17. Bölüm — Kurulan Tuzak
17. Bölüm — Kurulan Tuzak
Sabah, Gümüş Hilal Sarayı'nda her zamanki hareketlilik başlamıştı. Ancak kralın çalışma odasında hava oldukça gergindi.
Han Tae-gon, önündeki eski görev listesini inceliyordu. Vezir Han Seong-ik karşısında bekliyordu.
“Dün sorguladığımız hadımın anlattıklarını yeniden düşündüm,” dedi kral.
“Emredersiniz, Majesteleri.”
“Bebek taşıyan hizmetkârın hangi kapıdan geçtiğini hatırlamıyor. Fakat bir muhafızla tartıştığını söylemişti.”
“Evet. Ancak muhafızın kim olduğunu çıkaramamış.”
“Diğer hadımları da bulun. Özellikle o gece görev yerini izinsiz değiştirenleri.”
Vezir dikkatle dinledi.
“Böyle bir kayıt bulabilir miyiz, emin değilim.”
“Bulmak sizin göreviniz.”
Kral eski listenin bir bölümünü gösterdi.
“Şu isimleri araştırın. O gece görevli olmadığı hâlde sarayın iç bölümünde bulunan biri varsa öğrenmek istiyorum.”
“Bu isimlerden bazıları yıllar önce hayatını kaybetmiş olabilir.”
“Hayatta olanları bulun. Ölmüş olanların yakınlarına da ulaşın.”
Vezir başını eğerek odadan çıktı.
Kral yalnız kaldığında bakışları yeniden eski kâğıtlara döndü.
General Kang Mu-jin'in omzunda ve elinde gördüğü izleri düşündü. O izlerin geçmişle bağlantılı olduğuna dair elinde hiçbir kanıt yoktu. Yine de içindeki huzursuzluk giderek büyüyordu.
Yıllardır bazı soruların üzerine gitmemişti.
Artık susmak istemiyordu.
Kraliçe Hwa-rin, kralın araştırmasını öğleden önce öğrendi.
Vezir Seong-ik odasına geldiğinde onu pencerenin yanında buldu.
“Beni çağırmışsınız, kraliçem.”
“Kralın araştırması ne durumda?”
“Eski hadımlarla görüşmeye devam ediyor. Ayrıca o gece görevli olan bazı hizmetkârların isimlerini istemiş.”
Hwa-rin ona döndü.
“Yeni bir şey öğrenmiş mi?”
“Şimdilik hayır. Fakat araştırmayı bırakacak gibi görünmüyor.”
Kraliçe'nin yüzü gerildi.
“Onca yıl sonra neden şimdi?”
Vezir cevap vermedi.
Hwa-rin masaya yürüdü.
“General Kang'la yaşanan tartışmadan sonra başladı bu araştırma. Önce onun izlerini fark etti, ardından eski hadımları sorgulattı.”
“Aralarında bir bağlantı olduğundan emin değiliz.”
“Ben de emin olduğumu söylemedim.”
Kraliçe kısa bir süre düşündü.
“Generalin ailesini izletmeye devam edin. Özellikle Hye-jin'i.”
“Hanımefendi depolarla ilgileniyor. Son günlerde bazı teslimat kayıtlarını araştırıyormuş.”
“Bunun nedenini öğrenin.”
“Bir de Doktor Jae var. Generalin tedavisine yardım eden kişi. Hye-jin Hanım onunla görüşüyormuş.”
Hwa-rin'in bakışları sertleşti.
“Bu adamın geçmişi hâlâ bulunamadı mı?”
“Hayır. Şehirde yalnızca Doktor Jae adıyla tanınıyor.”
“Öyleyse onu tanıyan birini bulacaksınız.”
Vezir başını eğdi.
Kraliçe bir süre düşündükten sonra yeniden konuştu.
“Hye-jin'in araştırmasını durdurmak istemiyorum. Henüz değil. Onun ne bulduğunu öğrenmeliyiz. Doktor Jae'nin de bu işte neden yer aldığını anlamak istiyorum.”
“Nasıl yapmamı istersiniz?”
“Eski depoya bir haber gönderin. Hye-jin'in ilgisini çekecek bir bilgi ulaştırılsın. Oraya gittiğinde birkaç adamımız karşılarına çıksın.”
Vezir tereddüt etti.
“Onlara ne yapmalarını emredeceğim?”
“Kim olduklarını öğrenmeye çalışsınlar. Özellikle Doktor Jae'yi gözlemlesinler. Onu korkutabilirler ama kimseyi öldürmeye kalkmasınlar.”
“Anlaşıldı.”
Hwa-rin'in yüzünde soğuk bir ifade belirdi.
“Bir doktorun General Kang'ın ailesi için kendisini tehlikeye atması bana normal gelmiyor. Bakalım gerçekten kim olduğunu öğrenebilecek miyiz?”
Seoryeon'daki küçük hanın arka odasında Jae-ak, masaya yayılmış kâğıtları inceliyordu.
Geon kapının yanında oturmuş, elindeki elmayı yiyordu.
“Bütün sabah şu kâğıtlara baktın. Bir şey buldun mu?”
“Bir şey buldum.”
Geon hemen doğruldu.
“Neymiş?”
“Başım ağrıyor.”
Geon elindeki elmayı masaya bıraktı.
“Seninle ciddi konuşmak gerçekten zor.”
Jae-ak gülümsedi ve önündeki belgeyi ona uzattı.
“Şuna bak. Generalin konağına gönderilen bazı malzemeler kayıtlarda görünmüyor. Fakat aynı tarihlerde şehirdeki eski depolara benzer miktarlarda mal taşınmış.”
Geon belgeyi inceledi.
“Yani Generalin malzemeleri başka yerlere mi aktarılmış?”
