38. Bölüm — Kayıp Kayıtlar
38. Bölüm — Kayıp Kayıtlar
Sabah Jae-ak, masanın üzerindeki belgeleri yeniden inceliyordu.
Geon kapının yanında durmuş, onu bir süredir izliyordu.
“Bütün gece aynı kâğıda baktın. Bir değişiklik oldu mu?”
Jae-ak başını kaldırmadan cevap verdi.
“Oldu.”
“Neymiş?”
“Acıktım.”
Geon iç çekti.
“Seninle çalışmak gerçekten zor.”
Jae-ak gülerek ayağa kalktı.
“Önce kahvaltı yapalım. Sonra depoya gideriz.”
“Umarım bu kez kapıdan kovulmayız.”
“Bunu önceden bilemem.”
“Ne güzel. İçim rahatladı.”
Şehrin dışındaki eski depoların bulunduğu bölge oldukça sessizdi.
Jae-ak ve Geon, sordukları birkaç kişinin yardımıyla aradıkları yeri buldular. Depo kapalıydı. Önünde iki görevli bekliyordu.
Geon yaklaştı.
“Burada tahıl depolanıyor mu?”
Görevlilerden biri ikisine şüpheyle baktı.
“Size ne?”
Jae-ak araya girdi.
“Bir sevkiyat kaydını araştırıyoruz. Bu depo numarasının hâlâ kullanılıp kullanılmadığını öğrenmek istiyoruz.”
“Yanlış yere gelmişsiniz. Burada öyle bir kayıt yok.”
Jae-ak kapının üzerini inceledi. Üçgen işareti görünmüyordu ama kapının kenarında eski bir mühür izi vardı.
“Belki numara değişmiştir. Bir sorup öğrenmek istedik.”
Görevli sertçe karşılık verdi.
“Size söyledim. Burada aradığınız bir şey yok. Gidin.”
Geon, Jae-ak'a baktı.
“Sanırım daha fazla konuşmamıza gerek yok.”
Jae-ak başını salladı.
“Peki. Rahatsız ettik.”
İkisi oradan uzaklaştı.
Bir süre yürüdükten sonra Geon konuştu.
“Bu kadar kolay vazgeçtin mi?”
“Vazgeçmedim. Sadece kapının önünde tartışmanın bize faydası yok.”
“Şimdi ne yapacağız?”
“Depo kayıtlarını bulacağız. Önce buranın neden kapatıldığını öğrenmemiz gerekiyor.”
Aynı saatlerde Gümüş Hilal Sarayı'nda Hwa-rin, vezir Han Seong-ik'i odasına çağırmıştı.
“Prensler hâlâ vergi kayıtlarıyla mı uğraşıyor?”
“Evet. Özellikle Do-yun bu konunun üzerine gidiyor.”
“Peki halkın şikâyetleri?”
“Güneyde birkaç köyde vergi görevlileriyle halk arasında tartışmalar yaşanmış.”
Kraliçe masadaki belgeleri karıştırdı.
“General Mu-jin'in haberi var mı?”
“Henüz bilmiyoruz.”
Hwa-rin bir süre düşündü.
“Bu mesele onun önüne gelmeden önce raporları hazırlat.”
Vezir dikkatle sordu:
“Generalin adını da geçirelim mi?”
“Doğrudan suçlamayacağız. Bölgedeki askerlerin olaylara geç müdahale ettiğini yaz. Halkın güvenliğinden kimin sorumlu olduğunu herkes biliyor.”
“Anladım.”
Hwa-rin ona döndü.
“Bir de prenslerin vergi kayıtlarını incelemesini kralın kulağına ulaştır. Oğullarının kendi kararlarını sorguladığını düşünmesini istiyorum.”
Vezir başını eğdi.
“Emredersiniz.”
Hwa-rin pencereye döndü.
