KAÇAKLAR
inanılmaz acıyla yarışıyordum. Çok fazla terlemiş saçlarım yüzüme yapışmıştı. Ağzım kupkuru, açlıktan midem kazınmıştı. Gözlerimi etrafta gezindirdiğimde karanlıkta bir çift mavi gözün beni izlediğini fark ettim. Bu Liam'ın gözleri gibi koyu değil tam tersi açık bir maviydi. Işıklar birden açıldığında gözlerimin kör olduğumu zannettim.
Gözlerim tekrardan görmeye başladığında karşımdaki açık mavi göze sahip olan kişi Liam'ın babası Micheal Vance'ydı. Bu krallığın kralı olduğunu temsil eden tacı başında duruyor sert çehresi yerli yerinde, kaşları çatıktı.
"Neden oğlumun peşini bırakmıyorsun? Para mı istiyorsun? 10 milyona ne dersin?"
"İlk olarak sizce ben mi oğlunuzun peşini bırakmıyorum? Beni kaçıran o, beni tehdit eden o, bana eziyet çektirten ve beni tonlarca riske sokan o ama ben onun peşini bırakmıyorum. Üstelik sizin dediğiniz paranın tonlarca katı benim elimde şu anda sizce ben paraya mı bakarım?" Babam beni krallıktan kovmuş olsa da hâlâ miras sahibiydim. Krallıktaki miras ben ile ablama kalıyordu.
"Peki ne istiyorsun? Ve evet doğru söylüyorsun ama sen oğluma yüz vermesen oğlum sana asla bakmaz."
"Bakın beni bırakın, ya ben ne alaka ya? Ne yaptım lan ben size? Hayatımı çürüttünüz Vance ailesi olarak hayatımı çökerttiniz. Bırakın beni." Ben susar susmaz elimden ışık topu çıktı. Ellerim kalın bir ip ile bağlıydı. Elimden çıkan ikinci ışık topuyla ip bir anda elimden düştü. Sonunda gücüme ulaşmıştım.
Avucumu açarak ışık topları savurdum. Etrafta sarı ışıklar yanıp sönüyordu. Bu saldırı olduğu anlamına geliyordu. Koşar adımlar ile merdivenlerden inerken yukarı doğru çıkan Liam ile karşılaştım. Kızgın olsam da şu anda bana tek yardım edecek kişi oydu. Hiçbir şey demeden onun elinden tuttum ve peşimden sürükledim. Bir kez de ben onu kaçırsam bir şeycik olmazdı.
Karşımıza ani bir şekilde Michael Vance çıkınca şok oldum o benim arkamdaydı. Nasıl bir anda karşımda olmuştu? Liam yavaşça kulağıma yaklaştı.
"Işınlanma gücü var." Diye mırıldandı.
"Hasiktir" diye çıkıverdi ağzımdan.
"Pardon yanlışlıkla oldu." Liam'ın nefes verir gibi gülmesinden salak salak davrandığımı anlamıştım.
"Askerler kıza skrotüs (güç kaybettiren bir iğne) vurun. Liam çabuk yanıma gel." Liam'ın gözleri beni buldu yavaşça özür dilercesine bakıyordu. Yapmazdı değil mi? Beni onlara vermezdi.
Liam önümden çekilince askerler önüme dizildi. Ardından kral ve Liam'ın görüşünü açtılar. Bir asker elinde kocaman bir iğne ile yanıma yaklaştı. Kafamı hızlıca iki yana sallıyor ağlamayacağıma kendime sözler veriyordum.
Asker iğneyi boynuma yaklaştırınca gözlerim Liam'a kaydı. Acımasızca bakıyor umursamıyordu. Askerin iğneyi boynuma saplamasıyla acı içinde inledim. İğne çok derine saplanmış canımı acıtıyordu. İçindeki zehir bitene kadar çıkarmadı. Üzerimdeki yük artarken ne kadar da salak olduğumu düşünüyordum. Ona inanmıştım.
"Stella'yı karanlık odaya götürün 4 gündür hiç yemek yemiyor. Akşam bir porsiyon yemek ve su verin. Yanına kimse geçmeyecek emrimden dışarı çıkılmayacak."
Bu sözler bana beni kurtaracağını söyleyen Liam'a aitti.
"Liam ne oldu birden? İkna et."
"Ne sandın küçük peri gerçekten sana yardım edeceğimi mi? Zavallısın, küçücük ve en önemlisi yalnızsın, yapayalnız. Yazık sana küçük peri, üzülüyorum."
İki asker kollarımdan tutup sürükleyerek karanlık odaya taşıdılar. Oda da sadece küçük bir pencere bir tane de yatak vardı. Her ne kadar iğne gücümü almış olsa da güvenmeyerek ellerim yine bağlanmıştı. Yakında kangren olacaklardı. Akşam getirecekleri yemeği mecbur yiyecektim zehirli olsa da yiyecektim çünkü zehirden ölmesem bile bu sefer de açlıktan ölecektim.
Gözlerim yavaşça kapanıyordu. Kendimi derin uykunun kollarına attım.
☀️☀️☀️
Kapı çalınınca gözlerim aniden açıldı. Akşam olmuş gibiydi. Dışarısı karanlıktı. Kapı açılınca içeriye sarışın, yeşil gözlü bir erkek girdi. Benim yaşlarımda gibiydi. Gözleri acırcasına yaralarımda geziniyor ne için geldiğini unutuyor gibi bakıyordu.
"Ne diye bakıyorsun? Ne yapacaksan yap, çık ve git. "
"Hey sakin ol nereden başlayacağımı İnan ki bende bilmiyorum. İlk olarak sen kesin ve net bir şekilde bu olanları ve olacakları kimseye anlatmayacaksın."