“Bunu henüz bilmiyoruz. Ama araştırmaya değer.”
“Bu kayıtları nereden buldun?”
“Bir tüccardan. Karşılığında ona biraz yardım etmem gerekti.”
Geon kaşlarını kaldırdı.
“Nasıl bir yardım?”
Jae-ak omuz silkti.
“Bir hastalığı vardı.”
“Doktor olduğunu hatırladım.”
“Ben de.”
Geon başını iki yana salladı.
“Peki, şimdi ne yapacağız?”
Jae-ak, masadaki kumaş parçasını gösterdi.
“Bu işaretin hangi depolarda kullanıldığını bulmamız gerekiyor. Hye-jin de aynı kayıtları inceliyor. Onunla konuşmalıyız.”
Geon ayağa kalktı.
“Öyleyse gidelim.”
Tam kapıya yöneldikleri sırada kapı çalındı.
İçeri giren haberci, General Kang'ın konağından geldiğini söyledi.
“Hanımefendi Hye-jin sizi görmek istiyor.”
Jae-ak, Geon'a baktı.
“Sanırım artık bizim gitmemize gerek kalmadı.”
Kang konağında Hye-jin, çalışma odasında birkaç belgeyi karşılaştırıyordu.
Son günlerde askeri depolara gönderilen malzemelerde eksiklikler fark etmişti. İlk başta bunları sıradan hesap hataları sanmıştı. Ancak aynı mühürle işaretlenmiş bazı sandıkların teslim edildiği yerler farklı görünüyordu.
Jae-ak ve Geon içeri girdiğinde Hye-jin ayağa kalktı.
“Doktor Jae, geldiğiniz için teşekkür ederim.”
“Bir şey bulduğunuzu söylediler.”
Hye-jin önündeki belgeleri gösterdi.
“Şu mühürlere bakın. Aynı işaret iki farklı teslimat kaydında bulunuyor. Fakat biri Generalimizin deposuna, diğeri şehirdeki eski bir depoya gönderilmiş.”
Jae-ak kumaş parçasını çıkardı.
“Biz de buna benzer bir işaret bulduk.”
Hye-jin kumaşa baktı.
“Demek aynı kişilerle karşı karşıyayız.”
Geon belgeleri incelemeye başladı.
“Bu teslimatların tarihleri de birbirine yakın.”
Hye-jin başını salladı.
“Üstelik bazı mallar hiç teslim edilmemiş gibi gösterilmiş. Oysa taşıma ücretleri ödenmiş.”
Jae-ak bir belgeyi eline aldı. Tarihi okuyunca kaşlarını çattı.
“Bu teslimat, Generalin zehirlendiği günün hemen öncesinde yapılmış.”
Hye-jin ona döndü.
“Yani babamın zehirlenmesiyle bağlantılı olabilir mi?”
“Olabilir. Ama yalnızca tarihe bakarak karar veremeyiz.”
Geon masaya eğildi.
“Peki, eski depoya gidip kontrol etsek?”
Hye-jin başını salladı.
“Ben de bunu düşünüyordum. Yarın sabah gitmeyi planlıyordum.”
Jae-ak hemen karşılık verdi.
“Tek başınıza gitmeyin.”
“Yanımda muhafızlarım olacak.”
“Yine de önce kiminle karşılaşacağımızı bilmek daha iyi.”
Hye-jin belgeleri topladı.
“Öyleyse önce depoya gönderilen malların kaydını tamamlayalım.”
Tam o sırada kapı açıldı. Bir hizmetkâr içeri girdi.
“Hanımefendi, eski depodan haber geldi. Bugün oraya malzeme bırakılmış. Depoda birinin yardım istediğini de söylemişler.”
Hye-jin hemen ayağa kalktı.
“Kim haber verdi?”
“Depoda çalışan bir taşıyıcı. Fakat kendisi aceleyle ayrılmış.”
Jae-ak ile Geon birbirlerine baktılar.
“Bu haberin şimdi gelmesi hiç hoşuma gitmedi,” dedi Jae-ak.
Hye-jin ona döndü.
“İçeride biri mahsur kalmış olabilir.”
“Olabilir. Ama bizi oraya çekmek isteyen biri de olabilir.”
Hye-jin haberciyi yeniden çağırdı.
“Bu bilgiyi sana kim verdi? Taşıyıcının adını biliyor musun?”
Hizmetkâr bir an duraksadı.
“Hayır, hanımefendi. Yalnızca bir adamın haber bıraktığını söylediler.”
Hye-jin'in yüzü değişti.
“Depoda çalışan birinin adını bile bilmiyoruz. Bu haberin doğruluğunu kontrol etmeden gitmeyeceğiz.”
Jae-ak ona baktı. Hye-jin'in de aynı şüpheyi fark etmesine memnun olmuştu.
“Doğru düşünüyorsunuz.”
Hye-jin muhafızlarını çağırdı.
“İki kişi önden gidip çevreyi kontrol etsin. Biz de arkalarından geleceğiz. İçeride gerçekten biri varsa yardım edeceğiz.”
Jae-ak itiraz etmedi. Ancak yola çıkmadan önce Geon'a alçak sesle konuştu.
“Gözünü açık tut. Bir terslik olursa Hye-jin'i buradan çıkaracağız.”
Eski depo, şehrin kalabalık bölümünden uzaktaydı.
Hye-jin'in muhafızları önden ilerlerken Jae-ak ve Geon çevreyi kontrol ediyordu.
Depoya yaklaştıklarında Jae-ak durdu.
“Bir dakika.”
Hye-jin ona baktı.
“Ne oldu?”
Jae-ak kapının önündeki toprağı gösterdi.
“Burada yeni tekerlek izi yok.”
Geon çevreyi süzdü.
“Bel