Deniz apartmanı
Hakan Yağmurlu bir gün çay ocağında çayını yudumluyordu,
Mesaisinin başlamasına 1 saat kalmıştı,
İşe gitmeden önce o çay ocağında vaktini geçirir sonra işine giderdi,
16 yıldır vardiyalı işte çalışmanın istemsizliğiyle çayından son yudumunu alıp işine doğru yol aldı,
İş yerine yaklaştığı anda yüzü peçeyle kapalı yaşlı bir kadının karşıya geçmeye çalıştığını gördü,
Hakan koştu yaşlı kadına yardımcı oldu beraber yolun karşısına geçtiler,
Kadın Allah razı olsun evladım Dedi ve hakana teşekkür etti,
Hakan az ilerde ki iş yerine yaklaşmıştı benzinlikte çalışıyordu gece yakıta zam geleceği için benzinlik ana baba günüydü,
Üzerini değişip mesaisine başladı hafifte başı ağrıyordu,
Arkadaşlarıyla biraz şakalaştı,
Hakan işe gelmişti ama kafa olarak iş yerinde değildi, içini bir şeyler kemiriyordu içi içine sığmıyor biran önce mesaisinin bitmesini istiyor sürekli saati kontrol ediyordu, sanki saniyeler durmuş ilerlemiyordu, yoğun bir çalışma sonrası mesaisi bitmişti,vardiyası biten diğer arkadaşlarıyla biraz oturup sohbet ettiler,
Sonra evlerine gitmek için hepsi birden kalktılar, hakanın yürümeye takati yoktu evine yakın yere gidecek bir arabada bulamamıştı, kestirme olan tarihi dar sokaklardan Yürümeye devam etti,
Etrafından geçen insanların kendisine dikkatlice baktığı hissediyordu,
Hakan tedirgin olmuş biraz daha hızlanmıştı, sonraki ara sokağın başında eski yıkık bir ev vardı o sokağa girerken gözleri evin pencerelerine dalıp gitmişti, karanlık pencerelerden değişik yüzler görüyordu, hayalmi gerçekmi diye panikledi gözlerini ovuyordu,
Ardına bakarak son nefes koşmaya başladı yıkık evin sokağını geride bıraktı sokak lambasının altında oturup korku içinde dinlenmeye başladı, o kadar halsizleşmiştiki olduğu yerde uzanıp uyumak istiyordu, karşı kaldırımdan onu gören bir adam neyin var evlat diyerek seslendi, hakan biraz yoruldum amca dinleniyorum bir şeyim yok dedi,
Adam gitti hakanda kalkıp yoluna devam etti, evine yaklaştıkça sanki evi dahada uzaklaşıyordu,
Bardaktan boşalırcasına yağmur yağmaya başladı,
Hakanın evine çıkan yol çok bayırdı çok yorulmuş kalbi dahi ağrıyordu,
Yağmura rağmen yine oturup dinlendi,
Islandıkça ıslandı ıslanmak hoşuna gitmişti, olduğu yere uzanıp ellerini başının arkasına koydu o şekilde yağmurun dinmesini bekledi,
Sokaklarda kimse yoktu şehrin ışıklarından başka, göz çukurlarında yuva eden yağmurlar beraber huzurlu bir hayalin içine daldı, Yaşantısından tüm huzursuzlukları bir kenara bırakıp mutlu olduğu anları yeniden yaşadı,
Zaten mutluluk onun için ya hayallerinde yada rüyalarındaydı, gözlerini açtı yüzündeki yağmuru sildi yoluna tekrar devam etti, apartmanın kapına kadar geldi,
Normalde sürekli açık olan kapı kapalıydı,
Apartman giriş kapısının anahtarı üzerinde değildi,
İlk önce bir kaç kere kapı komşusunun ziline bastı lakin duyan yada kapıyı açan olmadı,
Saat gecenin ikisini geçmişti herkes ağır uykudaydı,
Bir süre kapıda bekledi durdu sonra alt komşuların zillerine bastı sonunda biri kapıyı açmıştı,
Demir kapıyı aralarken kapı gıcırtısının sesi merdivenlerde yankılanıyordu,
Apartmanda bir gariplik olduğu hissediyor içini inceden ürperti sarıyordu,
Adımları ileri değilde onu geriye doğru itiyordu, içeri girip demir kapıyı kapadı derin bir sessizlik ve kan kokusu vardı, hakan merdivenin ilk basamaklarından ara boşluktan yukarıya doğru baktı,
Otomatik lambaların bir tanesi sürekli yanıp sönüyordu, hakan merdiven basamaklarında bekledi bekledikçe sanki başka bir alemin zaman dilimine geçmiş yapıyordu,
Hakan kendisindeki bu hale çok şaşırıyor iyice korkmaya başlıyordu, karanlığı ince sesler bölüyor hakan korkuyla titriyor çatıdan gelen sesleri duydukça çıldıracak gibi oluyordu, ayak tıkırtılardan birilerinin kendi etraflarında döndüğünü anlıyordu,
Nefesi daralıyor sanki bir boğazını tüm gücüyle sıkıyordu, kafasını iki elinin arasına alarak merdivenlerin köşesine çöktü, nefesini tuttukça o garip sesleri daha net duyuyordu, Hakan bu korkuya dayanamayıp ilk kattaki komşusunun kapısını çaldı sonra karşı kapıyı, hakan hem kapılara vuruyor hemde zillere basıyordu ama ses yoktu, sanki o gece deniz apartmanına değilde terk edilmiş perili bir konağın içinde ilerliyordu,
Zaman durmuş sanki akmıyordu, apartmanda çatıdan gelen sesler haricinde çıt çıkmıyordu, hakan bir nefes ayağa kalktı ve merdivenleri çıkmaya başladı üst kattaki kapıları zilleri çalsada onu duyan kapıyı açan olmadı,
