24. Bölüm — Kralın Çağrısı

Jae-ak, masanın üzerindeki saray mektubuna bakıyordu.

Mektup birkaç saat önce gelmişti. Kralın mührünü taşıyor, kendisinden General Kang Mu-jin'in zehirlenmesi ve güneyde yaşanan olaylar hakkında ifade vermesini istiyordu.

Geon, mektubu eline alıp yeniden okudu.

"İlginç."

Jae-ak başını kaldırmadı.

"Nesi ilginç?"

"Yıllardır seni aramayan saray, birdenbire seni hatırlamış."

Jae-ak hafifçe güldü.

"İlk defa akıllarına düşmüşüm."

"Gitmeyecek misin?"

"Hayır."

Geon mektubu masaya bıraktı.

"En azından neden çağırdıklarını düşünelim."

"Zaten düşünüyorum. General zehirlendiğinde kimse benden hesap sormadı. Olayı araştırırken peşimize adam gönderdiler. Şimdi elimizdeki belgeler saraya uzanmaya başlayınca beni ifade vermeye çağırıyorlar."

"Kraliçeden mi şüpheleniyorsun?"

"Kraliçenin bu işte ne kadar payı olduğunu bilmiyorum. Ama bildiklerimizi öğrenmek istediği kesin. Belki de konuşmamızı engellemenin bir yolunu arıyorlar."

Geon sandalyeye oturdu.

"Yani gitmezsek de peşimizi bırakmayacaklar."

"Zaten bırakmadılar."

Jae-ak mektubu katlayıp masanın kenarına bıraktı.

"Önce elimizdeki işi bitireceğiz."

Tam o sırada dışarıdan gelen yolcuların konuşmaları dikkatini çekti.

"Doğuda hastalık yayılmış. Birkaç köyde insanlar aynı belirtilerle hastalanmış."

"Devlet görevlileri hâlâ ne olduğunu bulamamış. Bazı aileler köylerini terk etmiş."

Jae-ak kapıya yöneldi.

"Geon, bunu duydun mu?"

"Duydum. Ama yüzündeki ifadeden pek iyi bir şey istemeyeceğini tahmin ediyorum."

"Doğuya gidiyoruz."

Geon ona baktı.

"Saray seni çağırıyor, sen doğuya gidiyorsun."

"Orada insanlara yardım edecek birine ihtiyaç var."

"Senin omzuna da bakacak birine ihtiyaç var."

"Yol boyunca iyileşir."

Geon iç çekti.

"Ben zaten başka cevap beklemiyordum."

Sarayın kararı

Sarayda kral Tae-gon, sabah divanını erken saatte topladı.

Salonda vezir Han Seong-ik, askerî görevliler ve General Kang Mu-jin bulunuyordu.

Kral önündeki belgeleri açtı.

"Güneyden gelen haberler giderek kötüleşiyor. Askerî emirler sorgulanıyor, tahıl sevkiyatlarında kayıplar yaşanıyor. Bazı birlikler kendilerine verilen emirlerin General Kang'ın mührünü taşıdığını söylüyor."

Mu-jin söz istedi.

"Majesteleri, bu emirlerin bir kısmından benim haberim yok."

Kral başını kaldırdı.

"Ordunun başında sen varsın. Bilgin dışında emir verilebiliyorsa bunun sorumluluğunu kim taşıyacak?"

"Önce emirleri kimin hazırladığını bulmalıyız."

Vezir Seong-ik araya girdi.

"General, devletin güvenliği söz konusu. Bu kadar düzensizlik yaşanırken yalnızca araştırma yapılmasını bekleyemeyiz."

Mu-jin ona döndü.

"Ben de araştırma yapılmasını istiyorum. Fakat sahte emirleri hazırlayanları bulmak yerine bütün sorumluluğu ordunun üzerine yıkarsak gerçek suçlular rahatça hareket eder."

Kralın yüzü sertleşti.

"Yeterince konuşuldu."

Ayağa kalktı.

"Bugünden itibaren Kuzey Ordusu'nun bütün birlikleri başkente çağrılacak. Komutanlar, yardımcıları ve askerî temsilciler belirlenen tarihte burada hazır bulunacak."

Salonda fısıltılar başladı.

Mu-jin hemen ayağa kalktı.

"Majesteleri, bütün birliklerin aynı anda sınırdan ayrılması tehlikeli olur."

"Ordunun düzenini ben sağlayacağım."

"Kuzey geçitlerinde şu anda nöbet tutan birlikler var. Onları geri çekersek sınır köyleri savunmasız kalabilir. Üstelik son günlerde oradan gelen haberler de iyi değil."

Kral soğuk bir sesle karşılık verdi.

"Yerlerine yedek birlikler gönderilecek."

Mu-jin başını salladı.

"Yedek birliklerin bölgeyi tanıması zaman alır. Dağ geçitlerini ve ikmal yollarını bilen askerleri bir anda değiştiremeyiz."

Vezir Seong-ik araya girdi.

"General, kralın kararını sorgulamak yerine hazırlıkları tamamlamanız daha doğru olmaz mı?"

Mu-jin bu kez ona cevap vermedi. Bakışlarını kraldan ayırmadan konuştu.

"Emrinizi yerine getireceğim, Majesteleri. Ancak sınırda doğabilecek herhangi bir sorunun sorumluluğunun da bu kararın bir parçası olduğunu hatırlatmak isterim."

Kral elini masaya vurdu.

"Bu kadar yeter!"