Jae-ak'ın yeniden gündeme gelmesinden hoşlanmıyordu. Generalin adıyla birlikte onun da adı anılmaya başlamıştı.
Bu işin büyümesine izin veremezdi.
Divan salonunda Kral Han Tae-gon, karşısında duran oğullarına bakıyordu.
Do-yun elindeki belgeleri uzattı.
“Majesteleri, vergi toplanan miktarla hazineye ulaşan miktar arasında farklılıklar var.”
Kral belgeyi aldı.
“Bunları nereden buldun?”
“Bakanlıktan gelen kayıtlardan.”
Vezir Seong-ik hemen araya girdi.
“Majesteleri, kayıtlar henüz tamamlanmadı. Bu farklılıklar hesap hatasından kaynaklanmış olabilir.”
Do-yun sakinliğini korudu.
“Bu yüzden yeniden incelenmesini istiyoruz.”
Kral gözlerini oğullarına çevirdi.
“Vergi düzenini sorgulamak sizin göreviniz mi?”
Min-jae öne çıktı.
“Babamız, halkın aç kaldığına dair haberler geliyor. Bu konuyu görmezden gelemeyiz.”
Kralın yüzü sertleşti.
“Devletin işleyişini birkaç şikâyete göre değiştiremem.”
Ji-hwan kendini tutamadı.
“Ancak insanlar—”
Do-yun kolunu hafifçe kaldırarak kardeşini durdurdu.
“Biz yalnızca kayıtların incelenmesini istiyoruz, Majesteleri.”
Kral bir süre sessiz kaldı.
“Peki. Vezir, kayıtları yeniden inceleyin. Fakat bu mesele hakkında saray dışında konuşulmasını istemiyorum.”
“Emredersiniz.”
Prensler salondan çıktığında Min-jae derin bir nefes aldı.
“En azından araştırmaya izin verdi.”
Do-yun başını salladı.
“Evet ama babamızın bize güvenmediği açık.”
Tae-jun arkalarından geliyordu.
“Belki de bu konuda fazla acele ediyoruzdur.”
Min-jae ona döndü.
“Ne demek istiyorsun?”
Tae-jun omuz silkti.
“Bir şey demiyorum. Yalnızca dikkatli olmamız gerektiğini söylüyorum.”
Do-yun kardeşine baktı ama bir şey söylemedi.
Jae-ak ve Geon, öğleden sonra eski kayıtların tutulduğu ticaret bürosuna gittiler.
Bae Mun-ho onları görünce elindeki kalemi bıraktı.
“Yine mi siz? Bu kez ne oldu?”
Jae-ak karşısındaki sandalyeye oturdu.
“Biraz tahıl, biraz vergi, biraz da kayıp kayıt.”
Bae Mun-ho başını iki yana salladı.
“Seninle karşılaşınca işlerimin kolaylaşacağını hiç düşünmüyorum.”
Geon gülümsedi.
“Ben de aynı şeyi söylüyorum ama dinlemiyor.”
Jae-ak cebindeki kâğıdı çıkardı.
“Şu depo numarasına bakabilir misin?”
Bae Mun-ho belgeyi aldı ve uzun süre inceledi.
“Bu numara artık kullanılmıyor.”
“Ne zamandan beri?”
“Yaklaşık üç ay önce kapatılmış.”
Jae-ak kaşlarını çattı.
“Peki içindeki tahıl ne olmuş?”
Bae Mun-ho başka bir defter çıkardı.
“Burada yazana göre başka bir depoya taşınmış. Ama teslim alan kişinin adı yok.”
Geon öne eğildi.
“Bu normal mi?”
“Hayır. Her sevkiyatın sorumlusu kaydedilir. Burada ise yalnızca gönderildiği yer yazılmış.”
Jae-ak sayfayı kendine doğru çekti.
“Nereye gönderilmiş?”
“Güney yolundaki bir depoya.”
“Oranın kayıtları var mı?”