Bir şeyler garip gidiyordu,
Kendi dairesi çatı katının iki alt kattaydı, titreyen korkulu nefesiyle kapısına kadar gelmişti bir an önce evine girmek istiyordu,
Çatının altında ki iki dairede kimseler yaşamıyordu, tam anahtarı çıkarıp evinde girecekken seslerin yükselişini duydu,
Karşı komşusunun kapısını çaldı dakikalarca, Komşusunda yaşayan yaşlı teyze açtı kapıyı, hakan teyzeye durumu anlattı çatıdan gelen seslerden bahsetti,
Komşu teyzenin selahattin adında bir tornu vardı teyze onun çatıya çıktığını söyledi büyük ihtimal yanında arkadaşları da vardır sohbet ediyolardır , hakan tamam teyze kusura bakma rahatsız ettim iyi geceler dedi ve teyze kapıyı kapattı, hakan biraz rahatlamış korkusu hafiflemişti ev yerine çatıya çıkmaya karar verdi, yavaşça Merdivenlerden yukarıya doğru yöneldi çatının tahta bir kapısı vardı kapıya yaklaştıkça sesleri daha met duydu,
Ama o seslerde bir gariplik vardı ne dendiği anlaşılmıyordu, halan kapıyı hafifçe araladı siyah giyinmiş kişiler kendi etraflarında bir şeyler söyleyip dönüyordu, hakan bir müddet sesiz kaldı yine korkmaya nefesi titremeye başlamıştı,
Kapıyı biraz daha araladığında dönen kişilerin tam ortasında selahattini gördü, gözleri yerinden fırlamış gibi etrafında dönenlere birşeyler söylüyordu, sonra birden hepsi sustu selahatinin etrafında ki kişiler ona doğru secde eder gibi yere kapandılar, selahatin başını göğe doğdu kaldırmıştı bir elinde kedi diğer elinde kanlar içinde kafa tası vardı,
Hakan korkudan kımıldıyamıyordu,
Selahattin eline bıcağı almış kedinin sırtına sürüp bir şeyler mırıldanıyordu,
Hakan gördüklerine inanamadı sessizçe olan biteni izlemeye devam etti,
Selahattin çatı kapısının aralandığını farketti, kimsin diye seslenince hakan merdivenleri hızlıca inmeye başladı,
Ama bir terslik vardı kat kat indiğini sandığı merdivenleri inemiyor yerinde sayıyordu, secdeye kapanmış kişiler birden ayağa kalkıp hakanın peşine düştüler, hakan kaçmaya çalışırken ayağını burkup yere yığılmıştı, selahattin hariç o kişilerin yüzünde maske vardı hakanı yakalayıp selahattinin karşısına getirdiler, selahattin tok bir sesle kahkaha atarak hakan abi ayinimize katılmak istermisin dedi , hakan ağlıyordu siz delirdinizmi diye avazınca bağırmaya başlamıştı, ama sesini duyan yoktu, iyice karanlık çöktü bir anda etrafı sis bastı,
Hayatı gözlerinin önünden film şeridi gibi geçiyordu, korkular içinde nasıl kurtulacağını düşünüyor bırakın beni diye yalvarıyordu, hakan kolundan tutanlardan bir tanesine kafa atmaya çalıştı, hakan o hareketi yapınca onu yere yatırdılar,
yüzü soğuk betona değiyordu kapadığı gözlerini açtı, kapı aralığından selahattinin elinde gördüğü kedi kanlar içinde yerde yatıyordu, tam burnunun dibindeydi midesi bulandı kustu onu ayağa kaldırdılar,
Kurban olma şerefine sen nail olacaksın diye gülüştüler, hakan son çığlık bağırmaya devam etsede ne sesi gidiyor nede karşılığında bir ses geliyordu, hakanın asıl şaştığı şey koca mahallede olan biteni kimsenin duymaması, mahalle bir kenara apartmanda ki komşular neredeydi, yaşlı teyze haricinde kimse yokmuydu yada diğerlerinide kurbanmı etmişler diye düşündü, hakanı selahattinin önünde diz çökdürdüler hakan çaresiz boynunu eğerek ağlamaya devam etti,
Selahattin bıcağı onun gerdanında gezdiriyor yine anlamadığı şeyleri fısıldıyordu, birden bir gürültü koptu ardından şimşekler çaktı yağmur başladı,
Çatıda ki herkes bir an duraksadı,
Hakan gecenin karanlığında uçan martılara bakındı, korkular içinde her şeyle vedalaşıyordu, aslında ölmenin değil çocuklarını bir daha göremeyecek olmanın acısını yaşıyordu, hakanın iki erkek çocuğu vardı biri Göktürk Biri Göktuğ onları i
Yorumlar
- Deniz Deveci: Biraz daha yol alsaydın evlat demesen de geç olacak gibi gözüküyor hâlâ
- Bahtiyar Sert: Belkide sonunda ettiği o yardım sayesinde kurtulacak
- Ece Boz: hakan neden o kadına yardım ettin ki insanlar birbirinin derdinden kaçıyor artık
- Ebru Uysal: Kapının kapalı olması çok tuhaf keşke her şey açık kalsa ya da şöyle bir sezgiyle açılabilse
- Turan Kızılaya: yağmur güzellikte artık senin yanında ama bu huzurlu an sona erecek gibi duruyor
- Bahar Onat: kestim felan desene o yıkık ev bu sefer için tutuyor kalbini sıkıştırıyor gibi
- Duygu Oral: Kapıyı açık tutmak hoş olurdu hakan geç kalmaktan geçmişle yüzleş
- Hilal Fidan: İçindeki şeylerin seni huzursuz ettiğini biliyorsun kaçma onlardan