53. Bölüm – Dağılan Bağlar
53. Bölüm – Dağılan Bağlar
İsyanın üzerinden birkaç gün geçmişti.
Sarayın dışından bakıldığında hayat yavaş yavaş normale dönüyordu. Pazarlar açılmış, askerler nöbet yerlerine dönmüş, sokaklardaki kalabalık yeniden artmıştı. Fakat halkın yüzündeki korku henüz kaybolmamıştı.
Kral Han Tae-gon, isyana katıldığı ileri sürülen kişilerin cezalandırılmasını emretmişti. Aralarında gerçekten silaha sarılanlar vardı. Ancak tutuklanan herkesin suçlu olduğu söylenemezdi. Bazı köylüler yalnızca vergilere karşı çıktıkları için, bazı askerlerse verilen emirlere itiraz ettikleri için cezalandırılmıştı.
Sarayda kimse bu kararları açıkça sorgulamaya cesaret edemiyordu.
O sabah divan toplantısı için bütün önemli görevliler büyük salonda toplandı.
Kral tahtında oturuyordu. Sağında Kraliçe Hwa-rin, biraz gerisinde ise Vezir Han Seong-ik bulunuyordu. Şehzadeler de toplantıya katılmıştı.
Hwa-rin önündeki belgeleri alıp kralın önüne bıraktı.
“Majesteleri, kuzeyden gelen yeni raporlar var.”
Kral belgeleri açtı.
“General Kang Mu-jin hakkında mı?”
“Doğrudan kendisi hakkında değil. Ancak emrindeki birliklerin hareketleriyle ilgili bazı tutarsızlıklar bulunuyor. İsyan sırasında bazı askerlerin verilen emirlere geç cevap verdiği, bazı birliklerin de beklenen zamanda harekete geçmediği bildiriliyor.”
Do-yun kaşlarını çattı.
“Bu raporlar kim tarafından hazırlanmış?”
Hwa-rin oğluna döndü.
“Bölgedeki askerî görevliler tarafından.”
“İsimleri belli mi?”
“Bazılarının. Diğerleri için araştırma sürüyor.”
Min-jae hafifçe öne eğildi.
“Yani henüz doğrulanmamış bilgilerden söz ediyoruz.”
Hwa-rin'in yüzündeki ifade değişmedi.
“Ben yalnızca Majesteleri'nin bilmesi gerekenleri aktarıyorum.”
Ji-hwan araya girdi.
“General Mu-jin yıllardır kuzey sınırını koruyor. Böyle bir suçlamayı ortaya atmadan önce dikkatli olmalıyız.”
Seok-woo kollarını göğsünde birleştirdi.
“Yıllardır görev yapıyor olması, hiçbir zaman hata yapmayacağı anlamına gelmez.”
“Kimse hata yapamaz demedi,” diye karşılık verdi Ji-hwan. “Ama geciken bir emirle ihaneti aynı şeymiş gibi konuşamayız.”
Tae-jun sessizce belgeleri inceliyordu. Şimdilik düşüncesini açıklamayı tercih etmedi.
Kral başını kaldırdı.
“Yeter.”
Salondaki konuşmalar kesildi.
“General Mu-jin'in sadakatinden şüphelenmek için elimizde kesin bir kanıt yok. Ancak bu raporları görmezden de gelemeyiz.”
Savaş Bakanı öne çıktı.
“Majesteleri, belgelerin asıllarını görmek istiyorum. Ayrıca kuzeydeki birliklerin komutanlarından doğrudan bilgi alınmalı. Raporların hangi tarihte hazırlandığını ve emirlerin gerçekten ne zaman ulaştığını öğrenmeden bir sonuca varamayız.”
Hwa-rin ona baktı.
“Bu kadar araştırma zaman kaybettirebilir.”
Savaş Bakanı sakin bir sesle cevap verdi.
“Yanlış bir kararın bedeli, birkaç günlük araştırmadan daha ağır olabilir.”
Kral bir süre düşündü.
“Öyleyse araştırılsın. Kuzey birliklerinin hareketleri takip edilecek. General Mu-jin'den de açıklama istenecek.”
Vezir başını eğdi.
“Emredersiniz, Majesteleri.”
Toplantı sona erdiğinde şehzadeler salondan birlikte çıktı. Fakat eskisi gibi aynı düşüncede değillerdi.
Do-yun yürürken konuştu.
“Bu mesele büyümeden çözülmeli. General hakkında kesin bir şey bilmeden hüküm veremeyiz.”
Seok-woo ona baktı.
“Peki ya gerçekten bir şey saklıyorsa?”
Min-jae araya girdi.
“Bunu kanıtlayacak bir şey var mı?”
“Henüz yok.”
“Öyleyse şimdilik yalnızca şüphe var.”
Ji-hwan başını salladı.
“Bence de. Generalin yıllardır yaptığı görevleri bir kenara atamayız.”
Seok-woo cevap vermedi. Tae-jun ise konuşmayı dinlemekle yetindi.
Do-yun kardeşlerine baktı.
“Birbirimize düşmemeliyiz. Sarayın şu an ihtiyacı olan son şey, şehzadelerin kendi aralarında bölünmesi.”
Min-jae hafifçe başını salladı.
“Bunu hepimiz biliyoruz. Yine de herkes aynı şeyi düşünmüyor.”
Bir süre daha yürüdüler. Sonra farklı yönlere ayrıldılar.
Aralarındaki mesafe artık yalnızca birkaç adımlık değildi.
Aynı saatlerde sarayın başka bir bölümünde Hwa-rin, Vezir Han Seong-ik ile görüşüyordu.