Divan sona erdiğinde komutanların yüzleri asıktı. Hiçbiri birliklerini sınırdan çekmek istemiyordu. Fakat kralın emrine karşı gelmek de mümkün değildi.

Kang konağında

Saraydan gelen ferman öğleden sonra konağa ulaştı.

Mu-jin belgeyi okurken Seol-su yanına geldi.

"Ne yazıyor?"

"Yarın başkente hareket etmemiz isteniyor."

"Bütün aile mi?"

Mu-jin başını salladı.

"Bu kez yalnızca beni değil, ailemizi de çağırmışlar. Herkesin hazır bulunmasını istiyorlar."

Hye-jin şaşkınlıkla babasına baktı.

"Bizim askerî soruşturmayla ne ilgimiz var?"

"Henüz bilmiyorum."

Min-gyu masanın üzerindeki fermanı inceledi.

"Bu bir soruşturma değil. Bütün aileyi aynı anda baskı altına almak istiyorlar."

Seo-jin de söze katıldı.

"Önce ordunun tamamını çağırıyorlar, ardından aileyi. Bir şey hazırlıyorlar."

Seol-su'nun aklı Tae-yul'a gitti.

"Onu da çağırmışlar mı?"

Mu-jin mektubun son kısmını gösterdi.

"Tae-yul'un da toplantıda bulunması isteniyor."

Seol-su'nun yüzü düştü.

"Onu görebilecek miyiz?"

"Uygun bir fırsat bulursam."

Ji-won babasına yaklaştı.

"Do-hyun'a haber göndermeliyiz. Güneyde bulduğu belgeler bu toplantıda önemli olabilir."

"Zaten haber bekliyorum. Ona belgelerin asıllarını korumasını söyledim."

Min-gyu düşündü.

"Do-hyun'un bulduğu emirlerle buradaki soruşturma arasında bağlantı varsa kralın önüne çıkarmalıyız."

Mu-jin başını salladı.

"Ama dikkatli olun. Belgelerin kimlerin elinden geçtiğini öğrenirlerse delilleri ortadan kaldırabilirler."

Hye-jin annesinin yanına oturdu.

"Bu işin sonu nereye varacak?"

Mu-jin ailesine baktı.

"Ne olursa olsun birbirimizden şüphe etmeyeceğiz. Sarayda herkes farklı şey söyleyebilir. Biz kendi bildiğimizden vazgeçmeyeceğiz."

Kraliçenin hesabı

Hwa-rin, vezir Seong-ik ile özel odasında görüşüyordu.

"Kuzey Ordusu çağrıyı aldı mı?"

"Evet, Majesteleri. Birlikler hazırlıklara başlamış."

"General ne yaptı?"

"İtiraz etti. Özellikle sınırın savunmasız kalabileceğini söyledi."

Kraliçe hafifçe gülümsedi.

"Elbette söyleyecekti. O orduyu kendi eliyle kurdu. Her komutanın kendisine bağlı kalmasını istiyor."

Vezir biraz tereddüt etti.

"Ordunun tamamının yerinden ayrılması sınırda sorun çıkarabilir."

"Bu kralın kararı. Sorumluluk da ona ait."

"Generalin komutanları arasında hâlâ büyük bir saygınlığı var."

Hwa-rin ona baktı.

"İşte bunu görmek istiyorum. Kimin kralın emrine, kimin Generalin sözüne bağlı olduğunu anlayacağız."

Vezir başını eğdi.

"Doktor Jae meselesi de var."

Kraliçenin yüzü değişti.

"Çağrıya cevap verdi mi?"

"Hayır. Başkente gelmeyeceği düşünülüyor. Güneyden ayrılmış, doğudaki hastalık bölgesine yönelmiş."

"Neden oraya gitmiş?"

"Hekimlik yapacağı söyleniyor."

Hwa-rin bir süre düşündü.

"Peşine adam gönderin. Ancak ona dokunulmayacak. Nereye gittiğini, kimlerle görüştüğünü öğrenmek istiyorum."

"Emredersiniz."

"Bir de General'in zehirlenme dosyasını yeniden açın. O gece görevli olanların ifadeleri tekrar alınsın."

Vezir şaşırdı.

"Bu kadar zaman sonra mı?"

"Evet. Doktor Jae'nin anlatacaklarıyla diğer ifadeleri karşılaştırmak istiyorum."

"Ya birbirini tutmazsa?"

Kraliçe pencereye döndü.

"O zaman hangisine inanılacağına biz karar veririz."

Doğuya giden yol

Jae-ak ve Geon iki gün süren yolculuğun ardından hastalığın yayıldığı bölgeye ulaştı.

Kasabaya girdiklerinde alışılmadık bir sessizlikle karşılaştılar. Pazar yerindeki tezgâhların çoğu kapalıydı. Bazı evlerin kapılarına işaretler asılmıştı.

Jae-ak atından indi.

"Burada durum beklediğimden kötü."

Geon çevreye baktı.

"İnsanlar evlerinden çıkmıyor."

Yakındaki yaşlı bir adam onlara yaklaştı.

"Hekim misiniz?"

Jae-ak başını salladı.

"Öyleyim. Hastalar nerede?"

"Eski konakta toplandılar. Ama dikkatli olun. Hastalığın ne olduğunu kimse bilmiyor."

Jae-ak hemen hastaların bulunduğu yere gitti.

İçeride ateşli hastalar yatıyordu. Bazıları günlerdir kendine gelememişti. Jae-ak önce hastaların ne zaman rahatsızlandığını, nerede yaşadıklarını ve ortak olarak ne tükettiklerini sordu.

Geon da köy halkından bilgi topluyordu.