29. Bölüm — Zindana Giden Prens
29. Bölüm — Zindana Giden Prens
Doğuda sabah yeni başlamıştı.
Jae-ak, kaldıkları hanın avlusunda atını hazırlıyordu. Geon ise eşyaları toparlıyordu.
"Sonunda dönüyoruz," dedi Geon.
Jae-ak kemerini düzeltti.
"Sen dönüyorsun. Ben biraz daha kalabilirim."
Geon elindeki çantayı bıraktı.
"Yine mi? Bir haftadır buradayız zaten."
Jae-ak gülümsedi.
"Şaka yaptım."
"Senin şakaların yüzünden bir gün gerçekten yolda kalacağım."
Tam o sırada hanın kapısından birkaç asker girdi. Öndeki adam doğrudan Jae-ak'ın yanına geldi.
"Dördüncü prens Han Jae-ak?"
Jae-ak ona döndü.
"Benim."
"Majestelerinin emri var. Saraya geleceksiniz."
Geon hemen araya girdi.
"Ne oldu? Ne istiyorlar?"
Asker ona cevap vermedi.
Jae-ak atının dizginlerini bıraktı.
"Anlaşılan artık beni hatırladılar."
Geon endişeyle ona baktı.
"Jae-ak, dikkatli ol."
"Merak etme. Bir şey olmaz."
Asker yeniden konuştu.
"Vakit kaybetmeyelim."
Jae-ak başını salladı.
"Peki. Gidelim."
Sarayda haber kısa sürede yayıldı.
Dördüncü prens geri getiriliyordu.
Min-jae haberi duyunca yerinden kalktı.
"Jae-ak mı?"
Görevli başını salladı.
"Öyle söylendi, prensim."
Min-jae'nin yüzü aydınlandı.
"Ne zaman gelecek?"
"Az sonra."
Ji-hwan da ayağa kalktı.
"Yıllardır doğru düzgün görmedik. Hemen karşılayalım."
Do-yun onları durdurdu.
"Önce ne olduğunu öğrenelim. Babamızın onu neden askerlerle getirtmek istediğini bilmiyoruz."
Min-jae kapıya bakmaya devam etti.
"Ne olursa olsun kardeşimizi göreceğiz."
Tae-yul da yanlarında duruyordu.
"Jae-ak nasıl biri?"
Min-jae gülümsedi.
"Biraz başına buyruktur. Ama onu görünce anlarsın."
Jae-ak sarayın ana kapısından içeri girdiğinde birkaç görevli fısıldaşmaya başladı.
Yolculuktan yorgun düşmüştü. Üzerinde sade kıyafetleri vardı. Buna rağmen etrafına bakarken en ufak bir çekingenlik göstermiyordu.
Min-jae onu görür görmez seslendi.
"Jae-ak!"
Jae-ak başını çevirdi.
Min-jae hızla yanına geldi.
"Sonunda geldin!"
"Öyle görünüyor."
Min-jae onu baştan aşağı süzdü.
"Biraz zayıflamışsın."
Jae-ak kaşını kaldırdı.
"Sen de hiç değişmemişsin."
Ji-hwan gülerek yanlarına geldi.
"İlk karşılaşmanızda yine birbirinize laf yetiştirdiniz."
Do-yun da yaklaştı.
"İyi misin?"
"İyiyim."
Do-yun bir an kardeşine baktı. Yıllardır görmediği Jae-ak'ın karşısında olması onu da sevindirmişti.
Tae-yul biraz geride duruyordu.
Min-jae onu yanına çağırdı.
"Tae-yul, gel. Bu Jae-ak. Dördüncü kardeşimiz."
Jae-ak, Tae-yul'a baktı.
"Demek yeni kardeşimiz sensin."
"Evet. Sen de Jae-ak olmalısın."
"Öyle diyorlar."
Min-jae güldü.
"Birazdan hep birlikte otururuz."
Jae-ak cevap verecekti ki muhafızlardan biri öne çıktı.
"Prensim, Majesteleri sizi bekliyor."
Jae-ak'ın yüzündeki gülümseme kayboldu.
"Tabii. Bekletmeyelim."
Kralın çalışma odasına girdiklerinde Tae-gon masasının arkasında oturuyordu.
"Sonunda gelebildin."
Jae-ak karşısında durdu.
"Emrinizi aldım, Majesteleri."
"Emrimi haftalarca görmezden geldin. Şimdi de hiçbir şey olmamış gibi karşıma çıkıyorsun."
"Doğuda hastalar vardı. İşimi bitirip geldim."
Kral öfkeyle ayağa kalktı.
"Ben sana dönmeni emrettim!"
Jae-ak sessiz kaldı.
"Sen kimsin de benim emirlerimi önemsemiyorsun? Saraydan uzak yaşayınca kendini istediğin gibi davranabilecek biri mi sandın?"
Jae-ak hafifçe başını kaldırdı.
"Hayır."
Kral ona yaklaştı.
"Sen benim oğlum değilsin! Bunu hâlâ anlamadın mı?"
Odadaki herkes sustu.
Jae-ak birkaç saniye kralın yüzüne baktı.