Masada düğün hazırlıklarına ait belgeler bulunuyordu.
“Her şey hazır mı?” diye sordu Hwa-rin.
Vezir başını eğdi.
“Davetlilerin listesi tamamlandı. Hanedan üyeleri, önemli aileler, komutanlar ve divan görevlileri düğüne katılacak.”
“Güzel. Gösterişli olmasını istiyorum. Kimse bu evliliğin sıradan bir tören olduğunu düşünmemeli.”
“Düğün salonu hazırlandı. Müzisyenler ve ziyafet görevlileri de hazır.”
Hwa-rin belgelerden birini çevirdi.
“Peki Kang ailesi?”
Vezir kısa bir süre durdu.
“Onlara herhangi bir davet gönderilmedi.”
“Bir haber de gönderilmeyecek.”
“General Mu-jin'in bundan haberi olmayacak.”
“Olmaması gerekiyor.”
Vezir, kraliçenin ne yapmak istediğini anlamıştı.
Tae-yul artık saraydaydı. Üstelik evliliği sayesinde kraliyet hanesine daha sıkı bağlanacaktı. Kang ailesinin bu törene katılması, geçmişteki bağların yeniden gündeme gelmesine neden olabilirdi.
Hwa-rin bunu istemiyordu.
“Düğün günü herkes burada olacak. Kang ailesinin kuzeyde kalması daha iyi.”
Vezir başını eğdi.
“Anlaşıldı.”
Tae-yul ise kendisine ayrılan odada düğün hazırlıklarını bekliyordu.
Zindandan çıkarılalı birkaç gün olmuştu. Fakat henüz tamamen serbest değildi. Kralın emriyle saray içinde gözetim altında tutuluyor, belirlenen alanların dışına çıkmasına izin verilmiyordu.
Bu durumdan memnun değildi.
Yine de zindanda olmaktan çok daha iyiydi.
Kapı açıldığında içeri giren görevli eğildi.
“Efendim, düğün hazırlıkları tamamlanmak üzere. Tören yarın yapılacak.”
Tae-yul elindeki kitabı kapattı.
“Güzel.”
Görevli bir an bekledi.
“Başka bir isteğiniz var mı?”
“Hayır.”
Tae-yul için mesele açıktı. Bu evlilik, zindandan çıkmasının şartıydı. O da kabul etmişti. Artık sarayın içinde kendisine bir yer edinmek istiyordu.
Kang soyadını taşıdığı yıllar geride kalmıştı. Şimdi önünde kraliyet hanesinin kapıları açılıyordu.
Bunun için pişmanlık duymuyordu.
Düğün günü Gümüş Hilal Sarayı baştan aşağı süslendi.
Büyük salonun sütunlarına işlemeli kumaşlar asılmış, avlulara renkli fenerler yerleştirilmişti. Görevliler sabahın erken saatlerinden beri hazırlıklarla uğraşıyordu.
Hanedan üyeleri, soylu aileler, komutanlar ve sarayın önemli görevlileri davet edilmişti.
Mi-seo, kendisine ayrılan odada son hazırlıklarını yapıyordu. Hwa-rin kızının yanına geldiğinde hizmetçiler geri çekildi.
“Hazır mısın?”
Mi-seo aynadaki yansımasına baktı.
“Sanırım.”
Hwa-rin kızının omzuna hafifçe dokundu.
“Bugün senin için önemli bir gün. Herkes seni izleyecek. Nasıl davranacağını unutma.”
Mi-seo başını salladı.
Bir süre sonra gözleri davetli listesine kaydı.
“Anne, Kang ailesinden kimse gelmeyecek mi?”
Hwa-rin'in yüzü değişmedi.
“Onlara haber verilmedi.”
Mi-seo annesine döndü.
“General Mu-jin de mi bilmiyor?”
“Bilmiyor.”
Mi-seo bir süre sustu.
“Bu evlilikte onun da söz hakkı olduğunu düşünmüştüm.”
Hwa-rin kızına yaklaştı.
“Bu evlilik Tae-yul'un kararıyla gerçekleşiyor. Kang ailesinin onayını almamıza gerek yok.”
“Yine de sonradan sorun çıkarabilir.”
“Bırak, sorun çıkarmak isteyenler önce kendi durumlarını düşünsün.”
Mi-seo daha fazla üstelemedi. Annesinin bu konuda kararını çoktan verdiğini anlamıştı.
Vezir Han Seong-ik içeri girdiğinde konuşma sona erdi.
“Vakit geldi.”
Tae-yul salona girdiğinde davetliler ayağa kalktı.
Üzerinde kraliyet törenleri için hazırlanan işlemeli kıyafet vardı. Başını dik tutuyor, etrafındaki bakışlardan rahatsızlık duymuyordu.
Mi-seo salonda onu bekliyordu.
Tören başladığında müzik yükseldi. Kral Han Tae-gon tahtından kalkarak çiftin önüne geçti.
“Bugün bu evliliğe şahitlik ediyoruz. Bundan sonra birbirinize ve hanedana karşı sorumluluklarınızı yerine getirmenizi bekliyorum.”
Tae-yul başını eğdi.
Mi-seo da aynı şekilde karşılık verdi.
Tören boyunca Tae-yul'un yüzünde belirgin bir memnuniyetsizlik yoktu. Aksine, uzun zamandır istediği yere ulaşmış gibi görünüyordu.
Kralın huzurunda yapılan yeminlerin ardından evlilik ilan edildi.
Salonda alkışlar yükseldi.
Hwa-rin kızına baktı. Vezir ise davetlilerin tepkilerini di