızda Yiğit elini kaldırıp bana "dur" işareti yaptı. Derin bir nefes alarak kapının kulpunu yavaşça çevirdi. İçeriden klavye tuşlarının tıkırtısı ve düşük frekanslı sunucu vantilatörlerinin uğultusu geliyordu.
Kapıyı omuzlayıp içeri daldık.
"Kıpırdama! Ellerini masanın üzerine koy!" diye kükredi Yiğit, silahını odanın ortasındaki ana terminalde oturan kişiye doğrultarak.
Masanın başında oturan kişi hızla arkasına döndü. Şaşkınlıktan gözleri büyümüştü. Karşımızda duran isim, karargâhta herkesin güvendiği, siber güvenlik uzmanı Başçavuş Murat'tan başkası değildi.
Murat, yüzündeki o sahte şaşkınlık ifadesini silmeye çalışarak ellerini yavaşça masanın üzerine koydu. "Yüzbaşı... Üsteğmen... Ne oluyor burada? Neden silah çekiyorsunuz?"
"Oyunu kes, Murat," dedim, adımlarım sert bir şekilde mermer zeminde yankılanırken doğrudan masaya yaklaşarak. "Sistemi benim kimliğim üzerinden taklit eden, Shadow'un emirleriyle o bypass kodunu dışarıya sızdıran sensin."
Murat alayla güldü. "Bunu kanıtlayamazsınız. Sistem yöneticisi olarak benim yetkilerim..."
"Yetkilerin, hayalet kullanıcının IP adresinin bu terminalin MAC
Yorumlar
- Aylin Okur: yiğit dikkat et olma komşuyla aynı zararları olan gözlemci!