bölüm 1

Ben Asena sare erbay ailem Karadeniz'e hemde mardinde güçlü bir yere sahip ve annem ile babam ayrıldığı için, ben ara sıra kardeşimin yanına gidiyorum. annem ile babamın neden ayrıldığını kimse bilmez. herkes bir yere kadar bilir bende onlardan biriyim o gün galiba babam annemi aldatmış. yada başka nedenden dolayı kavga etmişlerdi. o olayın sonunda annem beni alıp babasının yani benimde dedem olan Mehmet sarbey'in yanına gelmiştik. ilk geldiğimde sürekli kardeşimi sormuştum ve cevap alamamıştım. ben liseye başlarken bana telefon ve sim kartı almışlardı, aldıktan sonra annemin telefonundan babamın telefon numarasını bulmuş ve sürekli aramıştım . on sekiz yaşına bastığımda üniversiteye gitmiştim oradan da Teğmen olarak mezun olmuştum ve şuanda ben yani binbaşı Asena sare erbay olarak karşınızda bulunmaktayım. yoluma devam ederken gri plakada Trabzon yazdı bunu görmemle beraber şarkının sesini daha çok açmıştım. yarım saat sonra ise kendi malikanemize gelmiştim. arabadan indim çok seviyordum arabamı tam benim tarzım olan bir arabaydı. jeep wranger,bmw f30 vardı ama şuanda jeep wranger olana binmiştim. benim geldiğimi gören babamın bana sarılmasıyla ona sıkı sıkı sarıldım. ondan sonra biricik öz kardeşim olan geceye sıkı sıkı sarıldıktan sonra koyu bir sohbete başladım. normalde izin almak hiç istemezdim ama ayda bir kardeşim ve babamın yanına gelmek lazımdı, o yüzden mecbur alıyordum. kardeşim abim ve ben birlikte evin içine girdik bir yandan konuşuyorduk, bir yandanda evin içine girmiştik . salondaki koltuğa oturduk ben babamın yanında duruyordum, o ise benim saçlarımı okşuyor ve sorular soruyordu. babamın saçımı okşamak üzerine mayışan ben en sonunda uykuya daldım.
Sabah gözlerimi yatağımda açtım demek isterdim ama hepimizin uykusu gelmiş olmalı ki gözlerimi salonda açtım. belim tutulmuştu be babam uyanmış ve işi olduğu için çıkmıştı büyük ihtimalle ama kardeşim gece uyanmamıştı burdada bana ablalık görevim düşüyordu mutfağa geçtim ve buzdolabındaki pet şişeyi aldım. kapağını açtım ve kardeşimin yüzüne boşalttım. boşaltmamla beraber "ABLAĞĞG " diye bir bağırma gerçekleşti. evet çok seviyorum canım kendim diyerek kendimi övdüm ve kardeşimle kavgaya başlamaya hazır olan fitili attım. " ne abla ne abla uyanmıyordun bende şu attım işte ne var hem bağrılmaz öyle ablaya taş olursun dedim.
" Selma ablanın yanına gidip kahvaltıyı hazırlanmasını istedim ve geri döndüğümde yüzüme gelmekte olan yastığı tuttum. hayır bu bide asker onun gibi benimde reflekslerimin olduğunu unuttu mu lan bu gerçi benimki daha kuvvetlidirde neyse,"ablaya yastıkta atılmaz gece " dedim.
" öf abla o atılmaz bu yapılmaz o yapılamaz ben ne yapıyım abla" diye bir isyan edercesine bağırdı. " ablaya öf de denilmez hadi yemek hazır olmuştur Selma abla yine döktürmüştür hadi acıkmışızdır yemek yiyelim " dedim ve onu mutfağa yönlendirdim. tahmin ettiğim gibi Selma abla yine döktürmüştü kahvaltıda kuymak,karadeniz pidesi, laz böreği ve kendi yaptığımız ekmek vardı. ilk önce mutfağı süpürdük ciddi anlamda, en son gece boş olan tabağı yemeğe çalışıyordu bunda yemek var diye, yazık açlıktan serap görmüştü ablam benim. şimdi ise teras kısmına oturmuş dedikodu yapıyorduk. " şimdi ablam bu çocuk seni bir kere aldatmış sonracıma o kişide en yakın arkadaşınmış ama sen bu kişilerle iletişimi kesmemişsin doğrumudur ablam ?" Dedim .gayet sakin bir tavırla (!) " doğrudur abla " dedi. " bak bide kabul ediyor ya kızım sen salak mısın gerizekalı mısın niye ilişkiyi kesmiyorsun bunlarla bir ay kardeşimizin yanına gelmiyoruz olanlara bak ya ara onu ben konuşacağım gece " dedim. telefonunu çıkarttı ve bir numarayı aradı birkaç dakika sonra telefon açılmıştı.
" seni bir daha kardeşimin yanında görürsem ve barışmaya çalışırsan seni gebertirim anladınmı lan can bir daha kardeşime bulaşırsan celladın olurum can "dedim ve telefonu yüzüne kapattım. birkaç dakika sonra ise o arkadaşını aradı adı selindi birkaç dakika çaldıktan sonra telefon açıldı.
" selin bir daha benim kardeşimle konuşmayacaksınız eğer konusursaniz seni üşenmeden gebertirim selin" dedim ve yine suratına telefonu kapattım. bir daha onlarla görüşmeyeceksin duydunmu gece dedim, ve bana bakmasını sağladım o sırada bir silah sesi yankılandı. korumalar bizi koruma çemberine aldılar. ön kısımdakiler içeri girmemesi için uğraşıyordu, bu taraftakiler ise bazı kişiler onlara desteğe gitmiş diğerleri ise bizi koruma çemberine almıştı. koruma çemberinden çıktım adamlar arkamdan bağırıyordu geri gelemem için, " gece burdan kesinlikle çıkmayacak koruyun onu koruyamazsaniz ve buradan giderse işten atılırsınız" dedim . silah seslerinin olduğu alana yürüdüm. sadece ben vardım elimde ise sadece bir tane silahım vardı . yukarıya doğru ateş ettim bana bakmaları için,
" ne istiyorsunuz söyleyin ve gidin" dedim. sert sesimle adamlardan birisini öne çıktı
" bizimle gelmelisin" dedi ve kolumdan çekerek beni arabaya bindirdi ve kafama silahıyla vurup beni bayılttı.
Yorumlar
- Enes Tok: Sesi anlatış tarzın çok akıcı bu yazı oldukça üzerine düşünmem gereken anılar çevirdim içinde
- Ramazan Zengin: asenanın ailesiyle ilişkisi çok durgun ama tüm gerilim ileride oldukça etkileyici olabilir
- Meloş: asena net bir duruş sergiliyor ama silah dehşeti kurbanı olmasın sakın haberimiz olsun ona
- Kadir karasu: Abla ya da arkadaş değil gerçekten kardeşe sahip çıkmalısın gözünü dört aç malum dünyada kimse güvenilmez
- Zafer Kaan Genç: Selinin artık hayatında olmaması lazım ama neden bu kadar inat ediyorsun ki gece
- Sümeyye: Korumalar çok önemli bence onlarsız yoluna devam etmek zor olurdu zaten
- Selin POLAT: Gece için alınacak kararlar doğru olur inşallah yoksa başına iş alırsın dikkat et
- Nazlı Kara: Kardeşinle olan dinamiğin o kadar tatlı ki keşke her sabah böyle uyanabilsen
- Recep Sağlam: Evet asena bıraksana abla-kardeş kavgasını daha önemli şeyler var kaygılanacak