Sonra gülmeye başladı.
Kahkahası giderek yükseldi. Öfkesini bastırmaya çalıştıkça daha çok gülüyordu.
Kralın yüzü gerildi.
"Neye gülüyorsun?"
Jae-ak başını eğdi, bir süre sonra yeniden doğruldu.
"Affedersiniz."
"Bu ne saygısızlık?"
Jae-ak'ın gülümsemesi kayboldu.
"Ben zaten sizin oğlunuz değilim. Bunu bana tekrar tekrar söylemenize gerek yok."
Kralın öfkesi daha da arttı.
"Yeter! Zindana atın!"
Kapının önündeki muhafızlar hemen harekete geçti.
Tam o sırada Min-jae, Do-yun ve Ji-hwan içeri girdi.
"Babam, ne oluyor?" diye sordu Do-yun.
Kral cevap verdi.
"Dördüncü prens emrime karşı geldi. Ayrıca bana saygısızlık etti."
Min-jae şaşkınlıkla Jae-ak'a baktı.
"Onu daha yeni gördük!"
Ji-hwan da öne çıktı.
"Doğuda hastalarla ilgilenmiş. Bunun cezası zindan mı?"
Kral elini kaldırdı.
"Kararıma karışmayın."
Jae-ak kardeşlerine döndü.
"Boşuna uğraşmayın."
Min-jae öfkeyle ona baktı.
"Sen de bir sus artık!"
Jae-ak hafifçe gülümsedi.
"Uzun zamandır görüşmedik. Daha ilk günden kavga etmeyelim."
Muhafızlar onu götürdü.
Min-jae arkasından bakakaldı.
Koridorda Jae-ak'ı zindana götürürlerken Geon yetişti.
"Bir dakika!"
Jae-ak sesin geldiği tarafa baktı.
Geon yanına geldiğinde önce muhafızlara, sonra ona baktı.
"Seninle bir dakika yalnız kalmak mümkün değil mi?"
Jae-ak kaşını kaldırdı.
"Ne oldu?"
"Önce seni evlendirdiler, şimdi de zindana atıyorlar. Bir sonraki haberin ne olacak?"
Jae-ak güldü.
"Belki beni vezir yaparlar."
Geon başını iki yana salladı.
"Seninle uğraşmak gerçekten yorucu."
Jae-ak'ın yüzü biraz ciddileşti.
"Geon, dikkatli ol. Burada ne olduğunu öğren. Özellikle kralın neden beni çağırdığını."
"Sen de içeride başını belaya sokma."
"Elimden geleni yaparım."
Geon ona baktı.
"Bu cevap hiç güven vermedi."
Jae-ak gülümseyerek muhafızlarla yürümeye devam etti.
Kral, Jae-ak'ın götürülmesinin ardından muhafız komutanına döndü.
"General Kang Mu-jin'e haber gönderin. Derhâl saraya gelsin."
"Emredersiniz."
"Yalnız gelsin. Onunla konuşmam gereken önemli bir konu var."
Muhafız odadan çıktı.
Kraliçe Hwa-rin haberi öğrendiğinde Vezir Seong-ik'e döndü.
"Jae-ak zindana mı atılmış?"
"Evet, Majesteleri."
"General de çağrılmış."
"Öyle görünüyor."
Hwa-rin bir süre düşündü.
"Bu görüşmenin nasıl sonuçlanacağını merak ediyorum."
Prensler koridorda bekliyordu.
Min-jae hâlâ öfkeliydi.
"Onu daha yeni gördük. Babamızın yaptığına bak."
Do-yun sakin kalmaya çalıştı.
"Jae-ak'ın neden böyle davrandığını da anlamamız gerekiyor."
Ji-hwan başını salladı.
"Babamız ona daha ilk dakikadan hakaret etti."
Tae-yul sessizce konuşmaya katıldı.
"Onu zindanda bırakacak mıyız?"
Min-jae hemen döndü.
"Hayır. Elimizden geleni yapacağız."
Do-yun kardeşlerine baktı.
"Önce babamızla yeniden konuşacağız. Sonra Jae-ak'ı görmenin bir yolunu buluruz."
Tae-yul başını salladı.
Jae-ak'ı henüz tanımıyordu ama kardeşlerinin ona bu kadar sahip çıkması dikkatini çekmişti.
Zindanın kapısı açıldı.
Jae-ak içeri girdiğinde muhafızlardan biri kapıyı kapattı.
Bir süre etrafına baktı. Sonra duvara yaslandı.
"Doğuda köylere bakıyordum. Buraya da dinlenmeye geldik."
Kendi kendine güldü.
Fakat bu kez gülüşünün içinde neşe yoktu.
Kralın sözleri hâlâ kulağındaydı.
Zaten oğlunuz olmadığımı biliyorum, diye geçirdi içinden.
Dışarıda ise General Kang Mu-jin'e gönderilen haber yola çıkmıştı.
Jae-ak'ın saraya gelişi, yalnızca eski bir prensin dönüşü değildi.
Bu kez karşısında onu bekleyen başka bir aile de vardı.