Bae Mun-ho cevap vermeden önce etrafına baktı.
“Var. Ama bazı sayfalar eksik.”
Jae-ak gözlerini kaldırdı.
“Nasıl eksik?”
“İki gün önce bir adam geldi. Aynı kayıtları sordu. Ertesi sabah defterin bazı sayfalarının kaybolduğunu fark ettim.”
Geon'un yüzü ciddileşti.
“Adamı tanıyor musun?”
“Hayır. Adını da söylemedi.”
Jae-ak biraz düşündü.
“Kaybolan sayfaların kopyası olabilir mi?”
“Belki. Eski kayıtların bir kısmını başka bir odada tutuyoruz. Bakmam gerekir.”
“Bulabilirsen bize haber ver.”
Bae Mun-ho başını salladı.
“Dikkatli olun. Bu iş artık sıradan bir vergi meselesine benzemiyor.”
Jae-ak ayağa kalktı.
“Biz de fark ettik.”
Sarayda Hwa-rin'in hazırlattığı rapor kralın önüne konmuştu.
Raporda, güneydeki bazı köylerde halkın vergi görevlilerine karşı çıktığı ve bölgedeki askerlerin olaylara geç müdahale ettiği yazıyordu.
Kral belgeyi okurken kaşlarını çattı.
“General Mu-jin'in sorumluluğundaki bölgeler değil mi bunlar?”
Vezir başını eğdi.
“Evet, Majesteleri. Ancak rapordaki bilgilerin doğrulanması gerekiyor.”
Kral belgeyi masaya bıraktı.
“Generalden açıklama isteyin.”
Hwa-rin de salondaydı. Sakin bir sesle konuştu.
“Majesteleri, halkın huzuru hepimiz için önemli. Generalin bu konuyu açıklığa kavuşturması doğru olacaktır.”
Kral başını salladı.
“Öyleyse çağrılsın.”
Hwa-rin gözlerini indirdi.
Şimdilik istediği olmuştu. General henüz suçlanmamıştı ama artık kralın şüphesi onun üzerindeydi.
Akşamüstü Kang konağına bir saray habercisi geldi.
General Mu-jin'e kralın çağrısını iletti.
Mu-jin mektubu okuduğunda yüzü değişti.
Do-hyun babasının yanına geldi.
“Ne oldu?”
“Kral beni divana çağırıyor. Güneydeki vergi olayları hakkında açıklama istiyor.”
Min-gyu kaşlarını çattı.
“Bu işte ordunun ne suçu var?”
Seo-jin mektuba baktı.
“Biri olayları birbirine karıştırıyor olabilir.”
Ji-won sessizce konuştu.
“Bölgedeki askerlerin geç müdahale ettiği söyleniyorsa bunu araştırmamız gerek.”
Mu-jin mektubu masaya bıraktı.
“Önce kayıtları inceleyin. Kimseyi suçlamadan ne olduğunu öğrenmek istiyorum.”
Tam o sırada Seol-su kapının yanında belirdi. Hizmetçisi koluna girmişti.
“Yine saraya mı gideceksin?”
Mu-jin hemen yanına gitti.
“Evet. Ama merak etme, uzun sürmez.”
Seol-su'nun yüzünde endişe vardı.
“Jae-ak da bu meseleyle ilgileniyor olabilir.”
Mu-jin kısa bir süre sustu.
“Muhtemelen.”
“Onun başına bir şey gelmesin.”
Mu-jin eşinin elini tuttu.
“Geon yanındaysa dikkatli olacaktır.”
Seol-su sessizce başını salladı.
Gece, Jae-ak ve Geon kaldıkları yere döndüklerinde kapının önünde küçük bir paket buldular.
Geon paketi yerden aldı.
“Bunu kim bırakmış?”
Jae-ak çevreyi kontrol etti.
“Bilmiyorum. Aç bakalım.”
Paketin içinden katlanmış bir