Keşfet

2. Bölüm

Kod Adı: Göktürk

Bölüm 2

Kimse tek kelime etmedi.

Sandalyeler geriye çekildi, dosyalar toplandı. Birkaç saniye önceki samimi hava yerini disipline bırakmıştı.

Yiğit masanın üzerindeki haritayı açtı.

"Operasyon bölgesi burada."

Haritadaki kırmızı işareti gösterdi.

"Sınır hattına yakın bir noktada şüpheli hareketlilik tespit edildi. Önceliğimiz keşif. Gereksiz çatışmaya girilmeyecek. Herkes görev dağılımını biliyor."

Kalemi masaya bıraktıktan sonra gözleri bana döndü.

"Üsteğmen Betül."

"Dinliyorum komutanım."

"İlk operasyonun. Prosedürün dışına çıkmayacaksın. Tim liderinin verdiği her talimatı uygulayacaksın."

Sesindeki ton, bana güvenmediğini hissettiriyordu.

Çenemi hafifçe sıktım.

"Emredersiniz."

Bakışlarımız yine birkaç saniyeliğine birbirine kilitlendi.

Ne o gözlerini kaçırdı ne de ben.

İçimde, bu adamın beni sürekli sınayacağına dair garip bir his vardı.

Toplantı sona erdiğinde herkes hazırlık için hızla dışarı çıktı.

Efil yanıma yaklaştı.

"İlk gün için biraz hızlı oldu, değil mi?"

İstemsizce gülümsedim.

"Biraz."

"Merak etme. İlk operasyonda hepimiz aynı heyecanı yaşadık."

Tam bir şey söyleyecektim ki arkamızdan tanıdık bir ses yükseldi.

"Efil."

İkimiz de döndük.

Yiğit birkaç adım ötede durmuş bize bakıyordu.

"Hazırlıklar beş dakika içinde tamamlanacak."

"Emredersiniz komutanım."

Efil omuz silkip bana dönerek hafifçe fısıldadı.

"Komutanımız böyledir. Alışınca anlarsın."

Ben ise sadece başımı salladım.

Alışmak mı?

Daha ilk yarım saatte bile bunun kolay olmayacağını anlamıştım.

...

Tam teçhizatımızı kuşanıp araçların bulunduğu alana indiğimizde güneş yavaş yavaş yükseliyordu.

Motor sesleri avluda yankılanıyor, askerler son kontrollerini yapıyordu.

Silahımı son kez kontrol edip omzuma astım.

Yiğit, timin önünde kısa bir değerlendirme yaptı.

"Herkes hazır mı?"

"Hazır komutanım!"

Tek bir ağızdan yükselen ses avluda yankılandı.

Yiğit başını salladı.

"Gidelim"

Kapılar açıldı.

Herkes araçlara yöneldi.

Ben de tam araca binecekken Yiğit'in sesi yeniden duyuldu.

"Üsteğmen Betül."

Durup ona döndüm.

"Bugün seni ben gözlemleyeceğim."

Sesinde en ufak bir duygu yoktu.

Bu bir tehdit değildi...

Ama bir uyarı olduğu kesindi.