"Neyi? Ne istiyorsun? Anlatmadan nasıl bileceğim ben?"
"Ben seni buradan kaçıracağım. Bu gece yarısı seni alarak buradan kaçacağız. Ne düşünürsen düşün bu senin tek yaşama şansın yarın seni asarak idam edecekler. Benimle gelmeyi kabul edersen seni kaçırırım. Nedenini ise isteme benden sonra zaten alacaksın nedenini. Geldiğimde kapıyı üç defa tıktıklayacağım."
Elindeki yemeği bırakıp kapıdan kaçarcasına çıktı ve ardında şaşkın bir adet Stella bıraktı.
Yemek olarak pirinç pilavı ve kuru fasulye vardı yanında birkaç adet turşu ve bir tane de yeşil biber. Bir sülahe de su ve bir tane de plastik bardak gönderilmişti. Biz genellikle krallıkta böyle yemekler değil de taco, makarna vb. yemekler yerdik.
Yemekleri yedikten sonra hayatım biraz daha canlanmıştı. Çocuğun dediklerini düşünüp duruyor ne yapmam gerektiğine karar vermeye çalışıyordum. Yatağa uzandım. Sanırım bu çocuk ile kaçacaktım. Ne olursa olsun nasıl olsa zaten ölecektim. Ama ölmemek için her yolu deneyerek ölecektim. Umarım bir gün bu yolda tek başıma ayakta kalmayı başarırdım.
☀️☀️☀️
Kapı ne zaman 3 defa tıktıklanacak diye beklerken sonunda o an gelmişti. Kapı 3 defa tıktıklatılmış o çocuk içeri girmişti.
"Hadi çıkmalıyız. Sessiz ol, çıt çıkarmadan ilerlemeliyiz."
Odadan çıktığımızda beni yemek servis arabasının içine geçirip üstündeki örtüyü indirerek gizledi. Biraz ilerledikten sonra asansöre bindik.
Zemin kata indikten sonra vücuduma vuran serin hava ile dışarı çıktığımızı anladım.
"Seni bir mikrotonüse bindireceğim. Servis arabası ile geçireceğim sonradan çıkarsın. Minibüs mikrotonüs olduğu için rahatça sığacaksın. Ardından gizli bir villa da saklanacağız."
Beni arabaya ittirdikten sonra kapıları kapattı ve yola çıktık.
Servis arabasının içinden çıkınca derin bir nefes aldım. Ne diye böyle olmuştu hayatım. Çocuğa baktığımda ilk başta ismini sorarak başlamam gerektiğinin kanaatına vardım.
"İsmin ne?" Biraz kaba olmuştu ama ne bekliyordu ki?
"Milo, adım milo babam eski şövalyelerden annem ise eski aşçılardan ikisi de emekli oldular. Seni neden kaçırdım konusuna gelince ise..."
Liam VANCE...
Odamda oturmuş planı düşünüyor bir yerde hatam kaldı mı diye ölçüp tartıyordum. Yakında Güneş doğacak ve yeni bir güne başlanacaktı. İçimdeki kötü his azalmak bilmiyor daha da artıyordu. En iyisi sabaha kadar azıcık kestirmekti. Yatağıma geçtim ve gece lambasını söndürdüm. Alarm kurarak kendimi uykunun kollarına bıraktım.
🌪️🌪️🌪️
Bizim gibi kasırga gücü olan insanlar uyumayı pek sevmezdi. Erkenden uyanmış her zamanki gibi abim, yengem (abimin karısı), yiğenim Minel, babam ve annem ile masada toplanmış yemek yiyorduk. Yemek yerken genellikle Krallık ile ilgili işler konuşulur asla gülünmezdi. Yemekte iş dışı konuşmak ve gülmek yasaktı.
"Liam kendini hızlı bir şekilde düzeltmeni istiyorum. Her ne olursa olsun sen bu krallığın gelecekteki kral üyelerinden birisisin."
"Biliyorum baba kusura bakma. O küçük pe- yani kıza kanmamalıydım. Ne olursa olsun bundan sonra sadece siz varsınız. Her ne olursa olsun arkanızdayım."
"Aferin böyle devam et oğlum. Her zaman bizim izimizden ilerle. Bugün askerlere eğitimi sen ver bende biraz dinlenirim. Ne dersin?"
"Olur. Sen dinlenmene bak baba. Bugün işler bende merak etme. hepinize afiyet olsun."
Yemek odasından çıkarak aşağı indim.
🌪️🌪️🌪️
Yeni askerler ile ilk defa tanışacaktım ama bu umrum dışıydı. İki gün sonra yani babamın güvenini kazandıktan sonra asıl plana başlayarak herkese dünyanın kaç bucak olduğunu gösterecektim...
Liam VANCE
24 Yaşında
Kasırga gücüne sahip🌪️.
VANCE krallığının prensi.
~Devamı Gelecek~
Instagram hesabımı takip etmek isteyenler için; yildizlarinefsanesi1
Takip etmenizi çok isterim🤍
Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutm
Yorumlar
- Kaan Duman: beni de bu ikilemin içine atma stella İnanılmaz çaresizim
- Metin Taner Yavuz: Bu ne hüsran!
- Eda Özdemir: Başka çare bulmalısın liam tamamen ilgilenmiyor seninle
- Yaman Kurtuluş: O iğne seni böyle acımasızca vuracaksa bu adamdan sakın kendini koru
- Kırmızı lekeli çocuk: Karanlık odada daha fazla kalamazsın lütfen dikkatli ol